எங்கேயும் எப்போதும்

சமீபகாலமாய் தமிழ் திரைப்படங்களை பார்ப்பதில் பெரும் சலிப்பு இருந்தது. அதுவும் மீண்டும் திரைப்பட விநியோகத்திற்காக அரை மணி நேரம் கூட உட்கார்ந்து பார்க்க முடியாத படங்களையெல்லாம் மீண்டும் பார்க்க வேண்டிய இம்சையில் இருக்கும் காலத்தில் படம் ஆரம்பித்த முதல் ஷாட்டிலிருந்து ஒர் படம் நம்மை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அதனூடே பயணிக்க வைக்குமா? என்றால் ஆம் வைக்கும் என்று அடித்து சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

  சென்னையிலிருந்து திருச்சிக்கு ஒரு பஸ், திருச்சியிலிருந்து சென்னைக்கு ஒரு பஸ் இரண்டும் விழுப்புரம் அருகே நேருக்கு நேர் மோதி விபத்துக்குள்ளாகிறது. திருச்சியிலிருந்து சென்னைக்கு பயணிக்கும் ஜெய், அஞ்சலி, சரவ். சென்னையிலிருந்து திருச்சிக்கு பயணிக்கும் அனன்யா. இவர்கள் யார்? இந்த விபத்து இவர்கள் வாழ்க்கையில் நிகழ்த்தும் தலைகீழ் மாற்றங்கள் என்ன என்பதுதான் கதை. 
  தூரத்து மொட்டைமாடி பெண்ணை கரெக்ட் செய்ய ஆறு மாசமாய் முயற்சிக்கும் ஜெய், அவள் என்ன கலர் டிரஸ் போடுகிறாளோ அதே கலரில் சட்டைப் போட்டலைவதும், திடுதிப்பென வீட்டிற்குள் நுழைந்து எல்லாவற்றையும் செக் செய்து கொண்டிருக்கும் அஞ்சலியை பார்த்து “யார் நீ என்று கேட்பதும்” அதற்கு அவர் “அங்.. தெனம் மொட்டைமாடியில நின்னு கையாட்டும் போது தெரியலை இப்ப யார்னு கேட்குற” என்றதும் ஜெய் “அவங்களுக்கு நீட்டு தலைமுடியிருக்கும்” என்றதும் பின்பக்கம் திரும்பக்க்காட்டி சாயங்காலம் அங்க வா.. இங்கவான்னு அலைய வைத்து டெஸ்ட் செய்யும் ஒவ்வொரு காட்சியும் சுவாரஸ்ய அதகளம். ஏன் அலைய வைத்தேன் என்று அஞ்சலி சொல்லும் காரணமும், அதற்கான டயலாக்கும் நச். என்னாமா நடிக்குது இந்தப் பொண்ணு. ஜெய்யை டீஸ் செய்யும் போது கண்களின் ஓரத்தில் தெரியும் குறும்பும், அவன் தன் காதலன் என்று அறிவிக்கும் போது முகத்தில் தெரியும் பெருமிதமும்,  ப்ரச்சனையின் முடிவெடுக்கிற தீர்க்கமும், காதலிச்சா பின்னாடி வரப் போற ப்ரச்சனையை சமாளிக்க வேண்டிய மனபலமும் உறுதியும் கொண்ட டாமினெண்ட் பெண் கேரக்டரில் அஞ்சலி அப்படி சூட் ஆகிறார். அவர் இடும் ஆர்டர்களுக்கெல்லாம் ஜெய் குட்டிப் போட்ட பூனையாய் பின்னலையும் போது என்னாடா இது இப்படி பம்மனுமா? என்ற கேள்வி நம்முள் ஓடினாலும், இந்த மாதிரி ஒரு தீர்க்கமான பொண்ணு கிடைச்சா, எவ்வள்வு நல்லாருக்கும்னு நினைக்க வைச்சதினால படம் பார்க்கும் நாமும் அஞ்சலி கூப்பிடுமிடத்துக்கெல்லாம் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோம் ஜெய்யை போல.  பார்க்கும் போதெல்லாம் அள்ளி அணைத்து கன்னத்தில் முத்தமிடலாமா என்று ஏங்க வைக்கும் அஞ்சலியை க்ளைமாக்சில் தோளில் சாய்த்து ஆறுதல் கொடுக்க முடியாதா? என்று உருக வைக்கிறார்.
ஜெய் மிகவும் அடக்கி வாசித்திருக்கிறார். கேரக்டருக்கு ஒரு சண்டை சீன் வாய்ப்பு இருந்து அதை காட்டாமல் தவிர்த்து வேறொரு காட்சியில் அதை ஒரு சின்ன கிராஸிங்கில் காட்டியது புத்திசாலித்தனம். சரவ் கேரக்டர் இன்றைய சாப்ட்வேர் கலாச்சார இளைஞர்களின் உதாரணம். பஸ்ஸ்டாண்டில் ஆரம்பித்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அனன்யாவுடன் பயணிக்கும் அந்த பயணம் இருக்கிறதே அதை கொஞ்சம் அவர்களோடு பயணித்தால் தான் தெரியும். முக்கியமாய் அந்த கோவிந்தா பாடலில் வரும் மாண்டேஜுகள் படு க்யூட்.  சரவ்வுக்கு தமிழில் இது அபீஷியலாய் இரண்டாவது படம். மாடர்ன் அர்பன் யூத் கேரக்டருக்கு சரியாய் பொருந்தியிருக்கிறார். சிகரெட்டுக்கு சில்லரையில்லாமல் அனன்யாவிடம் சில்லரை வாங்குவது, அக்கா வீடு வந்தவுடன் பசங்களுக்கு சாக்லெட் வாங்குகையில் சரவுக்கும் சேர்த்து சிகரெட் வாங்குவது, என்று குட்டிக் குட்டியாய் வரும் காட்சிகள் சுவாரஸ்ய குதூகலம்.

படத்தின் முக்கியமான தூணே ஒளிப்பதிவாளர் வேல்ராஜ் தான். அத்தூணூண்டு பஸ்ஸுக்குள்ளேயும் சரி. பஸ் ஓவர் டேக் செய்யும் போதும் சரி,  முதல் பஸ்சிலிருந்து, அடுத்த பஸ்சின் அடியில் வெளிவரும் போதும் சரி, பஸ்கள் நேருக்கு நேர் மோதி நசுங்கும் காட்சியும் சரி அடிதூள் பரத்தியிருக்கிறார். ஆனால் விபத்துக் காட்சியில் இன்னும் கொஞ்சம் மெனக்கெட்டிருக்கலாமோ என்று ஒரு குட்டி நப்பாசை.

அடுத்த பலம் இசையமைப்பாளர் சத்யா. படத்தின் மூன்று பாடல்கள் ஏற்கனவே ஹிட்லிஸ்டில் இருக்க, மற்ற பாடல்களும் சுவாரஸ்யம் குறையாமலிருக்க, வேறென்ன.. சமீபத்தில் கேட்டவுடன் பிடித்து போன பாடல்களை கொடுத்து சூப்பர் ஹிட் இசையமைப்பாளர் ஆகிவிட்டார். வாழ்த்துக்கள் சத்யா. யூ டிசர்வ் திஸ். சொட்டச் சொட்டநினைந்துவிட்டாயில் சின்மயி மயக்குகிறார். பாடலின் பிஜிஎம்மில் ABBA வை ஞாபகபடுத்தினாலும் அருமை. ” உன் பேரே தெரியாது.” ” சொட்ட சொட்ட நினைந்துவிட்டாய்” ஆகிய பாடல்களில் நா.முத்துகுமாரின் வரிகளை கேட்டுச் சொல்லுங்கள் படு சுவாரஸ்யம்.
முதல் காட்சியிலேயே தூக்கி போடும் ஒரு பஸ் விபத்துடன் ஆரம்பிக்கும் படத்தில் ப்ளாஷ்பேக்குகளாய் நிறைய அத்யாயங்கள் திரையில் விரிந்தாலும், மெல்ல, மெல்ல அதனுள்ளே பயணிக்க வைத்ததற்கு காரணம் படு சுவாரஸ்யமான திரைக்கதை.  அனன்யா, சரவ் ஜோடியின் ஒரு நாள் பயணம் குட்டி ஹைக்கூ கவிதையென்றால். ஜெய், அஞ்சலி காதல் நிகழ்வுகள் ஒவ்வொன்றும் குட்டி சிறுகதைகள்.  இவர்கள் மட்டுமில்லாமல், பஸ்ஸில் வரும் ஒரு கல்லூரி மாணவன், மாணவிக்கிடையே ஏற்படும் ஈர்ப்பு, பயணம் முடிவதற்கு காதலாய் மாறி நம்பர் மாற்றிக் கொள்ளும் காட்சி, புது மனைவியை பிரிய முடியாமல் பஸ் ஏற்ற வரும் கணவன், குட்டிப் பெண், சமையல் கார பயணி, ஜெய்யின் ஊர்கார பெரியவர். வெளிநாட்டில் ஐந்து வருடமாய் இருந்துவிட்டு முதல் முறையாய் தனக்கு பிறந்த குழந்தையை பார்ப்பதற்காக ஊர் திரும்பும் ஒரு பாசக்கார அப்ப, அவரது ரிங்டோன். அனன்யாவின் அக்கா, நடுவில் ஏறும் முஸ்லிம் பெண்மணி என்று மேலும் பல குட்டிக் சிறுகதைகளை மிக இயல்பாக கேரக்டர்களாய் உலவ விட்டிருக்கிறார் இயக்குனர் சரவணன். ஏற்கனவே பாடல் வெளியீட்டன்று  கோவிந்தா பட பாடலை பார்த்துவிட்டு மாண்டேஜில் இந்த கலக்கு கலக்கியிருக்கிறாரே என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் படத்தில் வரும் மாசமா பாட்டை தவிர எல்லா பாடல்களையும் மாண்டேஜிலேயே சொல்லியிருப்பது இயக்குனரில் பலத்தை காட்டுகிறது. க்ளைமாக்ஸின் போது அனன்யா, சரவ்வை பார்த்ததும், முகத்தில் தெரியும் ஒரு அமைதியிருக்கிறதே உருக்குகிறது. ஒரு நெகிழ வைக்கும் க்ளைமாக்ஸ் உடைய படத்தை படு சுவாரஸ்யமாய் திரைக்கதை அமைத்ததில்  இயக்குனரின் உழைப்பு பளிச்சிடுகிறது. வாழ்த்துக்கள் சரவணன். உங்களால் முருகதாஸின் கம்பெனியில் இன்னும் நாலு புதிய இயக்குனர்களுக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும்.
எங்கேயும் எப்போதும் – என்னா படம்டா..!! Don’t Miss

சங்கர் நாராயண் @கேபிள் சங்கர்

---

Post a Comment