click here

TT

Thottal Thodarum

Dec 10, 2016

நீர் - நாவல் விமர்சனம்

நீர் – நாவல் விநாயக முருகன்

சென்ற வருட டிசம்பர் வெள்ளத்தை சென்னை வாசிகள் யாரும் மறந்திருக்க முடியாது. மறக்கக்கூடிய விஷயமா அது?. அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் பல பேர் தங்களுடய அனுபவங்களை முகநூலிலும், இணைய தளங்களிலும் எழுதி வந்தார்கள். செயற்கையாய் ஏற்படுத்தப்பட்ட இயற்கை  பேரழிவில் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் நானும் ஒருவன். அச்சமயத்தில் உயிர்மையில் ஒரு கட்டுரை கூட எழுதினேன்.  இந்த வெள்ளம் பல பேரின் உள்ளக் குமுறலை, ஆதங்கத்தை, தவிப்பை, பல வழிகளில் வெளிக் கொண்டு வந்திருக்க, இதோ இப்போது எழுத்தாளர் விநாயக முருகன் ‘நீர்” என்கிற நாவல் மூலமாய் தன் எண்ணங்களை வடித்திருக்கிறார். மழை ஆரம்பித்ததிலிருந்து, சின்னச் சின்ன விஷயங்களாய் அருகில் உள்ள வீட்டில் உள்ளவர்களின் கேரக்டர்களை அறிமுகப்படுத்தியதில் ஆரம்பித்து, மெயின் ரோட்டின் வழியாய் சாக்கடை தண்ணீரில் போக முடியாமல் பின் பக்கத்து வீட்டு சந்திராவின் வீட்டு காம்பவுண்ட் சுவர் வழியாய் எகிறி குதித்து போவதும், சந்திரா, ஜே.கே, ஆர்.வி, குயில், போன்ற கேரக்டர்கள். தனிமை கொடுக்கும் காமம்.  வெள்ளத்தினால் ஏற்பட்ட உயிர் பயம். அதனால் ஏற்படும் மனக்குழப்பங்கள். நீ எக்கேடு கெட்டாவது போ.. என்று தன்னை விட்டுவிட்டு ஊருக்கு போன மனைவியின் மேலான கோபம். கழிவிரக்கம். சந்திராவின் மீதான காமம், என சுவாரஸ்யமான நடையில் வெள்ளத்தின் பார்க்காதவன் மனதில் பயத்தையும், பதைப்பையும் உருவாக்கும் எழுத்து. என்னை போன்ற பாதிப்படைந்தவர்களுக்கு கிட்டத்தட்ட ரீப் ப்ளே மாதிரியான விஷயம்தான் என்றாலும், சுவாரஸ்யமாய்த்தான் இருந்தது. என்ன வெள்ளம் வடிய ஆரம்பித்ததும், கதை (அ) நிகழ்வின்  போக்கில் உள்ள சுவாரஸ்யமும் வடிந்து, அடிக்கடி கதை நாயகன் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல், மொட்டை மாடியில் தம்மடிக்க போவது போல கதையின் முடிவும் ஆனது  வருத்தமே. 

Dec 8, 2016

ஜெ.ஜெயலலிதாவாகிய நான்.

ஜெயலலிதாவின் மறைவு தமிழகத்து அரசியலில் ஒர் பெரிய வெற்றிடத்தை உருவாக்கியிருக்கிறது.  திமுக தன் சரிசமமான எதிரியை இழந்திருக்கிறது. அரசு அதிகாரிகள் ஒர் பெரோஷியஸ் முதல்வரை இழந்திருக்கிறார்கள். மக்கள் தங்கள் தைரியத்தை இழந்திருக்கிறார்கள். பத்திரிக்கை மீடியா ஒர் வகையில் சுதந்திரம் அடைந்திருக்கிறது. இத்தனை ஆண்டுகாலம் சசிகலா குடும்பத்தை எந்தவிதத்திலும் விமர்சிக்காத பத்திரிக்கைகள் எல்லாம் ஜெ இறந்த  அடுத்த நாள் சசிகலா அண்ட் கோவை மன்னார்குடி மாஃபியா என்று எழுதுகிறார்கள் என்றால் வேறென்ன சொல்ல?. சிறுவயதிலேயே சினிமாவில் அடியெடித்து அதில் குறுகிய காலத்தில் புகழ் பெற்று தன்னுடய முப்பதுகளிலேயே அதிலிருந்து விலகி, அரசியலில் எம்.ஜி.ஆரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டவரின் அரசியல் வளர்ச்சி, அவ்வளவு சுலபமாக இருக்கவில்லை. விடாக்கண்டன்களையும், உட்கட்சி கொடாக்கண்டன்களையும் சமாளித்து “யாரைப் பற்றியும், எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாத தைரியசாலி” என்ற பிம்பத்தை, ஏற்படுத்தி, தன் கட்சியினரை மட்டுமில்லாமல் மக்களையும் நம்ப வைத்தவர்.

சசிகலா குடும்பத்தினரின் ஆதிக்கம், அதனால் அடைந்த வீழ்ச்சி, வளர்ப்பு மகன், திருமணம், வீழ்ச்சி, சொத்துக்குவிப்பு வழக்கு, டான்சி ஊழல், ஜெயில், சென்னை வெள்ளத்திற்கான காரணகர்த்தா, ஸ்டிக்கர் பாய்ஸ், எம்.ஜி.ஆருக்கு பிறகான தொடர் வெற்றி என வளைய வந்தவர். வேறொரு அரசியல்வாதிக்கு இத்தனை ப்ரச்சனைகள் வந்திருந்தால் இவ்வளவு அழுத்தமாய், வலிமையாய் கடந்து வந்திருப்பாரா? என்பது சந்தேகமே. தான் ஒரு இரும்பு மனுஷி என்பதை ஒவ்வொரு பிரச்சனையின் போதும் கடந்து தன் பிம்பத்தை நிஜமென நிருபித்தவர். கடைசிக் காலங்களில் தனக்கென்று குடும்பம் இல்லாததால் மக்களால் நான் மக்களுகாகவே நான் என்கிற தாரக மந்திரத்தை முன்னெடுத்தவர். எம்.ஜி.ஆருக்கு பிறகு மக்களின் ஏகோபித்த அன்பைப் பெற்றவர். சிறந்த நடிகை, உழைப்பாளி, படிப்பாளி, அறிவாளி, தைரியசாலி, இரும்புமனுஷி என பெயர் பெற்றவரின் கடைசி 75 நாட்கள் குழப்பத்தின் உச்சமாகவே கடந்தது.  புலனாய்வு பத்திரிக்கைகள் என்கிற பெயரில் பத்துக்கு மேற்பட்ட பத்திரிக்கைகள் வரும் தமிழ்நாட்டிலிருந்து  ஒரு பத்திரிக்கை கூட அப்பல்லோ எனும் இரும்புக் கதவுகளை திறக்க முடியாத நாட்கள் அவை. ஏன்?. அவரது இறப்பு பற்றிய அறிவிப்பில் கூட அத்தனை குழப்பங்கள். தந்திடிவி மாலையிலேயே அவரின் மறைவைப் பற்றி அறிவித்துவிட, அதை தொடர்ந்து எல்லா டிவிக்களும், ஜெயா டிவி உட்பட அறிவித்து, அதிமுக அலுவலகத்தில் கொடி அரைக்கம்பத்தில் பறக்கவிடப்பட,  அப்பல்லோ அப்படியெல்லாம் இல்லை என்று அறிக்கை விட, இன்னொரு பக்கம் ரெட்டியின் மகள் படு சீரியஸ் என்று போட்ட ட்விட்டை திரும்ப எடுத்துவிட, என ஏகப்பட்ட குழப்பங்கள். இரவு பதினொரு மணி முப்பது நிமிடத்துக்கு தான் அவர் இறந்தார் என்றால் இத்தனை நாளாக கூடாத எம்.எல்.ஏக்களின் கூட்டம் ஏன் காலையிலேயே கூட்டப்பட்டது. ஏன் மறுபடியும் மாலையில் சந்திப்பதாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது? சரியாய் பதினோரு மணி தருவாயில்  எல்லா முடிவுகளையும் எடுத்துவிட்டு, மீடியாவை கட்சி அலுவலகத்துள் அனுமதித்தது. அங்கே வீடியோ காட்சிகள் வெளி வந்து கொண்டிருக்கும் போதே இங்கே அப்பல்லோவில் ஜெவின் மறைவு குறித்து வெளியான அஃபீஷியல் தகவல். உடனடி அழுகையில்லா பதவியேற்பு. என ஆயிரம் குழப்படிகள் இருந்தாலும், தன் தங்கத்தலைவியின் மேல் வைத்திருக்கும் மாறாத அன்பை கலவரமில்லாமல் வெளிப்படுத்திய மக்களும், அதை கட்டிக்காத்த காவல் துறைக்கும் மிகப் பெரிய சல்யூட். ஒரு பேட்டியில் ஜெ தன் வாழ்வை பற்றி சொல்லும் போது தன் விருப்பமான வாழ்வை நான் எப்போதும் வாழ்ந்ததேயில்லை என்று சொல்லியிருந்தார். அவரது மறையும் போது அதே வார்த்தைகள் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்துக் கொண்டேயிருந்தது. 

Dec 7, 2016

கொத்து பரோட்டா 2.0-9

கொத்து பரோட்டா – 2.0-9
யூட்யூப் வீடியோ– ஜிம்முக்கு போன ஜெமினி கணேசன்
யூ ட்யூபில் குறும்படங்கள் என்ற தலைப்பில்லாமல் நிறைய வீடியோக்கள் பிரபல்யம். வலைப்பூ உலகில் எப்படி வித்யாசமான பெயர்களோடு வளைய வருவார்களோ  அது போல, ஸ்மைல் சேட்டை, மெட்ராஸ் மீட்டர், பாரசிட்டமால் பணியாரம், டெம்பிள் மங்கீஸ், புட் சட்னி என்றெல்லாம் எகனமொகனையாய் பெயர் வைத்துக் கொண்டு  கவனத்தை ஈர்க்கக் கூடிய சேனல் வைத்திருக்கிறார்கள். அதில் பல விதமான திறமையாளர்கள். விதவிதமான பகடிகள் என பரந்து பட்ட ஆர்வலர்களை அடையாளம் காட்டும் ஒரு தளமாகிக் கொண்டிருக்கிறது. அதில் கொஞ்சம் நாளுக்கு முன் பார்த்த இந்த ”ஜிம்முக்கு போன ஜெமினி கணேசன்” குறும்படம் அல்லது வீடியோ படு சுவாரஸ்யம். ரேடியோ ஜாக்கி, நடிகர் என பல முகங்கள் கொண்ட பாலாஜி வேணுகோபாலின் எழுத்தாளர், இயக்குனர் அவதாரம். இந்த வீடியோவின் மிகப்பெரிய பலம் வசனங்கள்.  அதை விட பெரிய ப்ளஸ் அதை கிட்டத்தட்ட மேஜர் சுந்தர்ராஜன் வாய்ஸில் சொன்ன மாடுலேஷன். அதற்கு இணையான விஷுவல்கள். நடிகர்களின் இயல்பான நடிப்பு. என பத்து நிமிட வீடியோவில் குறைந்தது பத்து அட்டகாச சிரிப்பு. ஏழெட்டு புன்முறுவல்கள், நான்கைந்து அவுட்டு களுக்குகளுக்கு நான்  கியாரண்டி.  https://www.youtube.com/watch?v=_Pn2qrfj3tw
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Sairat
ஃபன்றி பட இயக்குனர் நாகராஜ் இயக்கிய புதிய படம். சாய்ரட். சுமார் நாலு கோடியில் தயாரிக்கபட்ட இந்த மராத்தி படத்தின் மொத்த வசூல் 100 கோடி. மல்ட்டி ப்ளெக்சுகளில்  ஸ்பெஷல் ஷோ போட்டால் புல்லாகி விடுமளவுக்கு  மராத்தி படமொன்று தமிழ்நாட்டில் ஓடியதற்கான காரணம் நாகராஜ் மஞ்சுளே எனும் ப்ராண்டும், இணையத்தில் படம்  பற்றி தொடர்ந்து சிலாகித்து பேசியதன் காரணமென்று நினைக்கிறேன்.

கிராமத்தில் வரும் பதின்ம வயது காதல் பாட்டீல் எனும் மேல் ஜாதி பெண்ணுக்கும், மீனவ சமுதாயத்தை சேர்ந்த பையனுக்கும் காதல். பெண் டாமினெண்ட், காதலை அவள் தான் முதலில் வெளிப்படுத்துகிறாள். பையனுக்கு பெண்ணுக்குமிடையே பரிமாறப்படும் பார்வைகள், பின்னணியிசை, பாடல்கள் எல்லாம் செம்ம. குட்டிக் குட்டி ஷாட்களில் அவர்களின் ரியாக்‌ஷன்கள் அட்டகாசம். முக்கியமாய் ஒரு காட்சியில் காதல் கைகூடிவிட்டதை ரயில் ஓடும் சத்தத்தோடு, அதற்கு இசைந்து ஆடும் ஆட்டம்,  பெண்கள் குளிக்கும் போது தெரிந்தே குதித்து காதலியை பார்த்துக் கொண்டே கரையேறும் காட்சிகள் எல்லாம் க்யூட் கவிதை. அந்த பெண் தான் எவ்வளவு அழகு. அந்த கண்களும், உதடுகளிலும் தெரியும் காதல், சோகம், ஆதிக்கம் எல்லாமே க்ளாஸ்.. உயர்ஜாதியின் திமிர், அதிகார நடை, ட்ராக்டர் முதல் சைக்கிள் வரை எல்லாவற்றையும் ஓட்டும் லாவகம், காதலை சொல்லும் காட்சிகள் முதல், க்ளைமேக்ஸ் வரை நாயகி நம் கண்களைவிட்டு, மனதை விட்டு அவரை விலக்கவே முடியவில்லை.

நகரங்களின் டாப்  ஆங்கிள்  கேண்டிட் ஷாட்கள், கரட்டாண்டி போல ஊனமுற்ற நண்பன், கதாநாயகியுடன் உடன் வலம் வரும் சுமார் பெண், ஊர் விட்டு ஓடி வந்து பஸ்ஸிலும், பஸ் ஸ்டாண்டிலும், காமன் பாத்ரூமில் குளித்து சினிமா தியேட்டரில் தூங்கி, வாழும் காட்சிகள், க்ளைமேக்ஸ் என  காதல் படத்தை மராத்தியில் ரைட்ஸ் வாங்காமல் எடுத்திருக்கிறார்கள் என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தினாலும், காதல் படத்தில் பேசாத சில விஷயங்களை இப்படத்தில் பேசியிருக்கிறார்கள். முக்கியமாய் பணக்கார புத்திசாலி பெண், ஆவரேஜ் ஆண் ஊரை விட்டு ஓடி போய் எப்படி அவ்வளவு சுலபமாய் வாழ்ந்துவிட முடியும். அவர்களிடையே நடக்கும் ஊடல், கோபம், சந்தேகம், இன்செக்யூரிட்டி அவர்களுக்குள்  ஏற்படும் கைகலப்பு, பொறுமையின்மை, தப்பு செய்துவிட்டோமோ என்ற குற்றவுணர்ச்சி எல்லாவற்றையும் படம் கொஞ்சம் விறுவிறுப்பு குறைந்தாலும் அதை அழகாய்  சொல்லியதிலும், க்ளைமேக்ஸில் என்ன நடக்கப் போகிறது என்பது நமக்கு தெரிந்தாலும் காட்சியை அமைத்த விதம், அக்கொலைகளை பின்னனியிசையில்லாமல் அமைதியாய், காட்சிப்படுத்திய விதம், குழந்தையின் ரத்தம் தோய்ந்த கால்களின் பதிவு எல்லாம் அழுத்தமான முத்திரை பதித்து நம் மனதை பிசைந்து ஊடுருவ ஆரம்பிக்க வைத்ததில் நம்மூர் காதலை  விட ரெண்டு படி உயர்ந்த படைப்பை  தந்திருக்கிறார் நாகராஜ் மஞ்சுளே..
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ப்ராண்ட் நேம் ஆகிவிட்டால் எல்லாவிதமான விமர்சனங்களுக்கு தயாராக இருக்கவேண்டும். பெரும்பாலானவர்கள், முக்கியமாய் இளைஞர்கள் ப்ராண்ட்டை பிடிக்காவிட்டாலும் கூட, எங்கே நாம் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லிவிட்டால் அவுட்டேட் ஆகிவிடுவோமோ, நமக்கான ஆதரவு குறைந்துவிடுமோ என்றெல்லாம் யோசித்து பாராட்டியோ, தலையில் தூக்கி வைத்து கொண்டாடியோ விடுவார்கள். ஆனால் இவையனைத்தும், சோசியல் மீடியாவில் மட்டுமே. இவர்கள் அங்கு  மட்டுமே தினமும் வலம் வருவதால் அது மட்டுமே உலகம் என்றிருக்கிறார்கள். இவர்கள் தொடர்ந்து படிக்கும் அல்லது கண்களில் படும் விஷயங்களை எந்தவிதமான எதிர்ப்பும் இன்றி நம்பி விடுவார்கள். இவர்களின் எண்ணத்தால் யாருக்கு லாபமோ இல்லையோ, இவர்களை நம்ப வைப்பதற்காக செயல் படும் கூட்டமொன்று பெரிய அளவில் சம்பாதித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆன்லைன் மார்க்கெட்டிங் என்கிற பெயரில் ப்ரோமோ செய்கிறேன் பேர்விழி என்று பத்து பதினைந்து ஃபேக் அக்கவுண்டுகள், சில நூறு பேஸ்புக் பேஜ்கள், என சிலதை  வைத்துக் கொண்டு பத்தாயிரம் முதல் லட்சம் வரை சம்பாதிக்கிறார்கள். அதன் மூலம் இவர்கள் பரப்பும் விஷயத்தைத்தான் பெரும்பான்மையான இணையவாசிகள் நம்புகிறார்கள். உண்மையாகவே ஷோசியல் மீடியாவின் பவர் என்ற ஒன்று உண்மையென்றால் கடந்த தேர்தலில் நாம் தமிழர் கட்சி எதிர்கட்சியாகவாகவாவது வந்திருக்க வேண்டும். ஸோ.. பெய்ட் ரிவ்யூசுக்கும், கருத்துக்கும், ஆட்டு மந்தையாகாதீர்கள். சொந்தமாய் ஜிந்தியுங்கள்.  இணையம் எனும் குண்டுச் சட்டிக்குள் வண்டியோட்டாமல் வெளியே வாருங்கள்
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
சாட்டிலைட் உரிமை என்ற ஒரு விஷயம் சினிமாவை எப்படி சில வருடங்களுக்கு முன் உயர்த்த்தியதோ அதே உரிமைதான் கடந்த சில வருடங்களாய் இக்கட்டில் நிற்க வைத்திருக்கிறது. ஒரு கோடியிலிருந்து ரெண்டு கோடிக்குள் தயாரிக்கப்படும் சின்ன பட்ஜெட் படங்கள் முதலீட்டில் 50 சதவிகிதம் சாட்டிலைட்டிலேயே வந்துவிடும் என்கிற நிச்சயத்தன்மையும், டிஜிட்டல் சினிமாவும், பெரிதும் கை கொடுக்க, வருடத்திற்கு 200 சொச்ச படங்கள் வெளியாகும் நிலை. ஒரு காலத்தில் பெரிய நடிகர்கள் நடித்த படமென்றால் நான் நீ என்று போட்டிப் போட்டுக் கொண்டிருந்தவர்கள் கூட தற்போது கொஞ்சம் யோசித்து வாங்கிக் கொண்டிருக்கிற நிலை தான். நடிகர்கள் தங்களது சாட்டிலைட் விலையை சம்பளமாய் வாங்கி ஆரம்பித்திருக்க, எட்டு கோடிக்கும் பத்து கோடிக்கும் போய்க் கொண்டிருந்த நடிகர்கள் படமெல்லாம் ஒன்னரைக்கும் ரெண்டு கோடிக்கும் விலை போக ஆரம்பித்துவிட்டது. இருபது முப்பது கோடி விலைக்கு விற்ற  பெரிய நடிகர்கள் படங்களுக்கு இது பொருந்தும். அதனால் தான் முதல் நாள் கலெக்‌ஷனே முப்பது, நாற்பது கோடி என விளம்பரப்படுத்திக் கொள்வது. ஆனால் அது கிராஸா? ஷேரா? என்று கேட்டால் எவருக்கும் தெரியாது. உண்மையில் சொல்லப் போனால் டிவியில் படம் பார்க்கும் பழக்கமே கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் மிகவும் குறைந்துவிட்டது என்றே தோன்றுகிறது. பண்டிகை நாட்களில் போடப்படும் திரைப்படங்களுக்காக காத்திருந்தவர்கள் தற்போதெல்லாம் டிவியில் போடப்படும் விளம்பரங்களின் இம்சை தாங்காமல் படம் பார்ப்பதையே நிறுத்தி விட்டார்கள். அத்தோடு மட்டுமில்லாமல் இணையம், டிவிடி, என படம் நல்லாருக்கு என்று தெரிந்தால் அதை அவரவர்கள் வசதிக்கு ஏற்ப மொபைலில் கூட பார்க்கும் நிலை வந்து விட்டதால், டிவி வீயூவிங் என்பது குறைந்து கொண்டேயிருக்கிறது. சினிமாவை விட  மற்ற நிகழ்ச்சிகளுக்கு நல்ல டி.ஆர்.பி வருகிறது என்பதால் படத்தில் இன்வெஸ்ட் செய்வதை குறைத்துக் கொண்டு, மற்ற நிகழ்ச்சிகளுக்கு இன்வெஸ்ட் செய்வது அதிகமாகிவிட்டது. நண்பர் ஒருவர் தமிழ் படங்களின் வெளிநாட்டு உரிமை வாங்கி விற்பவர். சின்ன படங்களுக்கு எல்லாம் ஒரு காலத்தில் பத்து, பதினைந்து லட்சம் கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது தற்போது ரெண்டு மூணு லட்சத்திற்கு கொடுக்க தயாராக இருந்தும் வாங்க் ஆளில்லை என்கிறார். காரணம் படங்களின் குவாலிட்டி என்றும் சொல்கிறார். நானெல்லாம் ராத்திரி பத்து மணிக்கு  மேல் தான் டிவியே பார்க்கிறேன். என்னழவு பத்து மணிக்கு மேலே அவர்களுடய நிகழ்சிகளுடய விளம்பரங்களைப் போட்டு கொல்கிறார்கள்.  தமிழ் சினிமாவுக்கு சமீபத்தில் வந்திருக்கும் புதிய இம்சை பேஸ்புக் லைவ். உரிமையில்லாமல் எல்லா படங்களையும் ஹெச்.டியில் லைவ் ஸ்ட்ரீமிங் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இதை தடுக்கவில்லையென்றால் தயாரிப்பாளர்கள் பெரும் நஷ்டத்தினை சந்திக்க வேண்டியிருக்கும்.  சாட்டிலைட் உரிமம் ஏற்கனவே அதளபாதாள நிலையில் இருக்க்கும் பட்சத்தில் மேலும் அடி வாங்கும். உடனடியான நடவடிக்கை பைரஸிக்கு எதிராகவும்,  படங்களை வெளியிடும் முறையில், விற்கும் முறையில் நாலு காசு பார்க்க வாய்ப்பு நிறைய பெருகியிருக்கிறது. சாட்டிலைட் விற்றால் கொஞ்சம் பெரிய காசு வரும் என்று அடியில் கண்ட சொத்துக்கள் எல்லாவற்றையும் 99 வருட பெர்பெச்சுவல் ரைட்ஸாக விற்பதற்கு பதில், எல்லா டிஜிட்டல் தளங்களையும் தனித்தனி உரிமையாய் விற்று தியேட்டர் மட்டுமே என்றில்லாது காசு பார்க்க முடியும். அதை கொஞ்சம் நிறுத்தி நிதானமாய் அரசியல் பாராமல் திடமான முடிவெடுத்தால் நிச்சயம் லாபகரமாக இருக்கும்  கொஞ்சம் மாத்தி யோசியுங்க.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
கேட்டால் கிடைக்கும்
வெள்ளத்தின் போது எல்லா ஏரியாக்களிலும் லேண்ட் லைன், செல் என எல்லா நெட்வொக்கும் கந்தர் கோளமாகியிருந்த நேரம். எல்லாம் சரியாகி லைன் வருவதற்கே கிட்டத்தட்ட ஒரு வாரத்துக்கு மேல் ஆகிவிட்ட நிலையில், எனக்கு பதினைந்து நாளாய் வரவில்லை. ஏர்டெல்லிலிருந்து அம்மாத டெலிபோன் பில் வந்தது. மாத வாடகை முழுவதுமாய் போட்டிருந்தார்கள். கஸ்டமர் கேருக்கு போன் செய்து என் லைன் எத்தனை நாளாக வேலை செய்யவில்லை? எத்தனை முறை நான் புகார் அளித்திருக்கிறேன் என்று சொல்ல முடியுமா என்று கேட்டேன். எல்லாவற்றையும் சொன்னார்கள். பின்பு எப்படி நீங்கள் எனக்கு முழு மாத வாடகை கட்டணத்தை கட்டச் சொல்லி அனுப்பலாம் என்று கேட்டேன். பில்லிங் மும்பையிலிருந்து வரும் சார். அக்கவுண்ட் டிப்பார்ட்மெண்ட் வேறு என்றார். மும்பையிலிருக்கும் உங்கள் நிறுவனத்திற்கு சென்னையில் இந்த இந்த இடங்களில் எல்லாம் பிரச்சனை. உங்களத் நெட்வொர்க் எங்கெல்லாம் பழுதாயிருக்கிறது என்று தெரியாதா? அப்படியிருக்க நேர்மையாய் நீங்களே அந்தந்த  இணைப்புகளுக்கு டிஸ்கவுண்ட் கொடுத்திருக்க வேண்டுமில்லையா? ஏனென்றால் என்னுடய பில்லிங் சைக்கிள் முறைக்கு முன்னாலேயே உங்களது  நெட்வொர்க் வெள்ளத்தினால் பாதிப்படைந்துவிட்டது, சரி அப்படியே பில்லிங் மும்பையிலிருந்து வந்துவிட்டாலும் கம்யூனிகேஷன் பிஸினெஸில் இருக்கும் நீங்கள் சம்பந்தப்பட்ட வாடிக்கையாளர்களுக்கு சார்.. உங்களது லைன் இத்தனை நாள் வேலை செய்யாததினால் உங்களுக்கான டிஸ்கவுண்ட் தொகை என்று அறிவிக்க ஒரு எஸ்.எம்.எஸ், அல்லது மின்னஞ்சல் போதுமே? என்றேன். எதிர்புறம் பதில் இல்லை. சற்று நேரத்துக்கு பிறகு எனக்கு இருநூறு ரூபாய் டிஸ்கவுண்ட் கொடுக்கப்பட்டது. நான் அதை ஏற்க மறுத்து விட்டேன். ஏனென்றால் கிட்டத்தட்ட பதினைந்து நாட்கள் எனக்கு இணைப்பு இல்லை.  மாத வாடகை 1500 ரூபாய் எனும் போது பாதி நாட்களுக்கான பணம் டிஸ்கவுண்ட் செய்யப்பட வேண்டும் இல்லையென்றால் இணைப்பை துண்டித்துக் கொள்ளுங்கள் என்றேன்.  எங்களுடய நெட்வொர்க் மொத்தமும் நாசமாகிவிட்டது என்றார். உங்களுடயது தேசிய அளவிலான நிறுவனம் அதற்கான நஷ்ட ஈட்டை உங்களது இன்ஸூரன்ஸ் டிவிஷன் பார்த்துக் கொள்ளும். ஆனால் என் போன்ற சாதாரணன்களில் நஷ்டத்திற்கு எந்த இன்ஷூரன்ஸ் பொறுப்பெடுத்துக் கொள்ளும். மக்கள் வெள்ளத்தினால் இருப்பவற்றையெல்லாம் இழந்து அல்லாடிக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் கிடைத்ததை சுருட்டிக் கொண்டு ஓடும் திருடனைப் போல ஏன் இப்படி அவர்களின் வயிற்றில் அடிக்கிறீர்கள்? என தொடர்ந்து கேட்டேன்.  அடுத்த சில நொடிகள் அமைதிக்கு பிறகு..  எனக்கான டிஸ்கவுண்ட் கிடைத்துவிட்டது. இதையே ஏன் எல்லா வாடிக்கையாளர்களுக்கும் நீங்கள் செய்யக் கூடாது என்று கேட்டேன். பதில் இல்லை. எனக்கு கேட்கும் தைரியமும் பொறுமையும் இருக்க, என்னால் என் உரிமையை கேட்டாவது பெற முடிந்தது. ஆனால் எத்தனை வாடிக்கையாளர்கள் எங்கே பணம் கட்டவில்லையென்றால் லைனை கட் செய்துவிடுவார்களோ என்ற பயத்தில் பணம் கட்டியிருப்பார்கள்?. அத்தனையும் ஏமற்று வேலையல்லவா?. இணையத்தின் கேட்டால் கிடைக்கும் குழுவில் இதை போட்டு  எல்லாரையும் கேட்க சொல்லி அதனால் பயனடைந்தார்கள். கேட்காதவர்கள்???..  கேளுங்க.. கேட்டால் நிச்சயம் கிடைக்கும்

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Nov 30, 2016

கொத்து பரோட்டா -2.0-8

கேட்டால் கிடைக்கும்
மால்களுக்கு போனால் அங்கேயிருக்கும் புட்கோர்ட்டுகளில் சாப்பிட வேண்டுமென்றால் அவர்களிடம் 20 ரூபாய் கொடுத்து கார்டு வாங்கி அதில் நம் பணத்தை கொடுத்து சார்ஜ் செய்து  கொள்ள வேண்டும். உள்ளே சாப்பிட பணத்திற்கு பதிலாய் கார்டை ஸ்வைப் செய்தால் போதும். ஆரம்ப காலத்தில் இது என்னவோ அவர்கள் நமக்காக செய்யும் வசதியாக தெரிந்தாலும், நிஜத்தில் மகா கொள்ளை. ஒருவர் ஆரம்பித்த பழக்கம் எல்லா மால்களிலும் தொடர, மக்கள் பணத்தை கொள்ளையடிக்க ஆரம்பித்தார்கள். இந்த கார்டு வாங்குவதால் வாடிக்கையாளர்களான நமக்கு என்ன உபயோகம்? இந்த கார்ட்டை நாம் ஏன் விலை கொடுத்து வாங்க வேண்டும்?. இந்த கார்டு கொடுப்பதினால் ஏதேனும் டிஸ்கவுண்ட் கிடைக்குமா? கார்டு வேண்டாம் என்று திரும்பக் கொடுத்தால் ஏன் நம் பணத்தை திரும்பக் கொடுப்பதில்லை? அது எப்படி சரியான வியாபார முறையாகும்? என்கிற கேள்விகளை யாரும் கேட்பதில்லை. ஏனென்றால் பெரும்பாலும்  அப்பன் காசில் செலவு செய்கிறவர்கள். அதையும் மீறி தன் தோழிகளுடன் வரும் போது ஐந்துக்கும் பத்துக்கும் சண்டை போடுகிறவனாய் காட்டிக் கொள்ள விரும்புவதில்லை. குடும்பங்களுடன் வருகிறவர்களோ.. என்னைக்கோ ஒரு நாள் வர்றோம் எதுக்கு சண்டை சத்தமில்லாம போயிருவோம் யாராச்சும் ஒருத்தன் கேள்வி கேட்பான் என்றோ, அல்லது கேள்வி கேட்டால் கிடைக்கவா போவுது என்றோ போய்விடுகிறார்கள். நிஜத்தில் இந்த மால்களில் நடக்கும் வியாபாரத்தில் புட் கோர்ட் நடத்துகிறவர்களுக்கு முப்பது சதவிகிதம் தான் வாடகை. எனவே இவர்களின் சேல்ஸ் நடவடிக்கைகளை கண்காணிக்கவும், கணக்கு செய்யவும் தான் இந்த கார்டு. இந்த கார்டினால் அவர்களுக்குத்தான் உபயோகமே தவிர மக்களுக்கு ஒரு ..ரும் இல்லை. ஒரு நாளைக்கு நாலாயிரம் பேர் இம்மாதிரி கார்டுகளில் பத்து ரூபாய் விட்டுச் சென்றால் 40 ஆயிரம் ரூபாய். மாதத்திற்கு 12 லட்ச ரூபாய்.  நம்மிடம் பத்து ரூபாய் கூட குறைவாய் இருந்தா கார்டு தராதவர்களுக்கு நம் காசை வட்டியில்லாம உபயோகிக்க கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இதற்காக பல வருடங்களாய் எங்கள் கேட்டால் கிடைக்கும் குழு மூலமாய்  சண்டையிட ஆரம்பித்திருந்தோம் அதற்கான பலன் இன்றைக்கு ஈ.ஏ போன்ற மால்களில் கார்டுக்கு காசு வாங்குவதில்லை. போரம் போன்ற மால்களில் கார்டுக்கு காசு கிடையாது. கார்டு வேண்டாம் என்று திரும்பக் கொடுத்தால் உங்களது பணம் வாபஸ். போனிக்ஸ் மாலில் இந்த கந்தாயமே கிடையாது. புட்கோர்ட்டில் கையில காசு வாயில தோசை சிஸ்டம் தான்.  ஈ.ஏ போன்ற மால்களில் நான் இன்னமும் தொடர்ந்து காசை திரும்பக் கொடுக்க சண்டையிட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். நிச்சயம் கேட்டால் கிடைக்கும். என்கிற நம்பிக்கை எங்களுக்கு இருக்கிறது. https://www.facebook.com/groups/kettaalkidaikkum/
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
தீபாவளிக்கு வெடிகளை விட, மத்தாப்பூ, புஸ்வாண வகையராக்களின் சேல்ஸ்தான் அதிகமென்று தெரிகிறது. ஒரு காலத்தில் புஸ்வாணம் சங்கு சக்கர விஷயமெல்லாம் பெண் பிள்ளை பட்டாசுகள் என்றிருந்த காலமெல்லாம் போய் பெண் பிள்ளைகள் ஆட்டாபாமை கையில் பிடித்து தூக்கி போட்டுக் கொண்டிருக்க, மிக இளைஞர்கள் எல்லாம் புஸ்வாணமும், ராக்கெட்டும் விட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் தீபாவளி புது ட்ரெஸ், யாருக்கும் சந்தோஷமோ இல்லையோ.. பதின்மவயது பெண்களுக்கு அதீத சந்தோஷத்தை தருகிற விஷயமாகவே படுகிறது. சாதாரண கவுன், பாவாடை சட்டையிலிருந்து, ஜீன்ஸ், டீ சர்ட்,, காக்ரா, சிம்பிள் சுரிதார் என பல விதங்களில் தங்களை அழகுப்படுத்திக் கொண்டு, அதற்கான ரிசல்ட்டை பெறுவதற்காக ரெவ்விரண்டு பேராய், கை கோர்த்துக் கொண்டு, கண்கள் பூராவும் பெருமையும், சந்தோஷமுமாய் நடை  பழகும் அழகிருக்கிறதே  அட..அட.அட..  பாவம் பையனுங்க தான் திரும்பத் திரும்ப ஜீன்ஸ், டீ சர்ட், என இருக்கும் நாலு பத்து கலருக்குள் இருப்பதை தெரிந்தெடுத்து, காலை பட்டாசு வெடித்து வியர்த்து வழிய நின்றிருக்கும் போது இவர்களின் வருகை 10,000 வாலா சரவெடியாய் வெடிக்கும். ஆயிரம் சொல்லுங்க கடவுள் ஓரவஞ்சனைக்காரன் தான்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
கிட்டத்தட்ட பத்து வருஷமாய் தமிழ்நாட்டில் திரையரங்குகளின் அனுமதி கட்டணம் உயர்த்தப்படவேயில்லை என்று அரசிடம் போராடிப் பார்த்துவிட்டு, கோர்ட்டை நாடியிருக்கிறார்கள் திரையரங்கு உரிமையாளர்கள். அரசும் தன் புதிய கட்டணத்தை தாக்கல் செய்தது. அதாவது 120 ரூபாயிலிருந்து 150 ரூபாய்க்கு. கட்டுமா? கட்டாதா என்று பதில் சொல்ல வேண்டிய திரையரங்கு உரிமையாளர்களுக்கு பதிலாய், ஐகோர்ட் இதெல்லாம் கட்டாது என்று சொல்லி ரிஜெக்ட் செய்து, வேறொரு கட்டணத்தை தாக்கல் செய்ய சொல்லியிருக்கிறது. இதில் காமெடி என்னவென்றால் தமிழ் நாட்டில் மல்ட்டிப்ளெக்ஸ் அதுவும் நான்கு திரை, புட்கோர்ட் இருக்கும் அரங்கிற்க்கு மட்டுமே 120 ரூபாய் வாங்க வேண்டும். அனால் தேவி போன்ற திரையரங்குகள் எல்லாம் புட்கோர்ட் என்று ஒரு போர்டை வைத்துவிட்டு, 120 ரூபாய் வாங்குகிறார்கள். சென்னை போன்ற நகரங்களில் சிங்கிள் ஸ்கிரீன் திரையரங்குகளில் 10 முதல் அதிகபட்சமாய் 50 ரூபாய் தான் ஆனால் இன்றைக்கு எந்த அரங்கிலாவது 50 ரூபாய்க்கு டிக்கெட் கொடுத்து பார்த்திருக்கிறீர்களா? சென்னையில் கேஸினோ, மற்றும் ஏ.வி.எம் ராஜேஸ்வரி அரங்ககுளில் மட்டுமே இது நடைமுறை படுத்தப்படுகிறது. அதனால் தான் எப்போதும் ஏவிஎம். ராஜேஸ்வரி திரையரங்கில் கூட்டம் இருந்து கொண்டேயிருக்கும். சென்னை, செங்கல்பட்டு, ஏரியாக்களில் மல்ட்டி ப்ளெக்ஸ் தவிர மற்ற திரையரங்குகளில், புதிய படமென்றால்150 ரூபாய் வரை வசூலிக்கிறார்கள். இதை தட்டிக் கேட்க வேண்டிய அரசு அதிகாரிகள் வாரா வாரம் கட்டிங் வாங்கிக் கொண்டு போவதைத் தவிர வேறேதும் செய்ததாய் சரித்திரமில்லை. அப்படியே அதிக விலைக்கு டிக்கெட் விற்றதை எதிர்த்து கோர்ட்டுக்கு போனால் அப்படியொரு சம்பவமே நடக்கவில்லை என்பதை போன்று பதில் சொல்லி, கோர்ட்டையும் சரிகட்டுகிறது அரசு. மற்ற ஊர்களில் உள்ள சிங்கிள் ஸ்கீரின் தியேட்டர்கள் எல்லாவற்றிலும், புதிய படமென்றால் 200-300 வரை விற்றுக் கொண்டுதானிருக்கிறார்கள். ஒரு சினிமா போவதற்கு ஆயிரம் ரூபாய் செலவழிக்க வேண்டியிருக்க, அதனால் தான் பைரஸிக்காகவும், திருட்டு டிவிடிக்காகவும், கேபிள் டிவி பைரஸி ஒளிபரப்புக்காகவும், மக்கள் காத்திருக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். இங்கே பெரிய படங்களைத் தவிர சிறு முதலீட்டு படங்களுக்கு நல்லாயிருக்குன்னு தெரிந்தால் கூட ஆட்கள் வருவதில்லை. 120 ரூபாய்க்கே வார நாட்களில் காய்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள், டிக்கெட் விலையில் எங்களுக்கு லாபமில்லை அதனால் தான் பாப்கார்ன் வகையராவை 200க்கு விற்று பிழைப்பு நடத்துகிறோம் என்று சொல்லும் மல்ட்டிப்ளெக்ஸ் ஓனர்கள் எல்லாம் டிக்கெட் விலையை அதிகப்படுத்திவிட்டால், 20 ரூபாய்க்கு தர ஆரம்பிப்பார்களா?. விலைவாசி எறுவதற்கு ஏற்ப விலையை ஏற்ற வேண்டியதுதான். ஆனால் இவர்கள் ஆசைப்படுவது பகல் கொள்ளை. பெங்களூரைப் பார் அங்கே தமிழ் படத்திற்கு 800-900 என்றெல்லாம் டிக்கெட் விற்கிறார்கள் என்று உதாரணம் காட்டுகிறார்கள். ஆனால் அங்கே கன்னட படத்திற்கு 120க்குள் தான் டிக்கெட் விலையே. ஆந்திராவில் 80 ரூபாய்க்கு நல்ல ஒளி,ஒலி தரத்துடன் ஏசியில படம் பார்த்துவிட முடியும். அதனால் தான் சினிமா இன்னமும் அங்கே கொண்டாட்டமாய் வாழ்கிறது. டிக்கெட் விலையை 300-350க்கு உயர்த்த ஆசைபடுகிற தியேட்டர் அதிபர்கள், பெரிய பட்ஜெட் படமெடுக்கும் தயாரிப்பாளர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து சினிமா எனும் பொன் முட்டையிடும் வாத்தை அறுக்க தயார் ஆகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Train To Bhusan
2016ல் கொரியாவில் கிட்டத்தட்ட 10 மில்லியன் டிக்கெட்டுகள் விற்ற படம். சூப்பர் டூப்பர் ஹிட். ஆகச்சிறந்த கதையென்றால் ஒன்றுமில்லை. வழக்கமான ஹாலிவுட் ஜோம்பி கதைதான். ஆனால் அதை சொன்ன விதத்தில் தான் நம்மை கட்டிப் போடுகிறார்கள். கதாநாயகன் ஒரு ஃபண்ட் மேனேஜர். அவனுக்கு ஒரு குட்டிப் பெண். நாயகனும் மனைவியும் பிரிந்து வாழ்கிறார்கள். மகள் தன் அம்மாவை பார்க்க வேண்டுமென்று அழ, அவளைப் பார்க்க பூஷனுக்கு புறப்படுகிறார்கள். அந்த ரயிலில் ஜோம்பியாய் மாறிய பெண்ணொருத்தி ஏறியதை கவனிக்காத கண்டக்டர் ட்ரையினை கிளப்ப்பிவிடுகிறார். ரயில் மொத்தமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் ஜோம்பிக்களாய் மாறிக் கொண்டிருக்க, இருக்கும் பத்திருபது பேருக்குள் கர்பிணி மனைவியோடு பயணிப்பவன். நான்கைந்து மாணவர்கள். அவர்களுடய தோழி ஒருத்தி, வயதான அக்கா தங்கை, ஒரு செல்ஃப் செண்டர் ஆன ரயில் அதிகாரி, நம்ம ஹீரோவும், குழந்தையும். இவர்களுக்குள் நடக்கும் போராட்டம், சுயநலம். தியாகங்களுக்கு இடையே ஜோம்பிக்கள் என போகிறது கதை. பாராட்டப்பட வேண்டியவர்களில் முக்கியமானவர்கள் ஜோம்பிக்களாய் நடித்த துணை நடிகர்கள். மேக்கப், நடிப்பு எல்லாமே ஸ்கீரினின் அருகே அவர்கள் வரும் போது காலை தூக்கி எட்டி உதைக்கலாம் என்ற எண்ணம் ஏற்படுத்த யாருமே தவறவில்லை. எல்லா தியாகங்களுக்கு பிறகும் மிகுந்திருக்கும் கர்பிணிப் பெண்ணும், ஹீரோவின் மகள் மட்டுமே மிஞ்சியிருக்க.. வரும் க்ளைமேக்ஸ் எமோஷனல் அத்யாச்சார். கொரிய படங்கள் எப்பவுமே இப்படித்தான் கொஞ்சம் வெஸ்டர்ன், கொஞ்சம் பாரம்பரியம், கொஞ்சம் செண்டிமெண்ட், நல்ல குவாலிட்டி டெக்னிக்கல் மற்றும் நடிப்பு என எல்லாவற்றையும் சரி விகிதத்தில் கலந்து கொடுப்பதில் விற்பன்னர்கள் என்பதை மீண்டும் நிருபித்திருக்கிறார்கள்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ 
Girl In The City-

ஹிந்தியில் சமீபத்தில் பார்த்து இம்ப்ரஸான புது வெப் சீரீஸ். ஹிந்தி என்று கூட சொல்ல முடியாது. ஹிந்திங்கிலிஷ் சீரீஸ். மீரா டெஹ்ராடூனிலிருந்து மும்பையில் எப்படியாவது பேஷன் டிசைனராகி விட வேண்டுமென்ற நோக்கத்தோடு, தன் மிலிட்டரி அப்பாவிடம் மூன்று மாதம் டைம் வாங்கிக் கொண்டு மும்பைக்கு வந்து சேருகிறாள். எம் 9 எனும் பேஷன் டிசைனிங் கம்பெனியில் விலையில்லா இண்டர்னாக சேருகிறாள். தோழி சமீராவின் அறையில் வாசம்.  அவளோ எந்த ஒரு வேலையும் இல்லாத செலவாளி. ஷோக்காளி. பர்மெனெட்டாக ஆண் சகவாசம் வைத்துக் கொண்டும், சிகரெட் பிடித்துக் கொண்டலையும் டெஹ்ராடூனிலிருந்து வந்து மும்பை விழுங்கிய மான். அதே ப்ளாட்டில் ஸ்டார்டப் கம்பெனி ஆரம்பிக்க போராடும் மிடில் க்ளாஸ் கார்த்திக். இவர்களுடய கனவு, காதல், வாழ்க்கை என்பதை மிக அழகாக, ஸ்டைலாக, ஒரு ஃபீல் குட் இந்தி படத்தை பார்த்த மகிழ்ச்சியை இந்த வெப் சீரிஸ் தருகிறது. பெண் சுதந்திரம், ஆண் பெண் பாகுபாடு, ஃபீரி செக்ஸ். கொண்டாட்டம் அத்தோடு வாழ்க்கையின் இலக்கு இவைகளையெல்லாம் மீராவின் பார்வையில் சொல்கிறார்கள். சமீர் இக்பாலின் இயக்கம், சன்யுக்தா சாவ்லா ஷேக்கின் எழுத்தில் மீராவாக வரும் மிதிலா பால்கரின் நடிப்பு. அவரின் இன்னொசென்ஸ், அந்த கருகரு சுருள் முடி  எல்லாம் மயக்குகிறது. இதிலும் இந்த சீரீஸின் ஸ்பான்ஸர்களைப் பற்றி ஒவ்வொரு எபிசோடிலும் ஏதேனும் ஒரு காரணத்தை வைத்து சொல்வதைத் தவிர வெரி ப்ரொபஷனல் மேக்கிங். அண்ட் பர்பாமென்ஸ். மொத்தம் 13 எபிசோட்கள். எல்லாமே 15 நிமிட நேரம். க்விக் அண்ட் க்யூட் எண்டர்டெயின்மெண்ட். https://goo.gl/yShgfP

Nov 16, 2016

கொத்து பரோட்டா – 2.0-7

காதல் என்கிற பெயரில் ஸ்டாக்கிங் அதாவது பெண்களை பின் தொடர்ந்து, கம்பெல் செய்து, மனரீதியாய், உடல் ரீதியாய் துன்புறுத்தி, செய்யடுவது தான் காதல்.  என்கிற எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தும் சினிமாக்களைப் பற்றி பேச அம்பேத்கார் பெரியார் ஸ்டடி சர்க்கிளின் சார்ப்பாக அழைத்திருந்தார்கள். சுவாதியில் ஆரம்பித்து கடந்த ஒரு வருடத்தில் நடந்த ஒருதலைக் காதல் கொலைகளைப் பார்க்கும் போது இது நிச்சயம் தீவிரமாய் பேச வேண்டிய ஒரு விஷயம். ஆனால் அதை சினிமாவை மட்டுமே குறிவைத்து பேசுவதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.  சென்னை போன்ற இடங்களில் கூட ஆண் பெண் இணைக்கமாய் பழக்கக் கூடிய சமூதாய நிலை இன்னும் ஏற்படாத நிலையில், நகரமில்லாத ஊர்களில் ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே ஆச்சர்யம் மிகுந்த விஷயமாய் இருக்கும் நிலையில், ஒரு பெண்ணை காதல் செய்ய அவளை பின் தொடர்ந்து  இம்ப்ரஸ் செய்து, தன்  காதலை சொல்வது தான் சரி என்கிற எண்ணம்  இருப்பதும், அதை அவள் ஏற்க மறுக்கும் போது அதை தோல்வியாய், அவமானமாய் பார்க்கும் மனநிலைக்கு ஆண் தள்ளப்படுவதால் நடக்கும் குற்றங்களும் பார்க்கும் போது, சினிமா தான்  இவர்களை கெடுப்பதாய் மனம் பதைக்கிறது. ஆனால் என்னைப் பொறுத்த வரை, இதற்கான மாற்றம் நம் வீட்டிலிருந்து வர வேண்டும். நம் குழந்தைகளுக்கு நாம் கொடுக்கும் கல்வி.  குடும்பத்தில் பெண்களுக்கு கொடுக்கும் முக்யத்துவம்.  சக பெண்களை ஆசா பாசம் உள்ள மனுஷியாய் மதிப்பது. நம் குழந்தைகளுக்கு எப்படி குட் டச் பேட் டச் பற்றி சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறோமோ அது போல, நம் குழந்தைகளின் இம்மாதிரியான வன்முறைகளுக்கு இடமாகும் போது, சட்டரீதியாய் நடவடிக்கை எடுக்க, பெற்றோராய் அவர்களுக்கு ஆதரவாய் நிற்பதும், வன்முறையில் இறங்கும் போது ஆம்பளைப் புள்ள அப்படித்தான் இருப்பான் பொம்பளை புள்ள நீ ஒழுங்கா இருந்தா அவன் ஏன் இப்படி பண்ணுறான் என்று அந்த ஆண் மகனைப் பெற்ற அம்மாவே சப்போர்ட் செய்யாமல் இருக்க அவர்களுக்கு இது தவறு, தண்டனைக்குரிய செயல் என்று சொல்லித்தர வேண்டும். ஆனால் இந்த மாற்றங்கள் மெதுவாய்த்தான் வரும். நாம் சோர்வடையக்கூடாது. தொடர்ந்து செயல் பட்டுக் கொண்டே வரும். எப்படி பெண்களுக்கு எதிரான விதவை திருமணம், சதி, போன்றவைகள் மாறியதோ அது போல  மாறும். மாற்றம் வேண்டுமெனில் இருக்கிற சிஸ்டத்தோடு இயங்கினாலேயன்றி மாற்றத்தை கொண்டு வர முடியாது. முயல்வோம்.  பெண்ணை, பெண்மையை போற்றவெல்லாம் வேண்டாம். சக உயிரனமாய், எல்லா உரிமைகளையும் கொடுத்து மதிக்க கற்றுக் கொள்வோம், கற்றுக் கொடுப்போம்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
குறும்படம் - பதாகன்
இண்ட்ரோவர்டான இளைஞன். அவனுக்கு ஒரு பெண்ணை பிடிக்கிறது. தினமும் அந்தப் பெண்ணை தூரத்திலிருந்து பார்த்து வருவதை அவனின் தாத்தா கவனித்து, அவன் சார்பாக பெண் கேட்கிறார். பார்மல் பெண் பார்க்கும் சம்பவத்திற்கு முதல் நாள் அவன் வீட்டில் ஒர் கட்டெறும்பு அவனை கடித்துவிடுகிறது. அதனால் அவனது முகம் மிக கோரமாய் காட்சியளிக்கும் படியாக மாறிவிட, அப்பெண்ணின் பெற்றோர்கள் பெண் தர மறுத்து வேறு ஒருவனுக்கு திருமணம் செய்து வைத்து விடுகிறார்கல். கோபத்தில் அந்த கட்டெறும்பைத் தேடி கொல்ல முயற்சிக்கிறான். அப்போது வரும் செய்தி தான் க்ளைமேக்ஸ்.. லீனியராய் சொன்னால்  சாதாரணமாகத் தெரியும் கதையை படு சுவாரஸ்யமாக்கியது வைத்தது நான்லீனியர் ஸ்க்ரீன்ப்ளே, விக்னேஷின் எடிட்டிங், கே.ஜி.வெங்கடேஷின் ஒளிப்பதிவு, நிர்மல் ராஜின் இசையும் தான் காரணம். எழுதி இயக்கியவர் ரமேஷ். தாத்தா அரந்தை மணியன், பேரன் சித்தார்த், நாயகி மிஷா கோஷல் ஆகியோரின் ஸ்கிரின் ப்ரெஸென்ஸ்.. குட்.. இன்னும் கொஞ்சம் ட்ரிம் செய்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும் என்ற எண்ணம் வந்ததை மறுக்க முடியவில்லை.
https://www.youtube.com/watch?v=LNe3fX5tvD4
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Breaking Bad
2013 ஆம் ஆண்டு கின்னஸ் புக் ஆப் ரெக்கார்டில் அதிகப்பட்ச விமர்சகர்களால் பாராட்டுப் பெற்றது. அமெரிக்க டெலிவிஷன் வரலாற்றிலேயே இந்த சீரியலின் கடைசி எபிசோட் அன்று அதிகபட்ச பார்வையாளர்களை கவர்ந்தது. ஏகப்பட்ட விருதுகளை அள்ளியது என்பது போன்ற பல பெருமைகள் இந்த சீரீஸுக்கு உண்டு. ஜனவரி 2008 -செப்டம்பர் 2013 வரை ஐந்து சீசன்கள் ஏபிசி நெட்வொர்க்கில் வெளியானது. வின்சி கிலிகன் என்பவர் உருவாக்கிய சீரிஸ். கதை இது தான்.  வால்டர் வொயிட் எனும் சாதாரண ஹை ஸ்கூல் கெமிஸ்டரி டீச்சர். அவருக்கு ஒரு மாற்று திறனாளியான மகனும், கர்பத்துடனான மனைவி ஸ்கைலரும் உண்டு.  பெரிதாய் ஏதும் ஆசைப்படாத உழைக்கும் சாதாரணனான வொயிட்டின் வாழ்க்கையில் திடீரென ஒரு அதிர்ச்சி. எந்த விதமான புகைக்கும் பழக்கமும் இல்லாத அவருக்கு லங்க் கேன்சர். ஆடித்தான் போகிறார். இனி தன் குடும்பம் எப்படி சர்வைவ் ஆகும்? அதற்கான பணத்திற்கு எங்கு போகும்? பிறக்கப் போகும் குழந்தைக்கும், வளர்ந்து நிற்கும் மகனுக்கும் என்ன செய்யப் போகிறோம்? என்ற கேள்வி. தான் சாவதற்குள் எப்படியாவது  பணம் சம்பாரிக்க வேண்டுமென்று விழைகிறார். அப்போதுதான் அவருடய மாணவனான ஜெஸ்ஸி பிங்க் மேனை சந்திக்கிறார். அவன் ’மெத்தம்பெட்டமைன்’ எனும் கிரிஸ்டல் வகை போதை பொருளை சிறு அளவில் தயாரித்து விற்றுக் கொண்டிருக்க, துரித பணம் சம்பாதிக்க, அவனுடன் சேர்ந்து நல்ல தரமான போதை வஸ்துவை தயாரித்து விற்க ஆரம்பிக்கிறார். பிடித்தது புலி வால். அது நேர்மையான கெமிஸ்டரி வாத்தியாரை போதை பொருட்களை தயாரிப்பவனாக மாற்றியது மட்டுமல்லாமல் அதன் பின்னணியில் உள்ள குற்ற காரியங்களையும் வழியேயில்லாமல் செய்ய விழைய, அதீத பணம் ஒரு புறம். தான் செய்யும் ரகசிய காரியம் தன் குடும்பத்துக்கு தெரியக் கூடாது என்ற பயம் ஒரு புறம். இன்னொரு பக்கம் ட்ரக் என்போர்ஸ்மெண்ட்டில் போலீஸ் அதிகாரியாய் இருக்கும் தன் சகலைக்கு தெரியாமல் வைத்திருக்க வேண்டிய கட்டாயம். என கதை போக.. ஒரு கட்டத்தில் அவனது கேன்சர் குணமாக ஆரம்பிக்கிறது. ஆனால் புலி வாலை விட முடியாமல் அவன் படும் போராட்டம். அவனது எமோஷனல் வீக்னெஸ்சான ஜெஸ்ஸி பிங்க்மேனின் கேரக்டரால் படும் அவதிகள். இந்த மெத் மருத்தின் பின்னணியில் இருக்கும் போதை மருந்து நெட்வொர்க். அதன் துரோகங்கள். பழிவாங்கல். சட்ட ரீதியான சிக்கல்கள். போதையுலகிலும், போலீஸ் வட்டாரத்திலும் ஹைசென்பர்க் என உருவகப்படுத்தப்படும் பிம்பம். இப்படி எல்லா விஷயங்களிலிருந்தும் இருக்கவும் முடியாமல், வெளிவரவும் முடியாமல் அடையும் மன உளைச்சல். ஒவ்வொரு எபிசோடின் முடிவிலும் ஜெஸ்ஸியால் ஏற்படுத்தப்படும்  டெக்னிக்கல் குளறுபடிகளை சிம்பிள் கெமிக்கல்  ஜித்துக்கள் தப்பிக்கும் ஐடியாக்கள்.   அருமையான எமோஷனல் சீன்கள். அதீத வயலென்ஸ். கொஞ்சம் கம்போஸ்டான செக்ஸ்.  என பார்க்க ஆரம்பித்தால் நம்மை விடாது கட்டிப் போட்டுவிடும் சீரியல். ப்ராயன் க்ரான்ஸ்டனின் அபாரமான நடிப்பு. அருமையான கேரக்டர்கள். விஷுவல்ஸ். மேக்கிங். க்ரைம் திரில்லர் வகையறாக்களின் மேல் அதீத காதல் உள்ளவராக இருந்தால் இந்த சீரீஸ் ஒரு விடாது கருப்பு. ஐந்து சீசனையும் பார்க்காமல் விடாது. நெட்ப்ளிக்ஸில் தற்போது கிடைக்கிறது. என்ஜாய்
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
அம்மணி
ஃபீல் குட் வகைப் படங்கள் ஒரு வகையென்றால் நிஜ வாழ்க்கையின் பக்கத்தில் நடக்கும் சம்பவங்களை வைத்து வரும் படங்கள் இன்னொரு வகை. அதில் ரெண்டாவது வகையில் வரும் இந்த அம்மணி. சாலம்மா எனும் கவர்மெண்ட் ஆஸ்பிட்டல் ஆயாதான் படத்தின் கதாநாயகி.  ஆனால் அவள் வீட்டில் யார் ஆதரவும் இல்லாமல் வாழும் அம்மிணி எனும் பிராமண மூதாட்டி தான் கதையின் நாயகி. கொஞ்சமே கொஞ்சம் நீட்டி முழக்கினாலும் டிவி சீரியல் மேட்டர் என்று சொல்லிவிடக்கூடிய கதை தான். அதை குட்டிக் குட்டியான காட்சிகளால் சுவாரஸ்யமாக்கியிருக்கிறார் இயக்குனர் லஷ்மி ராமகிருஷ்ணன். ரயில் தண்டவாளம். ரயில் பின்னணியில் இருக்கும் வீடு. இயல்பான வசனங்கள். மருமகளாய் நடித்திருக்கும் அந்த இரு பெண்களின் தேர்வு. அம்மிணி பாட்டியின் கேரக்டரைஷேஷன். கேயின் பின்னணி மற்றும் சாருகேசியில் அமைந்த “மழை இங்கில்லையே” ஒரு அட்டகாசப் பாடல். இப்படியான எல்லா பாஸிட்டிவ் விஷயங்களை மீறி, படத்தின் நீளத்துக்காக வரும் ரோபோ சங்கர் குத்து பாட்டு, கொஞ்சம் நீட்டி முழக்கப்படும் குடும்ப காட்சிகள், கன்வின்ஸிங் இல்லாத  க்ளைமேக்ஸ் மட்டுமே கொஞ்சம் இடறுகிறது. பட்.. கொரிய படங்களைப் பாருங்கள். ஈரானிய படங்களைப் பாருங்கள். வாழ்க்கையிலிருந்தே எடுக்கப்படும் கதைகளை எவ்வளவு அருமையாய் எடுக்கிறார்கள் என்று பக்கம் பக்கமாய் எழுதுகிறவர்கள் கூட போய் பார்த்ததாய் தெரியவில்லை. காரணம் திரையிட திரையில்லாமை ஒரு புறம்.  அப்படியே திரையிட்ட அரங்குகளில் சேரும் கூட்டமும் ஒரு காரணம். நான் பார்த்த முதல் நாள் காட்சியில் மொத்தமே முப்பது பேருக்கு மேல் இல்லை. பாப்கார்ன் விக்காத எந்த படத்தையும் தியேட்டர்காரர்கள் வைத்திருக்க விரும்புவதில்லை.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
கேட்டால் கிடைக்கும்
மேக்ஸில் தீபாவளி பர்சேஸ். பில் போடுமிடத்தில் நான் மிகவும் எதிர்பார்த்த பஞ்சாயத்து. துணிகளை கொடுக்கும் பைகளுக்கு பணம் கேட்கும் படலம். நான் கொடுக்க மாட்டேன் என்றேன். ”இல்லை சார்.. கவர்மெண்ட் ரூல்” என்றார். “எது பைய விலை விக்கணும்ங்கிறதா?” என்பது சரியான பதிலில்லை. “அரசு ப்ளாஸ்டிக் உபயோகிப்பதை தடுக்கத்தான் இந்த சட்டத்தை கொண்டு வந்தார்கள். ஒன்று பையை மக்கள் கொண்டு வருவார்கள். அல்லது உங்களைப் போன்ற பெரு வியாபாரிகள் அதற்கான மாற்றை கொண்டு வந்து ப்ளாஸ்டிக்கை ஒழிப்பீர்கள் என்கிற நம்பிக்கையில் தான். நீங்க ப்ளாஸ்டிக்கை ஒழிக்கணும்னு நினைச்சா.. துணிப்பையையோ, அல்லது சணல் பையையோ தயாரிச்சு. அதுக்கு காசு வாங்கியிருந்தாகூட இந்தனை வருஷத்துல ப்ளாஸ்டிக்கை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் ஒழிச்சிருக்கலாம். பட்.. ஒரு ரூபாய் வாங்க ஆரம்பிச்சு, இன்னைக்கு ஏழு ரூபா வரைக்கும் அதுவும் டேக்ஸோட வாங்குறீங்க. இதுல ரெண்டு பக்கத்துல உங்க விளம்பரம் வேற. ஸோ.. காசு கொடுத்துதான் பைய வாங்கணும்னா.. உங்க விளம்பரம் இல்லாம கொடுங்க.. இல்லை துணிப்பையை விலைக்கு கொடுங்க. அதுவும் இல்லைன்னா.. பையை ப்ரீயா கொடுங்க.. எதுவுமே முடியாதுன்னா நான் இந்த துணிகளை வாங்கப் போறது இல்லை” என்றேன். சுற்றியுள்ள மக்களிடமிருந்து ஏகோபித்த குரலில் “கேளுங்க..சார்.. கேளுங்க சார்..” என்ற உற்சாக குரல் வர,  “எல்லாத்துக்கு யாராவது வந்து கேட்கணும்னு ஏன் காத்திருக்கீங்க? நீங்களும் கேளுங்க கிடைக்கும் என்றேன். கிட்டத்தட்ட நான் பில் போட்டு வெளியே வரும் வரை அனைவரின் ப்ளாஸ்டிக் பைக்கு விலையில்லாததாய் ஆனது. கேட்டால் கிடைக்கும் நம்புங்கள்.