TT

Thottal Thodarum

Apr 21, 2015

கோணங்கள் -25

கோணங்கள் 25: பொறியில் சிக்கிய தயாரிப்பாளர்கள்!

செயற்கைக்கோள் அலைவரிசைகளும் உள்ளூர் தொலைக் காட்சிகளும் எப்படி சினிமாவைப் பயன்படுத்திக்கொள்கின்றன என்று சென்ற வாரம் எழுதியதற்கு குட்டி சேனல்களிலிருந்து வந்த பல தொலைபேசி அழைப்புகள் என் தலையில் குட்டின!
“ஒரு சேனல் நடத்த நாங்க எவ்ளோ கஷ்டப்படுறோம்... என்னவோ... நாங்க எல்லாரும் லட்ச லட்சமாய் சம்பாரிச்சுக் குவிக்கிற மாதிரியில்ல சொல்லியிருக்கீங்க?” என்று ஆரம்பித்து என்னை வெளுக்க ஆரம்பித்தார்கள். “சேனல் தொடங்குறது இன்றைக்கு அவ்வளவு சுலபமான விஷயமில்ல… லைசென்ஸ் வாங்கவே பல தில்லாலங்கடி வேலைகள் பண்ணணும்” என்று ஆரம்பித்து அவர்கள் கொட்டித்தீர்த்த கதைகள் நூறு.

விளம்பரக் கடிவாளம்
ஆனால் இவர்களில் யாரும் செயற்கைக்கோள் அலைவரிசைத் தொலைக்காட்சிகள் இன்று சினிமா விளம்பர விஷயத்தில் மலை விழுங்கி மகாதேவன்கள் ஆகிவிட்டது பற்றி வாய் திறக்கவில்லை. ஒரு காலத்தில் தமிழ் நாளிதழ்களில் முழுப் பக்கம், அரைப்பக்கம் எனப் படத்தின் தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் பணபலம் மற்றும் நடிக்கும் முன்னணி நடிகர்களின் தகுதியை வைத்து விளம்பரம் செய்வார்கள். இத்தகைய முழுப் பக்க விளம்பரங்கள் ரசிகர்கள் மத்தியில் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தும். ஆனால் இப்படி எல்லோராலும் அவ்வளவு செலவுசெய்து விளம்பரம் கொடுக்க முடியாது என்ற நிலை வந்தபோது, படத்தின் விளம்பரச் செலவைக் கட்டுக்குக் கொண்டுவர வேண்டுமென்று தயாரிப்பாளர் சங்கம் முடிவெடுத்து அதைக் கடுமையாகவும் அமல்படுத்தியது. அதாவது படத்தின் பூஜை, இசை வெளியீடு, பட வெளியீட்டு நாள், வெளியாகி வெற்றிபெற்ற 25-ம் நாள், 50-ம் நாள், 100-வது நாட்களுக்கு மட்டுமே கால் பக்க விளம்பரம் கொடுக்க அனுமதிக்கப்பட்டது.

மற்ற நாட்களுக்கு இரண்டு பத்தி அளவுக்குள் வரும் விளம்பரம் மட்டுமே கொடுக்க வேண்டுமென்று கட்டுப்பாடு விதித்தது. இத்தனைக்கும் தமிழ் சினிமா விளம்பரங்களுக்குத் தமிழ் நாளிதழ்கள் சிறப்புச் சலுகை விலையில்தான் கட்டணம் வடிவமைத்திருக்கிறார்கள். இதனால் பெரிய படமோ, சிறிய படமோ அத்தனை படங்களுக்கும் ஒரே மாதிரியான விளம்பரம், செலவு என்று வரையறைக்குள் வந்தது.

ஆக்கிரமித்த சேனல்கள்
ஆனால் இன்றைய சினிமா வெளியீட்டு விளம்பரச் செலவில் முக்கியப் பங்கு வகிப்பது சேனல்கள்தான். டிவி விளம்பரங்களைத் தொடக்கத்தில் பெரிய நிறுவனங்கள்கூட அவ்வளவாகக் கண்டு கொள்ளாமல்தான் இருந்தன. அச்சமயத்தில் ஒரு தனியார் சேனல் படத் தயாரிப்பிலும், விநியோகத்திலும் இறங்கியது. தன்னுடைய நெட்வொர்க் சேனல்களிலிருந்து, பிற குட்டி சேனல்கள்வரை ஐந்து நிமிடங்களுக்கு ஒரு முறை எல்லா சேனல்களிலும், தங்கள் படத்தின் விளம்பரத்தை ஒளிபரப்பியது. வெள்ளியன்று படம் வெளியாகிறது என்றால் வியாழன் இரவு பன்னிரெண்டு மணியிலிருந்தே படம் ‘சூப்பர் ஹிட்’ என்று கத்த, திரும்பிய சேனல்களில் எல்லாம், குறிப்பிட்ட படத்தின் பாடலை மட்டுமே குறிவைத்துப் போட, பாட்டு ஹிட், படமும் ஹிட் என்ற தொடர்ச்சியான விளம்பரத்தை நம்பிய மக்கள், கூட்டம் கூட்டமாகத் திரையரங்குகளுக்குப் போய் “இதையா இவ்வளவு விளம்பரம் போட்டு ஹிட் ஹிட்டுன்னாங்க” என்று கேட்டுக்கொண்டே பார்க்க, விளம்பரத்தின் மாயை பற்றிய புரிதல் மக்களுக்கு வந்ததோ இல்லையோ, படத் தயாரிப்பாளர்களுக்கு வந்தது.

பொறியில் சிக்கிய தயாரிப்பாளர்கள்
விளம்பரம் செய்தால் மக்கள் கூட்டம் வருமென்று தெரிந்த பிறகு எல்லாத் தயாரிப்பாளர்களும், அவரவர் தகுதிக்கு ஏற்ப, இருக்கிற சேனல்கள் அத்தனையிலும் விளம்பரம் கொடுக்கத் தொடங்கினர். சேனல்களும், அவர்களை வைத்து சிறப்பு நிகழ்ச்சிகள் என்று ஆஃபர் கொடுக்க, நாளிதழ் விளம்பரம் மட்டுமே என்றிருந்த சினிமா வியாபாரம், அப்படியே தொலைக்காட்சிக்கு மாறியது.

இன்றைக்கு அந்த சேனல் நிறுவனம் தன்னுடைய தயாரிப்பு, விநியோகத்தைப் பெரிய அளவில் செய்யாவிட்டாலும், தாங்கள் தயாரித்த, விநியோகித்த படங்களில் சம்பாதித்ததைவிட, அதிக அளவுக்கு இன்றைக்கு மற்ற படங்களின் வெளியீட்டு விளம்பரங்கள் மூலமாக வருமானத்தைக் குவித்துக்கொண்டிருக்கிறது. அவர்கள் அளவில் வியாபாரம் ஹிட். ஆனால் அன்று அவர்கள் ஆரம்பித்துவைத்த அந்த விளம்பர உத்தியை ஒரு ‘பொறி’ என்று உணர முடியாமல் இன்று சேனல் விளம்பரங்களைக் கண்மூடித்தனமாக நம்பிக்கொண்டு அவற்றை விட முடியாமல் சிறு தயாரிப்பாளரோ, பெரிய தயாரிப்பாளரோ, அத்தனை பேரும் வேறு வழியே இல்லாமல் ஒரு கோடிவரை செலவுசெய்ய வேண்டியிருக்கிறது.

மௌனியாக மாறிய சங்கம்
நாளிதழ் சினிமா விளம்பரத்துக்கு வரையறை செய்த தயாரிப்பாளர் சங்கம் சேனல்களில் தரப்படும் விளம்பரத்துக்கு வரையறை எதையும் போடவேயில்லை என்பது ஏன் என்று புரியவில்லை. ஆனால் அதே தயாரிப்பாளர் சங்கம்தான் வாரப் பத்திரிகைகளில், சிறு சிறு இணையதளங்களில் விளம்பரம் செய்யக் கூடாது, தமிழ்நாடு முழுக்க ஹோர்டிங் விளம்பரங்கள் வைக்கக் கூடாது என்பது போன்ற வரையறைகளைக் கொண்டுவந்தது.

இதனால் கோடி ரூபாய்க்கு மேல் செலவு செய்துகொண்டிருந்தவர்களுக்குக் கொஞ்சம் செலவு குறைந்தது. ஆனால் பெரும் செலவு பிடிக்கும் தொலைக்காட்சி, பண்பலை வானொலி விளம்பரங்களுக்கான வரையறையை ஏன் தயாரிப்பாளர் சங்கம் கொண்டுவரத் தயங்குகிறார்கள் என்றே புரியவில்லை. எத்தனையோ பூனைகளுக்கு மணி கட்டியவர்கள் இந்தப் பூனைகளுக்கு மணி கட்ட ஏன் இத்தனை யோசனை செய்ய வேண்டும் என்பதும் தெரியவில்லை.

ஏன் இந்த பாரபட்சம்?
ஒவ்வொரு தயாரிப்பாளரும் பாடல்கள் மட்டுமில்லாமல் படத்திலிருந்து இருபது நிமிடங்களுக்கான காட்சிகளின் தொகுப்பு என அத்தனையும் சேனல்கள் இலவசமாக ஒளிபரப்பிக்கொள்ளத் தங்கள் கைப்பட எழுதிய கடிதத்துடன் கொடுக்கிறார்கள். சரி படத்தின் புரமோஷனுக்காகக் கொடுக்கிறார்களே அவர்களுக்கு புரமோஷன், தங்களுக்கு நிகழ்ச்சிக்கான இலவச உள்ளடக்கம் என்ற அடிப்படைப் புரிதலில்தான் இது ஆரம்பித்திருக்க வேண்டும். ஆனால் இப்படிக் கொடுக்கப்படும் படக் காட்சிகளை எத்தனை சேனல்கள் தொடர்ந்து ஒளிபரப்புகின்றன என்று கேட்டீர்களானால் மிகக் குறைவே.

பிரபல சேனல்கள் என்றில்லாமல் எல்லா சேனல்களுக்கும் விளம்பரமும், படக் காட்சிகளும் கொடுக்கப்பட்டிருக்க, பெரிய சேனல்கள் சிறு முதலீட்டுப் படங்களின் காட்சிகளையோ பாடல்களையோ ஒளிபரப்ப முனைப்பு காட்டுவதில்லை. ஆனால் சிறு சேனல்களாவது காட்ட வேண்டுமல்லவா? அவர்களுக்கும் பெரிய நடிகர்கள், தயாரிப்புகளின் படங்களுக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவம்தான் பெரிதாக இருக்கிறது.

பின் இலவசமாகப் படக் காட்சிகளைக் கொடுத்த தயாரிப்பாளர்களுக்கு என்ன பிரயோஜனம்? என் இயக்கத்தில் வெளியான ‘தொட்டால் தொடரும்’ படத்தின் பாடல்களை பெரிய சேனல்கள் என்று இல்லாமல் எல்லா சேனல்களும் ஒளிபரப்பி ஆதரவு கொடுத்தன. அதற்குக் காரணம் அவர்களுடனான என் நட்பு. அது எத்தனை தயாரிப்பாளர்களுக்கு வாய்க்கும்?
தொடர்புக்கு sankara4@gmail.com

Apr 20, 2015

கொத்து பரோட்டா - 20/04/15

போனவாரம் எழுதின சாப்பாட்டுக்கடைக்கு நல்ல வரவேற்பாம்.  கடைக்காரர் போன் செய்து சொன்னார். நாற்பது பேர்களுக்கு மேல் வந்து சென்றிருப்பதாகவும், ரொம்ப சந்தோஷமென்றார். டயட்டிலிருக்கும் என்னை டெஸ்ட் செய்து பார்க்கவைக்கும் காலமிது. வாரம் ஒரு நாள் சீட்டிங் டேயில் நடத்தி விடுகிறேன் என் ஆட்டத்தை. அன்றைக்கு என்னைக் கூட்டிப் போன ரகோ நேற்று ஈ.சி.ஆரில் ஒரு உணவத்தில் சாப்பிட்டுவிட்டு என்னைப் பற்றி சொல்லியிருக்கிறான். கடைக்காரர் ஒரு நிமிஷம் இருங்க என்று சொல்லிவிட்டு, யாருக்கோ போன் செய்து “நீங்க யார் பெயரையோ சொன்னீங்களே அவரு பேர் என்ன என்று கேட்டிருக்கிறார். வந்த பதிலில் அவர் முகம் மகிழ்ச்சியில் பூரித்து, நீங்க சொன்னவர் பேர் தான் சொன்னாரு. அவரு நம்பர் கொடுங்க நம்ம ஹோட்டலுக்கும் கூப்பிடணும் என்றாராம். ரகோவுக்கு சந்தோஷம். என் டயட்டுக்கு சோதனை வந்திரும் போல இருக்கே.. பேலியோ கடவுள் ரட்சிப்பாராக..:)
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ஓகே காதல் கண்மணி
தடதடக்கும் இரண்டு ரயில்களுக்கு நடுவில் நாயகன், நாயகி அறிமுகம், நாயகி ரயில் முன் விழுந்து தற்கொலை செய்யப் போகிறாள் என்ற காட்சியில் ஆரம்பித்து, அதன் பிறகு நடக்கும் அத்துனை விஷயங்களும் க்யூட்..க்யூட்.. க்யூட். ஷார்ட் அண்ட் ஸ்வீட் வசனங்கள். இளமை ததும்பும் விஷுவல்ஸ், நித்யா, துலகர் கண்களில் தெரியும் குறும்பும்,  இளமை கெக்கலிப்பும். வாழ்க்கையில் கமிட்மெண்ட் இல்லாமல் வாழ தயாராகும் இருவருக்கும், கமிட்மெண்ட்டையே வாழ்க்கையாய் வாழும் தம்பதிகளிடையே இருக்கும் உருக்கமென மெலோ ட்ராமா, அழுகாச்சி இல்லாத காட்சிகள். ஸூத்திங் பின்னணியிசை.  மணி சார். குறையாய் காரா ஆட்டக்காரா, மனமன மெண்டல் பாடல்களைத் தவிர அலைபாயுதே போல கட்டிப் போடும் பாடல்கள் இல்லாமை, கான்பிளிக்ட் இல்லாத திரைக்கதை, அதனால் அழுத்தம் குறைந்து போய் கொஞ்சம் நீர்த்தாலும், நீட்டான, உற்சாகமான காதல் படம் பார்த்து எத்தனை நாளாகிவிட்டது. மணி சார் இஸ் பேக். 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
காஞ்சனா-2
முனி 3 ஆக ஆரம்பித்து, ஏற்கனவே ஹிட்டடித்த காஞ்சனா இருப்பதால் அதன் ப்ரான்சைஸாக பெயர் வைத்தால் இன்னும் மைலேஜ் கிடைக்குமென்று காஞ்சனா 2 ஆக்கிவிட்டார்கள். கோவை சரளா, லாரன்சின் கேரக்டரை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டு போன எபிசோடில் வந்த பல பேரின் கேரக்டரை மாற்றியிருக்கிறார்கள். ஸோ.. லாஜிக் என்ற வஸ்துவை கண்டிப்பாக பார்க்க கூடாது என்பது புரிந்து கொள்ள வேண்டியது. முதல் பாதி முழுக்க, வழக்கம் போல யார் இடுப்பிலாவது ஏறி உட்காரும் காமெடி, உச்சா போகும் காமெடி, டபுள் மீனிங் காமெடி என காமெடியாய் போகிறது. பாத்ரூமிற்கு துணைக்கு இருக்க, வாட்ச்மேன் மயில்சாமி மேட்டர் செம்ம.  பேய் பிடிக்கும் வரை ஓகே. ஆனால் ஒரு பேய்க்கே முடியாதுடா சாமி எனும் போது ஐந்தாறு பேயை வைத்துக் கொண்டு, சென்ற படத்தில் அரவாணி சிம்பதி என்றால் போலியோவால் பாதிக்கப்பட்ட பெண். அவருக்கும் லாரன்ஸுக்குமான காதலில் கொஞ்சம் கூட அழுத்தமேயில்லை என்னவோ காதல், ஊனம், வில்லன், குட்டிப் பெண் சிநேகிதி, அவள் புருஷன் என கதை சொல்லி, இரண்டாம் பாதி முழுவதும் பேய் முழி முழிக்க வைத்திருக்கிறார்கள். போதும்.. விட்டுருங்க.. 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
என் ட்வீட்டிலிருந்து
டேய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்,... இத்தோட நிறுத்திக்கங்க மிடியல.

U/a for ok kanmani. Ivanga comedykku alaveyillai

காதலிச்சவங்களுக்கும் காதலிக்கிறவங்களுக்கும் ‪#‎OKKanmani‬

என் தலைவன் ரிட்டர்னாம்..‪#‎OKKanmani‬


தடை செய்யப்பட்ட வஸ்துவை ஒர் செலிபிரடி பயன்படுத்தியதை நாற்பது பக்கங்களில் பேட்டியாய் போட்டதினால் எந்தவிதத்தில் பெருமை சேர்க்கிறது?சமூக அக்கறை
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ராகுல் திரும்பி வந்துவிட்டாராம். வடகத்திய சேனல்கள் எல்லாம் ஆதரவாகவும், எதிராகவும் கூவிக் கொண்டிருக்கிறது. ஜிம்முக்கு போய்விட்டு வந்தார்ப் போல ஏர் பிடித்து தூக்கி போஸ் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். இன்னொரு பக்கம் மோடி ஏதோ ஒரு விழாவில் விஜயகாந்த் போல திசைக்கொரு லுக் கொடுத்துக் கொண்டு டாமிமெண்டாக பேசிக் கொண்டிருந்தார். நாளையே கேமராவை பார்த்தவாறு அவர் போஸ் கொடுத்த போட்டோ வெளிவரும். நேற்று இரவு மூன்று மணி வரை தூக்கமில்லாமல் டிவி பார்த்ததில் தெரிந்தது. அதே போல நடு ராத்திரியில் எலக்கியவாதிகள் அனைவரும் பேஸ்புக்கில் போஸ்ட் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வளரும் எலக்கியவாதியான நான் லைக்கும், கமெண்டும் போட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@
அடல்ட் கார்னர்
A girl realized that she had grown hair between her legs. She got worried and asked her mom about that hair. Her mom calmly said, “That part where the hair has grown is called Monkey, be proud that your monkey has grown hair.” …. the girl smiled.At dinner, she told her sister, “My monkey has grown hair.”Her sister smiled and said, “That’s nothing, mine is already eating bananas.”

Apr 16, 2015

சாப்பாட்டுக்கடை - நாட்டாமை பிரியாணி

பாப்தாவில் பணியாற்றும் நம்ம பையன் ரகோ ஒரு நாள் மதியம் எல்லாருக்கும் சாப்பாட்டுக்கடை காட்டூறீங்க இல்லை உங்களுக்கு ஒரு கடை காட்டுறேன்னு அழைத்தான். “இல்லடா தம்பி நான் டயட்டுல இருக்கேன் அதனால சாப்பாடு எல்லாம் சாப்பிடலை ஆனா கடைய பாத்துக்கறேன்”னு சொல்லி அவனோட போனேன். ஆற்காட் ரோடுல பழைய ராம் தியேட்டர் தாண்டி, வடபழனி நோக்கி போற வழியில இடது பக்கம் இருந்திச்சு இந்த “நாட்டாமை பிரியாணி”. உள்ளே போன அடுத்த நிமிஷம் “அண்ணே வாங்கண்ணே’ என்ற ஆர்பாட்டமான வரவேற்பு. யாருடா என்ற யோசனையுடன் பார்த்தால் கடையின் ஓனர். அவர் நம்ம வாசகராம்.

அவர்களுடய ஸ்பெஷல் பிரியாணியை ஆர்டர் செய்தான் ரகோ. நான் டயட்டிலிருப்பதால் கொஞ்சூண்டு டேஸ்டுக்கு மட்டும் கொடுங்கள் என்றேன். அருமையான வாசத்துடன் சீரக சம்பா பிரியாணி வந்தது. எனக்கு வந்த கைப்பிடி பிரியாணியில் ரெண்டு பீஸ் மட்டன். வாசகரின் அன்பு தெரிந்தது. கைகளில் ஒட்டாத, பட்டை லவங்கம் வாசமும், மசாலாவும் நாசியிலும், நாக்கிலும் ஏறி தாண்டவமாடாத, அருமையான பிரியாணி. கறி நன்கு வெந்திருந்தது. சீரக சம்பா அரிசியில் செய்யப்பட்டு பிரபலமாய் இருக்கும் பிரியாணிக்கும் இதற்கும் ஏணி வைத்தாலும் எட்டாது. அம்பூட்டு சிறந்த சுவை. மட்டன் சுக்கா ஆர்டர் செய்திருந்தோம். நன்கு சிறு சிறு துண்டுகளய வெட்டப்பட்ட கறியை நன்கு வேகவைத்து, நல்லெண்ணெயில் வதக்கி, சின்ன வெங்காயம் என்று நினைக்கிறேன் அதை போட்டு வதக்கி கொடுத்தார்கள். வாவ்.. வாவ்.. டிவைன்.

நாட்டுக்கோழியை கொஞ்சம் டேஸ்ட் பார்க்க கேட்டேன். செம்ம. எனக்கு பிடித்திருந்தது. நன்கு வெந்த கோழியும், கொஞ்சம் தொக்காய் லைட்டான கிரேவியுடன் தக்காளி, வெங்காய காம்பினேஷன் அருமையாய்  இருந்தது. இவர்களது ஸ்பெஷல் கரண்டி ஆம்லெட், நெஞ்செலும்பு சூப் எல்லாம் தனித்துவமாய் இருந்தது. ரசம். ஓகே. மீன் குழம்பும், சிக்கன் குழம்பும் கொஞ்சம் நீர்த்து இருந்தது. சுவையாய் மீன் குழம்புக்கும், மீனுடன் கிடைக்கும் குழம்புக்கும் வித்யாசம் இருக்கும் போல. ஒவ்வொரு நாளைக்கு ஒவ்வொரு விதமாய் இருந்தது. அதைச் சொன்னேன். கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் செட்டிலாகிவிடும் என்றார்கள். அடுத்த முறை சென்ற போது செட்டிலாகியிருந்தது அவர்களின் முயற்சியை காட்டியது.

சென்னையில் சமீபத்திய வரவான நாட்டாமை பிரியாணி. சீரக சம்பா பிரியாணியில் சிறப்பாக இருக்கிறது. முக்கியமாய் தால்சாவை கேட்டு வாங்கி சாப்பிடுங்க.. சூப்பரா இருக்கு. உடன் கிளம்பும் போது அவர்கள் கொடுக்கும் பீருணியும், வறுத்த ஸ்வீட் சீவலும் க்யூட்.  முக்கியமாய் விலையும் ஓரளவுக்கு நியாயமாய் இருப்பது சிறப்பு. ஒரு முறை ட்ரை பண்ணுங்க.
கேபிள் சங்கர்

Apr 14, 2015

கோணங்கள் -24

கோணங்கள் 24- ஒரு ஏக்கமான கேள்வி!

தமிழ் சினிமாவில் உள்ளவர்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து ஒரு போராட்டம் நடத்தினார்கள். அது கேபிள் டிவிக்கு எதிரான போராட்டம். கேபிள் டிவியைத் தடைசெய்ய வேண்டுமென்று கேட்டார்கள். அப்போது கமல்ஹாசன் “இது அறிவியல் வளர்ச்சி. அதை நமக்கான வியாபாரமாய் மாற்றிக்கொள்ளப் பழக வேண்டும்” என்று சொன்னார். உடனே ஊர்வலத்தில் “கருங்காலி” எனத் திட்டி பேனர் வைத்துக்கொண்டு நடந்தார்கள். ஆனால் நிஜம் என்னவாயிற்று!?

கேபிள் டிவி, சாட்டிலைட் டிவியானதுதான் மிச்சம். சாட்டிலைட் டிவி என்ற ஒன்று வருமென்று முன்னமே யோசித்தவர்கள் வீடியோ கேசட் உரிமம் வாங்கும்போதே ‘அடியில் கண்ட சொத்துகளும், எதிர்காலத்தில் வரும் எந்த விதமான புதிய தொழில்நுட்பத்துக்கும்’ என்ற ஒரு வரியை ஒப்பந்தத்தில் சேர்த்துக்கொண்டு, மிக மலிவாய் ஐந்தாயிரத்துக்கும், பத்தாயிரத்துக்கும் படத்தை வாங்கி வைத்துச் சேனல் தொடங்கினார்கள்.

பின்னாளில் டிவியின் மார்க்கெட் தெரியாமல் விற்றோமே என்று புலம்பியவர்கள் எல்லாம், அடுத்தடுத்து நல்ல விலைக்குச் சேனல்களுக்கு விற்க ஆரம்பித்தார்கள். எந்த தொழில்நுட்பத்தை ‘வரக்கூடாது’ என்று சொன்னார்களோ அந்தத் தொழில்நுட்பத்தையே பயன்படுத்தி, சேனல்காரார்களும், படத் தயாரிப்பாளர்களும் சம்பாதிக்க ஆரம்பித்தார்கள். ஒரு சேனல், இரு சேனல் என்றிருந்த காலம் போய்ப் புதிது புதிதாய் வர, படம் ஓடுகிறதோ இல்லையோ, இரண்டு கோடி ரூபாய்க்குப் படம் செய்தால் ஒரு கோடி ரூபாய் சாட்டிலைட் உரிமை வருமானம், பிறகு வெளிநாட்டு உரிமை, ஆடியோ உரிமை, விநியோக உரிமை என்று போட்ட பணத்துக்கு லாபம் எடுத்துவிடலாம் என்ற தைரியம் வந்தது.

இதனால் புதிய தயாரிப்பாளர்கள் படையெடுக்க, சாட்டிலைட் உரிமையை மட்டுமே நம்பிப் படமெடுப்பவர்கள் அதிகமாயினர். எந்தத் தொழில்நுட்பம் கூடாது என்றார்களோ அந்தத் தொழில்நுட்பத்தோடு நாமும் வளர்ந்து, அதை நம் தொழிலுக்கு லாபகரமாய்ப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் உத்தியைத்தான் கமல் அன்றைக்குச் சொன்னார்.

இரண்டு மூன்று வருடங்களுக்கு முன்புவரை சாட்டிலைட் உரிமை வருமானத்தை நம்பித் தைரியமாய்ப் படமெடுத்தவர்கள் தற்போதைய வியாபார நிலை குறித்து அச்சம் கொண்டிருக்கிறார்கள். முன்புபோல படம் வெளியாவதற்கு முன்பே சாட்டிலைட் உரிமத்தை யாரும் போட்டி போட்டு வாங்குவதில்லை. பெரிய நடிகர்கள் பட்டியலில் உள்ள எட்டு நடிகர்கள் நடிக்கும் படங்களைத் தவிர, மற்ற நடிகர்களின் படங்கள் தியேட்டரில் வெளியாகி ஓடி வெற்றிபெற்றால் தவிர எந்த சேனலும் வாங்க முன்வருவதில்லை.

சில மாதங்களுக்கு முன் வெளியான முன்னணி நடிகர்கள் நடித்த திரைப்படங்கள் இன்னமும் சாட்டிலைட் வியாபாரம் ஆகாமல் தங்கிப் போய்விட்டன. என்னதான் ஆச்சு இந்தத் தமிழ் சினிமா உலகத்துக்கு என்று ஆளாளுக்குக் கேள்வி கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பலரும் செய்வதறியாது பேந்தப் பேந்த விழித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இதேநிலை கேரளாவில் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் வந்தது. அங்கே நான், நீ என்று சேனல் போட்டிகளின் காரணமாகப் படங்களின் விலையெல்லாம் தயாரிப்புச் செலவைவிட அதிகமாகிப் போனது. ஒரு கட்டத்தில் சேனல்காரர்கள் எல்லாம் ஒரு கூட்டம்போட்டு ‘படம் ஓடின பிறகு வாங்கிக்கொள்கிறோம்’ என்று அறிவித்தார்கள். அது மட்டுமல்லாமல் அங்கே இருந்த பிரச்சினை தொழில் போட்டியின் காரணமான ஏற்பட்ட பொருளாதாரச் சிக்கல்.

அதிக விலை கொடுத்து வாங்கப்படும் படங்களின் மூலமாய் அவர்கள் போட்ட மூலதனத்தை எடுக்க உன்னைப்பிடி, என்னைப்பிடி என்ற நிலை உருவானது. ஏனென்றால் அவர்களின் சேனல் நிலையைப் பொறுத்துத்தான் விளம்பரத்துக்கான கட்டணத்தை நிர்ணயிக்க முடியும். போட்டிக்காகப் பிள்ளை பெற்றுப் பெரிய படங்களை வாங்கினாலும், தொடர்ந்து அவர்களின் மூலதனத்தை எடுக்க முடியாத நிலை உருவாகி வியாபாரத் தேக்கம் ஏற்பட்டதை வெளிப்படையாகச் சொன்னார்கள்.

ஆனால் இங்கே அப்படியில்லை. சேனல்களுக்குத் தேவைக்கு அதிகமான விளைச்சல் என்பது ஒரு முக்கியக் காரணமாகச் சொல்லப்படுகிறது. இங்கே முதல் நிலை சேனல்கள் என்று கூறப்படும் சன், விஜய், ஜி டிவி, கலைஞர், ஜெயா என ஐந்து சேனல்கள் மட்டுமே படங்களை வாங்குகின்றன. முதல் நிலைப் படங்கள் என்பது நம்மூர் அரசியல் நிலவரத்தைப் பொருத்து அந்தக்கட்சியோடு தொடர்புடைய சேனல்களுக்கு வாயைப் பொத்திக்கொண்டு விற்க வேண்டிய நிலை ஒரு புறமிருக்க, இன்னொரு புறம், மற்ற சேனல்கள் எல்லோரும் அடுத்த நிலை நடிகர்கள், வெற்றிபெற்ற படங்களை மட்டுமே வாங்குகிறார்கள்.

ஐந்து சேனல்களும் வருடத்துக்குக் குறைந்த பட்சம் 15 முதல் 20 படங்கள்வரை புதிய படங்கள் வாங்குவதற்கான தேவையிருக்கிறது. எனவே மொத்தமாக நூறு படங்களை சேனல்களால் வாங்க முடியும். ஆனால் தமிழ் சினிமாவில் கடந்த வருடம் மட்டும் 230க்கும் அதிகமான படங்கள் வெளியாயின. மீதமிருக்கும் 130 படங்களின் நிலை என்ன என்று பார்த்தால் ஒன்றுமில்லை என்கிற நிலைதான்.

இந்த ஐந்து முன்னிலை சேனல்களைத் தவிர மேலும் 45 சேனல்கள் தமிழகத்தில் இயங்கிக்கொண்டுதானிருக்கின்றன. அதுவும் முழுக்க முழுக்க, சினிமாப் பாடல்கள், பேட்டிகள், படக்காட்சிகள், காமெடிக் காட்சிகள் என ஒரு நாளில் 12 மணி நேரத்துக்கு மேல் சினிமா உள்ளடக்கத்தை மட்டுமே நம்பி இயங்குகின்றன.

இவை தவிர ஒவ்வொரு ஊரிலும் உள்ள உள்ளூர் சேனல்கள் எனக் கணக்கிட்டால் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட சேனல்கள் தமிழ் சினிமா படங்களையும், அதன் காட்சித் துணுக்குகளையும், பாடல்களையும் மட்டுமே நம்பி இயங்கிவருகின்றன. இந்தச் சேனல்களை லாபகரமாய் நடத்த இவர்களுக்கு உதவும் தமிழ் சினிமாவுக்கு இவற்றால் பத்து பைசாகூடப் பிரயோஜனமில்லை. இதுவும் இன்று வருத்தம் தரும் கசப்பான உண்மை. 

சென்னையைத் தவிர, வெளியூர்களில் மட்டுமே தெரியும் பல சேனல்களின் நிகழ்ச்சிகளுக்கான மாதச் செலவு எவ்வளவு தெரியுமா? வெறும் ஒரு லட்சத்திலிருந்து மூன்று லட்சங்களூக்குள்தான். ஐந்து லட்சம் செலவு எல்லாம் சின்ன சேனல்களிலேயே கொஞ்சம் வசதி படைத்த சேனல்காரர்களுக்குத்தான். பாதி நேரம் சினிமா கிளிப்பிங், பாடல்கள் என்றால் மீதி நேரம் இருக்கவே இருக்கிறது. ஷாப்பிங் நிகழ்ச்சிகள், யுனானி, ஆயுர்வேத, சித்த வைத்தியச் சிகாமணிகளின் விளம்பர நிகழ்ச்சிகள். இவற்றுக்கு ஸ்லாட்டுகளை விற்று, 1500 சதுர அடி வீட்டிலிருந்து சாட்டிலைட் சேனல்கள் நடத்தி மாதம் குறைந்தபட்சம் முப்பதிலிருந்து ஐம்பது லட்சம் ரூபாய் வரை சம்பாதித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்களுக்கான வருமானம் ஸ்லாட் விற்பனையில் வருகிறது என்றாலும், இவர்களது சேனலைப் பார்க்க வைக்க, நடுநடுவே குறைந்தபட்சம் ஆறிலிருந்து எட்டு மணி நேரத்திற்காகவாவது சினிமா உள்ளடக்கம் தேவை. இவை இல்லையென்றால் சேனலைத் திரும்பிக்கூட மக்கள் பார்க்க மாட்டார்கள். எல்லோரும் லாபத்தோடு இருக்கிறார்கள் என்று சொல்ல வரவில்லை. ஆனால் குடிசைத் தொழில்போல ஆகிவிட்டது சாட்டிலைட் சேனல் என்பதைச் சொல்லவருகிறேன்.

இப்படி சினிமாவை நம்பி இயங்கிக்கொண்டு, லாபம் சம்பாதிக்கும் சாட்டிலைட் சேனல் எனும் தொழில்நுட்பம் அந்த சினிமாவைக் கோடிகளில் முதலீடு செய்து தயாரிக்கும், தயாரிப்பாளர்களுக்கு எந்த விதத்தில் லாபம் கொடுக்கிறது என்று கேட்டால் நயா பைசாகூட இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும். இதை சினிமாவின் லாபமாய் மாற்ற முடியாதா என்பதுதான் கோடம்பாக்கத்தில் சினிமாவை நேசித்து முதலீடு செய்பவர்களின் ஏக்கமான கேள்வி.

Apr 13, 2015

கொத்து பரோட்டா - 13/04/15

CINDERELLA
பணக்காரப் பெண், பாசமான தந்தை, அம்மாவின் இறப்பு, கொடுமைக்கார சித்தி என ஏற்கனவே தெரிந்த கதை தான். கஷ்டப்படுவதாய் காட்டப்படும் அத்தனை பெண்களும் என்றைக்காவது ஒரு ராஜகுமாரன் தன்னை வந்து தூக்கிக் கொண்டு போக மாட்டானா என்று ஏங்கும் பேண்டஸி டெம்ப்ளேட் கதை. அனிமேஷன்,

Apr 11, 2015

CINEMA BUSINESS -9

5.    Other release rights of a producer 
            A producer’s income from the film does not end when the distribution rights are sold out. At the same time of the distribution rights sales, he can sell various other rights of the film such as

·         Audio rights
·         Video rights
·         Abroad theater release rights
·         Abroad video release rights
·         Abroad satellite TV rights
·         Inland satellite TV rights
·         Inland video rights
·         Dubbing rights for other languages
·         Remake rights for other languages
·         DTH rights
·         Internet rights
·         IPTV rights

Like wise, a producer can sell as much as 60 types of rights for a film.  Most producers, unaware that each one of them can be sold individually, fall prey to greedy buyers who pay a mere few lakhs and wrap the rights of all rights in a single deal. This deal of buying all rights in a single go for small money from innocent producers and earning good profit by splitting the rights and selling them individually has become a terrific business. Notably Satellite TV right purchasing community is notorious for these kind of deals. Proffessional agreements on right sales are a vast subject. More on that later.
  Audio rights
 Audio rights brought home humongous amounts of money. There was a time this whole part of the country was going crazy over film music. That was in the past and easily can be defined as the Golden Era of Tamil film music. Huge competition prevailed for garnering the audio rights of a film. When L.P records were reigning the market, only rich folks could afford them and relish the unique music pleasure. Then the big thing called audiocassettes arrived in. They brilliantly broken in to every nook and corner of Tamilnadu and phenomenally changed the music scape of the entire state. There was only one emperor of the Tamil music industry in this age and his name is Ilayaraja. In the era of Ilayaraja and T.Rajendar, production houses harvested multiple lakhs of rupees only with sales of the audio rights.

Few music directors, realizing the money making potential of the music they create, floated their own audio companies too. They made profit not only with their own music but open to release other music director’s works with their companies as well. In the beginning, Ilayaraja’s music was released by banners like HMV and INRECO. Later, Ilayaraja started a company named ‘Echo’ on his own for his audiocassette and music releases. The same ‘Echo’ has tasted great success with the release of T.Rajendar’s ‘Maidhili Ennai Kaadhali’ audio release as well.

During this golden age of audio market, audio rights of movies associated with legendary music directors like Ilayaraja would be sold for great prices. The producer sold the music rights of ‘Dhalapathy’ to ‘Lahari’ for a colossal price. Ilayaraja is one of the very few music directors to have breached the benchmark one crore-rupee business value mark, across the nation. After Rahman’s entry in the arena, the audio right business easily crossed crores. The salary of the music director was determined based on the worth of audio rights business.

Mammoth names like Sony were queuing up to get the audio rights of Rahman’s audio rights. These are the times audiocassettes and CDs created history in sales. A decade back, it was possible to earn as much as 25% of a small movie’s budget through the audio rights alone, provided a renowned music director is booked the film. For big movies, audio sales would galore, so additional few percents above this is guaranteed.

However, at present times, as the influence of Internet spreads endlessly, audio piracy and Internet piracy downloads considerably hit the cassette and CD sales and as much have killed the audio rights sales too. Audio rights, which have enjoyed deals of Crores during the good times, now do not fetch even mere lakhs. Big names in the audio business have closed the shop. Then how the audio release functions happen as grand gala celebrations? How the music directors’ salaries are termed in crores of rupees?

Music directors like Rahman, Yuvan, Harris and Vijay Antony are famous. No second thought about that. Songs too, become blockbuster hits. However, the people who procure the audio rights are sure to make money in other avenues other than the cassette and CD sales. That is how these kind of grand audio launches are feasible. In present market scenario, even for a film with music composed by one of the big names in the industry, the producer cannot sell the audio rights even for 25% of the music director’s salary. Despite this, producers who want good technical caliber and who realize good quality songs would be well received by the audience, do not compromise and approach only quality music directors for their films.

With audio market scenario this bad, how the audio companies make money with the rights? Surely, there are other avenues. Let’s reserve the topic for discussing later and now concentrate on details about audio rights.

Do you know audio rights are classified in to two types? They are Physical and Digital rights. Physical rights are to earn money through sales of audiocassettes and CDs.

The other one, Digital rights, are the saving grace and endowment for the audio right owners. They provide the authorization for rights of songs downloaded through mobile networks, ring tones and CRP (Calling Recorded Playback – Professional parlance for caller tunes). Audio rights are purchased with current prices only counting on these rights. Without digital rights, audio business would have reduced to dust already. If the producer wishes, he could separate digital rights and physical rights and sell them. However, as this is complicated in the present scenario, no producer opts for this.

The money generated through digital rights are not directly benefiting the audio rights owner. Three bodies split the income.

·         Audio rights holder (The audio company who bought the rights from producer)
·         Aggregator (Who does the conversion of audio and video of the movie as mobile device compatible)
·         Service Provider (Mobile companies who provide the facility to the end customer)

The lion’s share of income goes to the mobile companies called service providers, as it is only through them the income is generated from the public. The balance amount generated is split equally between the audio company and the aggregator (20% each).

In the recent times, a song that has earned close to a crore rupee only by means of digital download is ‘Kangal Irandaal’ from ‘Subramaniapuram’. Being a relatively new film, the digital rights would have been sold only for a few lakhs, whereas the rights generated crores of earnings to the owners. Similarly, Vijay Antony’s ‘Nakka Mukka’ garnered 1.25 Crores. Kandhasamy too, has brought in notable income. For the movies with music likes of Rahman, Harris and Yuvan, the digital rights always fetch good income. That is how these big names always enjoy  great demand. Sony, now acquires rights for all Rahman movies in advance. This always would ensure certain pan – Indian income. Also when worldwide business is considered for the movie, Sony would also participate in the advertisement campaign for the film, and generate demand for the audio.

There was a time, before the advent of FM radios, where radios were almost obsolete. The common music fan’s only source for entertainment used to be audio cassettes and CDs. Invasion of Simple compact discs with hundreds of songs in each of them in MP3 format, downloaded illegally from internet have ravaged and devastated the audio sales. They do the same even now. There was a boon to counter this in the form of FM radios’ influx; business potential was immense too. Sadly, our producers had to leave that golden opportunity slip through their fingers, reason being politics and also It can not be hidden that Sun TV network, which secured forefront in almost all avenues of media.

FM radio channels broadcast songs from brand new movies and earn revenue for themselves. In a situation like this, producers called content providers, allow this to happen without any charges. Ethically speaking, each time an FM channel broadcasts a song, it must pay for that to the producer. Sun network has turned this practice upside down. Their Suriyan was the first Tamil FM channel and it reached amidst the masses very easily and with rapid pace due to their massive network. Producers were enticed by the idea that if they could broadcast their songs in Suriyan FM, they would be benefited with massive reach of the movie and it would be converted in to collections. Sun network has exploited this and exceptional opportunity and converted all the business to it. Almost all the producers followed the suit. Now, there is no use in producers re thinking or repenting about this methodology.

Once Srilankan radio was paying 10 Rupees for each aired song. What we here about Bollywood however, differs as producers paying money to channels for airing their songs. The authenticity of this news however, needs to be verified.

For songs broadcasted / made available in the flights, the concerned airline has to pay certain amount to the audio company. It is not possible to pay them song wise; and there are few global companies available to manage the transaction of buying the rights as a package and sell it again to the airlines. Same guidelines are applicable for the songs played in restaurants or fuel pumps in other countries. There are many companies, which purchase audio rights of small movies, counting only on the aforesaid rights.

In India too, there is a process to collect money for broadcasting songs in big food malls and places like dance bars. (Audio CDs and cassettes could not be broadcasted in public; Look closely on any CD/Cassette’s cover. There would be rules written there to avoid public playing / broadcasting) these payments have to be routed through a company called I.M.I. However, due to the massive loopholes in out country’s copyright law, this process could not be strictly implemented. Due to these copyright issues, major restaurants and petrol pumps switched over to instrumental music of hit songs. After the arrival of FM radios, this has been stopped too, since FM radio is their ubiquitous choice now.
Cable Sankar - Translation Of My Book In Tamil "CINEMA VYABARAM" Done By Rangs. Published in Behindwoods.com. 

Apr 7, 2015

கோணங்கள்-23

கோணங்கள் 23- இலவசமாகிவரும் சினிமா!

“வாரத்துக்கு இத்தனை படம் வந்தா எப்படிப் பாப்பாங்க மக்கள்?”
“அப்படியே நல்லாயிருக்குன்னு கேள்விப்பட்டுப் படம் பார்க்கலாம்னா… தியேட்டர்ல இருக்க மாட்டேங்குது”

Apr 6, 2015

கொத்து பரோட்டா - 06/04/15

என் ட்வீட்டிலிருந்து
all the best. neat family film. @StudioGreen2 @prabhu_sr ‪#‎Komban‬

எதையும் பார்க்காமலேயே தடை பண்ணனும்னு சொல்றவங்களை தடை செய்தா எல்லாம் சரியாயிரும்.

பேசாம எல்லா ஜாதி, மத, கட்சிக்காரங்களையும் ஒட்டுக்கா வச்சி சென்சார் பண்ணுங்கப்பா.. அப்பவாச்சும். இவனுங்க சண்டைய தூண்டாம இருக்காங்களானு

@@@@@@@@@@@@@@@@@

Apr 2, 2015

CINEMA BUSINESS -8

5.    Lab issues 
If there is a single place in existence, which can make or break a movie, it has to be the lab. After the movie production and area sales to appreciable levels, at the time of release major issues would get created and the film would vanish without leaving a trace. Here things can get terrible and make the happenings worse for a producer and push him to the verge of bankruptcy. That is lab for you. Yes, it is that critical.

Apr 1, 2015

கோணங்கள் -22

கோணங்கள் 22- மதுபானக் கடை Vs காக்டெயில்

மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் என்றாலே சேலம் ஞாபகத்துக்கு வரும். நான்கைந்து வருடங்களுக்கு முன் நியூ மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் என்கிற பெயரில் சேலத்தில் ஒரு புதிய பட நிறுவனத்தைத் தொடங்கியிருந்தார்கள். அவர்களது படத்தின் இசை வெளியீட்டுக்கு என்னைச் சிறப்பு விருந்தினராய் அழைத் திருந்தார்கள். சந்தோஷமும் ஆர்வமும் மேலிட அவ்விழாவிற்குச் சென்றேன். சேலத்தின் புறநகர் பகுதியில் அவர்களது நிறுவனத்தை அமைத்திருந்தார்கள்.