click here

TT

Thottal Thodarum

Oct 10, 2017

மின்னம்பலம் கட்டுரை -விமர்சனம் பண்ணலாமா இல்லை வேண்டாமா?

விமர்சனம் பண்ணலாமா இல்லை வேண்டாமா?
விவேகம் ரிலீஸ் ஆன நாளிலிருந்து இணையமெங்கும் ப்ளூ சட்டைக்காரர் எனும் விமர்சகரை வைத்து செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அதிகாலை காட்சியிலிருந்து வெளிவந்த ரசிகர்கள் உட்பட விமர்சனம் ரெண்டும் கெட்டானாய் இருக்க, இணைய விமர்சகர்கள் ஆளாளுக்கு வலிக்காமலும், வலித்தா மாதிரி காட்டிக் கொள்ளாமலும், படம்னா இதுதாண்டா படம் என்று அஹா ஓஹோ என பாராட்டியும் விமர்சனங்களை அள்ளிவிட்டுக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், இந்த ப்ளூ சட்டைக்காரர் மட்டும் வழக்கம் போல கழுவி ஊத்தி விட்டார்.  ஒவ்வொரு முறை பெரிய பட்ஜெட், நடிகர் படம் வரும் போதும் இதே பிரச்சனை தான். ஆரம்பத்திலிருந்து இன்று வரை இணையத்தில் வரும் விமர்சனங்களால் எங்களுக்கு ஏதும் பாதிப்பில்லை என்றே சொல்லி வந்தாலும், நிஜத்தில் இதற்கான பாதிப்பு இருக்கிறது என்று  திரையுலகத்தினர் நம்புகின்றார்கள் என்றே தோன்றுகிறது. இல்லாவிட்டால் இத்தனை கூப்பாடு தேவையேயில்லை.

ஒரு காலத்தில் பத்திரிக்கை விமர்சனங்களைத் தவிர வேறு விமர்சன ஊடகமேயில்லாத நிலையில் பாஸ் மார்க் வாங்கினாலே ஒரளவுக்கு தப்பிச்சோம் என்று ஒரு பத்திரிக்கை விமர்சனத்துக்காக காத்திருந்த நிலையெல்லாம் போய்., சினிமா செய்திகளுக்காகவும், நட்பிற்காகவும், பத்திரிக்கை கொண்ட கொளைக்காகவும், அங்கே பணியாற்றியவர் என்பதற்காகவும், நூற்றுக்கு முப்பது மார்க்தான் கொடுத்தாலும் நாலு பக்க விமர்சனம் போடும் நிலையாகிவிட்ட படியால் அச்சு விமர்சனம் மீதான நம்பிக்கை இழந்த நிலையில் தான் வலைப்பூக்களின் வருகை, காமன் மேன்களிடமிருந்து விமர்சனங்கள் வர ஆரம்பித்து, கொண்டாட ஆரம்பித்தார்கள் ரசிகர்கள். இன்றைக்கு வீடியோ விமர்சனங்களுக்கு எவ்வளவு ஆதரவும், எதிர்ப்பும் இருக்கிறதோ அதே அளவிற்கு இல்லாவிட்டாலும் ஆதரவு இருந்ததென்னவோ நிஜம் தான்.

எந்தவித வருமானமும் இல்லாமல், தன் பேஷனுக்காக மட்டுமே படம் பார்த்து விமர்சனம் எழுதியதால் அதில் நேர்மை இருந்தது. அதை பயன்படுத்த நினைத்து ஒரு சில இயக்குனர்கள் வலைப்பூ எழுகிறவர்களுக்காக தனி காட்சி போட்டுக் காட்டிய நிகழ்வெல்லாம் நடந்து இருக்கிறது. எப்போது அப்படியான காட்சி தனியே போட ஆரம்பித்தார்களோ, அப்போதே விமர்சங்கள் நம்மளையும் கூட்டி போய் தனியா படம் காட்டினாங்களே? என்ற ஆதங்கத்துடன் ஒரு பக்கமும், நமக்காக படம் போட்டுக் காட்டினாங்களே அப்படின்னா நாம இன்னும் கண்ணும் கருத்துமா எழுதணும்னு இன்னும் நுணுக்கமா பார்த்து கழுவி ஊத்தறதுதான் அதிகமாச்சு.  வீடியோ பிரபலமாக, அதற்கு ஷிப்ட் ஆனவர்கள் கொஞ்சம் தான் என்றாலும் விஷுவலில் கிடைக்கும் வீச்சுக்கு இணை வேறு ஏதுமில்லை என்பதால் கிட்டத்தட்ட இருநூறுக்கும் மேற்பட்டவர்கள் மொபைல் கேமரா மொதற்கொண்டு கிடைக்கிற கேமராவில் எல்லாம் படம்பிடித்து விமர்சனம் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  இத்தனை பேர் உள்ள கூட்டத்தில் நான்கைந்து பேர் மட்டுமே லட்சங்களில் ஹிட்ஸும், வருமானமும் பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை.

ஒரு பிரபல நடிகரின் படத்தை திட்டினால் அவரது எதிர் பார்ட்டி நடிகரின் ரசிகர்களுக்கு கொண்டாட்டம் என்று வரிந்து கட்டிக் கொண்டு, திட்டியும், பாராட்டியும் மீம்ஸ் போட்டும் மக்கள் ஒரு வாரத்துக்கு கொண்டாட்டமாய் இருக்க, தயாரிப்பாளர்கள், மூன்று நாளைக்கு பிறகு விமர்சனம் போடுங்கள் என்று கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தனியார் அவர்கள் செலவில் தியேட்டருக்குப் போய், படம் பார்த்து விமர்சனம் செய்வதை தடுக்க முடியாது என்று தெரிந்தே. படம் நன்றாக இல்லை என்று சொல்லாதே என்றும், பார்த்து சொல்லுங்க என்று போன் போட்டு ரசிகர்கள் பேசுவது ஒருபக்கமென்றால், சம்பந்தப்பட்ட இயக்குனர், தயாரிப்பாளரே பேசும் நிலைக்கு அவர்கள் வந்துவிட்டார்கள். இது மட்டுமில்லாமல் பல பிரபல இயக்குனர்கள் அவர்களை அழைத்து, பட சூட்டிங், நடிப்பதற்கு ஒரிரு காட்சிகளில் வாய்ப்பு, இல்லாவிட்டால் டப்பிங்கிற்கு முன்னால், டப்பிங்கிற்கு பின்னால், என நான்கைந்து வர்ஷன்களை காட்டி இன்ஸ்டண்ட் விமர்சனம கேட்டு கரக்‌ஷன் எல்லாம் பண்ண ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். இதற்கும் ஒரு படி மேலே போய் அடுத்த வாரம் நம்ம படம் வருது விளம்பரம் போட்டிருங்கன்னு விளம்பரம் வேற கொடுக்க ஆரம்பித்து இருக்கிறார்கள்.

இப்படிப்பட்ட நிலையில் இவர்களின் விமர்சனத்தால் கொதித்த ரசிகர்கள் மானாவாரியாக போன் அடித்து பேசி, அவரை வாயைக் கிண்டி, வார்த்தையை பிடுங்கி, தங்கள் தலைவரை திட்டிட்டான் என்று ஆடியோவை வீடியோவாக போட, ஆளாளுக்கு ப்ளூ சட்டைக்காரை திட்டி தனி வீடியோ எடுத்து போட இத்தனை நாள் பார்க்காதவன் கூட யார்ராவன் ப்ளூ சட்டைக்காரன் என்று தேடி சாதாரணகம்வே நான்கைந்து லட்சம் ஹிட்ஸ் பார்க்கிறவரை, 20 லட்சம் ஹிட்ஸுக்கு வழி வகை செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.


விமர்சனம் என்பதற்கான எதிக்ஸ் மாறிப் போய் பல காலமாகிவிட்ட நிலையில் இன்னமும் நமக்கு சாதகமான விமர்சனம் மட்டுமே சொல்லப் பட வேண்டுமென்று நினைப்பது சரியான விஷயம் இல்லை என்றே தோன்றுகிறது. சன் டிவி திரை விமர்சனம் என்று கிழித்து தொங்க விட்ட காலத்தில் இதே போன்ற பல எதிர்ப்புகள் கிளம்பியதெல்லாம் உண்டுதான். தற்போது அவர்களும் நடிகர் நடிகை பேட்டிக்காகவும், விளம்பரத்துக்காகவும்,  பத்திரிக்கை லெவலுக்கு வந்துவிட, இணைய வீடியோக்கள் மீண்டும் சூடு பிடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. இங்கே விமர்சனம் செய்கிறவர்கள் அனைவருமே நேர்மையாய் செய்கிறார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால் நேர்மையாய் இல்லாவிட்டால் எப்படி பத்திரிக்கை, டிவிக்காரர்கள் தங்களது ஆடியன்ஸை இழந்தார்களோ அதைப் போல இழந்துவிடுவார்கள் என்கிற நிலையின்மை அதிகமாக இருக்க, படம் ஓடுவது ஒரு வாரம் ஆகிவிட்ட நிலையில், இவர்களது விமர்சனங்களின் வாழ்வும் ஆதே ஒரு வாரம் என்கிற போது  “சர்வைவா” ஆகத்தான் போய்க் கொண்டிருக்கிறது விமர்சனம் செய்கிறவர்களின் நிலையும் விமர்சனத்துக்குள்ளாக்கப்படுகிறாவர்கள் நிலையும்..

Oct 6, 2017

கொத்து பரோட்டா -2.0-43

கொத்து பரோட்டா 2.0-44
Dialouge in the dark
“நீங்கள் அடையப் போவது ஒரு வித்யாசமனா அனுபவம். உள்ளே சென்ற பின் திரும்பி வர நினைத்தால் உங்கள் பணம் திரும்பத் தர இயலாது. அதனால் முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் அங்கே செலவிடும் நிமிடங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையின் திரில்லிங்கான நிமிடங்கள்” என்பது போன்ற வாசகங்களைப் படித்துவிட்டும் தயாராய் வாசலின் முன் குடும்பத்துடன் நின்றோம். வெளிச்ச மண்டலத்தின் அடுத்த பக்கம். சுவர் முழுவதும் கருப்பு பெயிண்ட் அடிக்கப்பட்டிருந்தது. ஸ்லைடிங் டோர் திறந்த மாத்திரத்தில் உள்ளிருந்து அழகிய பெண் குரல் கொஞ்சம் ஆளுமையாய். “சுதிர் யாரையும் உள்ளே அனுப்பாதே. ஆட்கள் வருகிறார்கள்” என்றாள். நான்கைந்து பேர் வெளிவந்த மாத்திரத்தில் அழைத்து வந்தவரின் கை பிடித்து நன்றி சொன்னதில் ஆழ்ந்த அன்பு இருந்தது போல தெரிந்தது. அவர்கள் போன மாத்திரத்தில் அதே பெண் குரல் உங்கள் பெயர்களை தெரிந்து கொள்ளலாமா?”  என்றாள். சொன்னோம். அடுத்த கணம் வெளிக்கதவு சாத்தப்பட்டது. சட்டென்று கருகும்மென்ற இருட்டு. லேசாய் வயிற்றை புரட்டியது. ”ஐயம் பீலிம் அன் கன்பர்டபிள் திரும்ப போயிரலாமா?” என்றேன். மனைவியும், மகன்களும் சிரித்தபடி “நோ” என்று சொன்னது சுற்றிலும் கேட்டது.
”சங்கர் சார்.. எல்லோரும் உங்கள் முன் இருப்பவர்களின் தோள்களை பிடித்துக் கொள்ளுங்கள். நான் உங்களை வழி நடத்துகிறேன் என்று அவரின் கைகளை கொடுத்தார்.
உங்க பேர்?
“சரிதா”
கைகளை பற்றிக் கொண்டேன். பெண்ணின் கை. பிடித்த விதத்தில் அதுரமாய் இருந்தது.
”உங்களின் ஒரு கையை வலது பக்கமாய் வைத்தால் சுவர் இருக்கும். இங்கே எங்கேயும் படிகள் கிடையாது. ப்ளாட் தரை தான். வலது பக்க சுவரை பாலோ செய்து வந்தால் இடது பக்கம் ஒரு திருப்பம் வரும் அப்போது உங்களது வலது கைகளை உங்கள் முன் இருப்பவர்களின் தோள்களில் மாற்றிக் கொண்டு, இடது கையை இடது பக்கம் இருக்குற சுவரை பாலோ செய்யுங்கள். உங்கள் இடத்தை சுலபமாய் அடைய முடியும்.” என்றாள்
இருட்டு பழக கொஞ்சம் நேரம் ஆகுமென்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். பழக ஆரம்பிக்கவில்லை போல. நிறுத்தி நிதானமாய் நடக்க ஆரம்பித்தோம்.
“உங்களது இருக்கை வந்துவிட்டது சங்கர் சார். உங்களது வலது பக்கம் ஒரு சேர் உள்ளது இல்லையா? என்று என் கையை எடுத்து அதன் மேல் வைத்து, “அதை பாலோசெய்தால் மூன்றாவது சேரில் நீங்கள் உட்கார்ந்து கொள்ளலாம். உங்களுடன் வந்தவர்கள் அதை பாலோ செய்தால் அவரவர்களின் இடத்தில் உட்கார முடியும் என்றாள்.
தடவித் தடவி ,என் சேரைப் பார்த்து உட்கார்ந்தபடி, பிடித்திருந்த என் மகனின் கையை அழுத்தி, “டேய் அம்மாவோட கைய சரியா பிடிச்சிக்க.இதோ பார் என் பக்கத்து சேர். அதுல உக்காரு.. ம்மா.. நீயும் இவன் கைய சரியா பிடிச்சிக்க உட்கார்ந்த உடனே சொல்லு.. “ என்றேன் . என் குரலில் பதட்டமிருந்தது. ஏன் இன்னமும் இருட்டு எனக்கு பழகவில்லை? கண்ணாடி போட்டுக் கொண்டு இருட்டில் பார்க்க முடியாதவன் நான் ஒருவனாய்த்தான் இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.  
”உக்காந்துட்டீங்கன்னா.. உங்களுக்கு முன்னாடி ஒரு டேபிள் இருக்கு. அதுல ஒரு ப்ளேட் இருக்கா?” என்றாள் சரிதா.
தடவி பார்த்தார்ல் டேபிளிலும் அதன் மேல் ஒரு ட்ரேயும் இருக்க, “யெஸ்” என்றோம்.
உங்களது டோக்கனை கொடுக்கள் என்றாள்.
பூ போன்ற டோக்கனை எடுத்து கொடுத்தோம்
“ஓகே வெஜ். கொஞ்சம் இருங்கள்” என்று அவள் நகர, அவள் நகரும் திசையை லேசாய் உணர முடிந்தது. இருட்டு இன்னும் பழகவில்லை.
‘இங்க வேற யாராச்சும் இருப்பாங்க இல்லை?”
“டோண்ட் வொரி சார்.. என்னை கூப்பிடுங்கள் அல்லது உங்களுக்கு உதவ சலீம் இங்கிருக்கிறான். “ என்றதும் ‘ஆமாம் சார் என்ற குரல் பின்பக்கத்திலிருந்து வந்தது. கைகழுவ சானிடைசர் கொடுக்கபடும் போதே “ உங்கள் முன் ட்ரேயில் மூன்றடுக்கு கேரியர் ஒன்று உள்ள்து. அதில் உங்கள் உணவு இருக்கிறது. எப்படி இதை அன்பேக் செய்கிறீர்களோ அது போலவே நீங்கள் சாப்பிட்டபின் பேக் செய்து வைக்க வேண்டும்.”
வெளிச்சத்திலேயே கீழே சிந்தி சாப்பிடுகிறவன் இருட்டில் எப்படி? என்ற யோசனையை மீறி சின்ன சவால் உள்ளுக்குள் எட்டிப் பார்க்க, ஒவ்வொன்றாய் அன்பாக் செய்ய ஆரம்பித்தோம். முதல் அடுக்கில் பன்னீரும், காலிப்ளவர் ட்ரை சப்ஜி, நான்கு சப்பாத்திகள் ஒரு பேப்பரில் மடித்து வைத்திருக்க, அடுத்த அடுக்கில் ஏதோ ஒரு புலவ், ஒரு இனிக்கும் சப்ஜி குருமா இருந்தது. அமைதியாய் சாப்பிட்டோம். இன்னமும் இருட்டு பழகவேயில்லை. சமீபத்தில் இவ்வளவு அமைதியாய் பேசாமல் சாப்பிட்டதேயில்லை. அவ்வப்போது பக்கதில் இருக்கும் மகன்,மனைவியின் கையை தேடிப் பிடித்து அழுத்திக் கொண்டேன். எனக்கென்னவோ அந்த அழுத்தில் என்னுள் இருந்த பதட்டம் குறைந்து, அன்பை வெளிப்படுத்த முயன்றதாய் தோன்றியது.  சாப்பிட்டு முடித்தபின் அவர்கள் சொன்ன படி மூன்றடுக்கை சரியாய் பிக்ஸ் செய்துவிட்டோம். கை துடைத்து, நீங்கள் கிளம்பலாம்  என்றால் சொல்லுங்கள் உங்கள் அழைத்துச் செல்கிறேன் என்றாள் சரிதா. தயார் என்றோம். சலீம் இவர்களை அழைத்துப் போங்கள் என்றதும் வந்த வழி நியாபகம் வந்தது.

முதலில் வலது பக்கம் நுழைந்து சிறிது நேரத்தில் இடது பக்கமாய் திரும்பி, நேரே போய் உட்கார்ந்தோம். ஸோ.. இப்போது நேரே போய், வலது  பக்கமாய் பாலோ செய்து, இடது பக்கம் திரும்பிப், போக வேண்டும் என்ற சலீம் என் கையை பிடித்து அழைத்துச் செல்லும் முன்பே எனக்கு ரூட் புரிந்தது. இருட்டு பழகியிருந்தது.

வெளிச்சம் வரும் கதவு அருகே இருந்த எலக்ட்ரானிக் உபகரணத்தில் லேசர் வெளிச்சம் வெகு நேரத்திற்கு பிறகு லேசாய் கண்களுக்கு தெரிய கூசியது. ”உங்களது உணவும், இந்த புதிய அனுபவமும் உங்களுடய இந்த மாலை பொழுதை இனிமையாக ஆக்கியிருக்கும் என்று நம்புகிறேன். இங்கு உங்களுக்கு உதவிய சலீம் சரிதா ஆகிய நாங்கள் கண் பார்வையற்றவர்கள். உங்களுக்கு எங்களது உணவும், சர்வீஸும் பிடித்திருந்தது என்றால் அதை உங்களது பீட் பேக் பகுதியில் தெரியபடுத்தினால் தன்யன் ஆவேன் என்று கதவை திறந்தான். பளீரென்ற ப்ளோரசண்ட் வெள்ள வெளிச்சம் கண்களை தாக்க, சலீம் குள்ளமாய் நின்றிருந்தான். அவனுக்கு வெளிச்சம் தாக்கவேயில்லை. அவனின் கையை பிடித்து “ நன்றி சலீம். நிச்சயம் எழுதுகிறேன்” என்று நாங்கள் சொன்ன விதத்தில் நெகிழ்ந்த அன்பிருந்தது.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Prison Break Season 1
2005ல் அமெரிக்க சீரியல் உலகை ஒரு கலக்கு கலக்கியது இந்த பிரசன் ப்ரேக். இந்த சீரிஸின் பாதிப்பில் ஏகப்பட்ட தமிழ், மற்றும் இந்திய மொழிப் படங்கள் நிறைய வந்திருந்தாலும், கத்தியில் ஜெயிலிருந்து தப்பிக்கும் ப்ளான் காட்சி அப்பட்டம். சரி விடுங்கள். கதைக்கு வருவோம். லிங்கன் பரோஸ் ஒரு கொலை குற்றவாளி. அமெரிக்க வைஸ் ப்ரெசிடெண்டின் சகோதரனை கொலை செய்ததற்காக, ஃபாக்ஸ் ரிவர் ஜெயிலில் மரண தண்டனைக்காக காத்திருப்பவன். மைக்கேல் ஸ்கோபீல்ட், அவனுடய தம்பி. புத்திசாலி. அதிகம் பேசாதவன். ஸ்ட்ரக்சுரல் இன் ஜினியர். செய்யாத கொலைக்காக ஜெயிலில் அடை பட்டிருக்கும் தன் சகோதரனை அங்கிருந்து தப்பிக்க வைக்க ஒர் குற்றத்தை செய்து ஜெயிலினுள் நுழைகிறான். ஸ்ட்ரக்சுரல் இன் ஜினியரான அவன் அந்த ஜெயிலின் வரை படத்தை தன் உடல் முழுவதும் மேப் போல பச்சை குத்திக் கொண்டு, அடுத்தடுத்து தான் செய்ய வேண்டிய அத்துனை காரியத்துக்கான குறிப்பும் அவன் உடலில். ஆஸ் யூஸ்வல் தப்பிக்க நினைக்கும் போது நடக்கும் இடர்கள், தேவையில்லாத நபர்களை உடன் அழைத்துச் செல்ல வேண்டிய கட்டாயம். கடைசி நேரத்தில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டிய இக்கட்டு, நம்பிக்கை, துரோகம், கொலை, டாக்டர் சாராவுடனான காதல். அந்தக் காதலினால் ஏற்படும் தயக்கம், என எல்லா உணர்வுகளையும் கலந்து கட்டிய பக்கா ஆக்‌ஷன் சீரியல்.


ஆரம்பித்த எபிசோடிலிருந்து இருபது சொச்ச மொத்த எபிசோடும் அட்லிரினை பம்ப் செய்யாமல் விடாது. அதிலும் கடைசி இரண்டு எபிசோடுகள். பிபியின் உச்சம். இந்த சீரியலின் சக்ஸஸ் கேரக்டரைசேஷன்கள் தான். எதற்கு அசராத மைக்கேல், சட்சட்டென உணர்ச்சி வசப்படும் லிங்கன், நேர்மையான சிறை அதிகாரி, கொஞ்சம் அப்படி இப்படியாய் இருந்தாலும் அம்மா கோண்டு சிறை ஆபீசர் அமைதியான சிறை டாக்டர் சாரா, அடாவடி டி.பேக், அதிகாரிகளின் சூழ்ச்சியால் சிறைக்கு வந்து மனைவி குழந்தைக்காக தப்ப நினைக்கும் ராணுவ அதிகாரி. முன்னால் டான், என எல்லாருமே செம்ம கேரக்டர்கள். முக்கியமாய் மைக்கேல் ஸ்கோபீல்டாய் நடித்திருக்கும் வெண்ட் வொர்த் மில்லரின் நடிப்பு அட்டகாசம். இவரின் அத்துனை மேனரிசங்களையும் அப்படியே நம்மூர் மகேஷ் பாபுவிடம் பார்க்கலாம். ஆங்காங்கே கொஞ்சம் நம்ப முடியாத உட்டாலக்கடி காட்சிகள் தடாலென்று தூக்கியடித்தாலும். செம்ம.. சீரிஸ்.. அதிலும் முதல் பாகம் முடிக்குமிடம் நிச்சயம் அடுத்த பாகத்தை தேடச் செய்யும்.

Oct 1, 2017

hara hara mahadevki - My Opinion


Sep 28, 2017

கொத்து பரோட்டா 2.0-42

Okja
நெட்ப்ளிக்ஸின் திரைப்படம். 2017 கான்ஸ் பெஸ்டிவலில் திரையிடப்பட்ட போது மிக்ஸ்ட் ரெவ்யூவே கிடைத்தாலும், படம் முடிகையில் நான்கு நிமிட ஸ்டாண்டிங் ஓவேஷன் கிடைத்தது என்றார்கள். திரையரங்குகளுக்காக தயாரிக்கப்பட்ட படமல்ல என்றதும் அதற்கு ஒரு எதிர்ப்பும் எழுந்தது. சரி..இப்படியான சர்ச்சைகளை மீறி அப்படி என்ன இருக்கிறது இந்த ஓஜாவில் என்று பார்ப்போம். 2007 மி மிராண்டா கம்பெனியின் லூசி மிராண்டா தங்களுடய பேக்டரியில் ஒர் புதிய வகை காண்டாமிருக சைஸ் பன்னியை உருவாக்குகிறார். அதில் 26 குட்டிகளை உலகமெங்கும் ஒவ்வொருவருரிடம்  கொடுத்து வளர்க்கச் சொல்லுகிறார். பத்து வருடங்கள் கழித்து  அவைகளில் ஒன்றை சூப்பர் பிக்காக தெரிந்தெடுக்கப்படும் என்று அறிவிக்கிறார். பார்க்கும்போது அஹா.. என்பது போல தோன்றினாலும், அவர்களது உண்மையான எண்ணம் ஜெயண்ட் சைஸ் பன்னியின் மாமிசம்.  

பத்து வருடங்கள் கழித்து சவுத் கொரியாவில் உள்ள ஒர் மலை கிராமத்தில் மிஜா எனும் சிறுமியுடன் ஓஜா அறிமுகமாகிறது. கிட்டத்தட்ட குழந்தையோடு குழந்தையாய் விளையாடுகிறது. மலை உச்சியிலிருந்து கீழே விழ இருக்கும் மிஜாவை தன் உயிரை தியாகம் செய்யும் அளவிற்கு துணிந்து செயல்பட்டு காப்பாற்றுகிறது. மற்றபடி,பெரிய பிரச்சனையில்லாத பிராணியாய் வளர்கிறது. மிஜா ஓஜாவின் வாயில் உட்கார்ந்து கொண்டு பல்லெல்லாம் தேய்த்துவிடுகிறாள். ஒரு நாள் கம்பெனியிலிருந்து ஆள் வந்து இந்த ஒஜாவை சூப்பர் பிக்காய் தெரிந்தெடுத்து நியூயார்க்குக்கு கூட்டிக் கொண்டு போகிறார்கள். ஓஜாவை பிரிய மனமில்லாத மிஜா ஓஜாவை தேடி சிட்டிக்கு வருகிறாள். அங்கே ஓஜா ஒரு வேனில் ஏற்றபடுவதைப் பார்த்துவிட்டு,  அவள் ஓஜாவை தப்பிக்க வைக்க முயல, அனிமல் ஃப்ரீடம் க்ரூப் ஒன்று ஓஜாவை காப்பாற்றுகிறது. ஓஜாவின் காதில் ஒரு வீடியோ கேமராவை வைத்துவிட்டு, அதை நியூயார் அனுப்பி வைத்தால் அங்கே இவைகளுக்கு நடக்கும் கொடுமைகளை படம் பிடித்து முக்கிய நாளில் மிராண்டா கம்பெனியை ஒடுக்குவோம் என்று முடிவு செய்கிறார்கள். மிராண்டா கம்பெனி ஓனர் லூசியோ கொரிய பெண்ணையும் கூட்டி வந்து மக்களிடம் காட்டினால் அவர்களின் சாசேஸுகளுக்கு மார்கெட்டிங்கும் ஆகும் என அவளையும் ஓஜாவோடு கூட்டி வருகிறார்கள். பின்பு என்ன ஆனது என்பதை நீங்கள்  உங்கள் கம்ப்யூட்டர், ஸ்மார்ட் டிவி நெட்பிளிக்ஸ் திரையில் கண்டு கொள்ளூங்கள்.

சமீபத்தில் இப்படத்தின் இயக்குனர் பூங் ஜூன் ஹோவை நவீன கால ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் என கட்டுரையெல்லாம் வந்ததை வைத்து பார்த்தால், இதன் பின்னணியில் பெரிய புரட்டு மார்கெட்டிங் இருக்கிறது என்பது புரிகிறது. இத்தனைக்கும் சாதாரண இயக்குனரில்லை. மெமரீஸ் ஆஃப் மர்டர் புகழ் பெற்றவர்தான் என்றாலும், ஆங்கிலம் இல்லாமல் அமெரிக்காவில் ஒன்றும் வேலைக்காகாது என்றது ப்ளைட்டில் மிஜா ஆங்கிலம் கற்கும் புத்தகத்தை படிப்பதும்., க்ளைமேக்ஸில் அத்தனை நேரம் இவர் பேசும் பேச்சுக்கு ட்ரான்லேட்டர் வைத்திருக்க, நம்மூர் மாஸ் ஹீரோ தடாலடியாய் கட கட ஆங்கிலம் பேசுவதை போல, மிஜா ஆங்கிலம் பேசும் காட்சி. இவர்கள் வெளியேறும் போது இன்னொரு சூப்பர் பிக் ஜோடி தங்களது குட்டியை வேலிக்கு வெளியே தள்ளிவிட, அதை காவலர்களிடமிருந்து மறைக்க, ஓஜா தன் வாயில் மறைத்து வைத்துக் கொள்ளூம் காட்சியை பார்த்த போது என்ன இதுக்கு?  படம் பார்த்து முடித்த போது எல்லோரும் எழுந்து நான்கு நிமிடம் கை தட்டினார்கள் என்றே புரியவில்லை. சிஜி, கேமரா வேலைகள், ஆங்காங்கே மிக இயல்பான காட்சிகள், மிருக வதை, ஆர்டிபீஷியல் ஜீன்கள் மூலம் உருவாகும் புதிய வகை ஜி.எம் மிருகங்கள் என்பதைத் போன்ற விஷயங்களைத் தவிர, நம் ராம.நாராயணனின் துர்காவுக்கும் இதற்கு பெரிய வித்யாசமில்லை கொஞ்சம் ஹை ஃபை துர்கா மட்டுமே.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ஜி.எஸ்.டியுடன் தமிழக கேளீக்கை வரியும் கட்ட வேண்டுமென்ற சட்டம் வந்த மாத்திரத்தில் எந்தவிதமான அறிவிப்பும் இல்லாமல் தியேட்டர்கள் தங்களது கதவை இழுத்து சாத்தியதை யாருமே எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார்கள். விஷால் இதே போன்ற ஒரு  போராட்டத்திற்கு தேதி சொல்லி கூப்பிட்ட போது, இது சரியில்லை. அரசிடம் முதலில் முறையிட்டு விட்டு, பிறகு ஒரு தேதிக்கு பிறகு போராடுவதே சரியானது என்று பேசியவர்கள் தான் இந்த திடீர் முடிவு எடுத்து கடையை மூடியவர்கள். இதனால் பாதிக்கப்பட்டது தமிழக அரசிடம் காசு கொடுத்து வரி விலக்க்கு வாங்கியவர்கள் வேறு வழியேயில்லாமல் ஜி.எஸ்.டி அமலுக்கு முன்னால் ரிலீஸ் செய்தாக வேண்டிய நிலை. அன்றைய தேதி வரை தமிழக அரசும் கேளிக்கை வரி பற்றி மூச்சுவிடாமல் இருக்க, என்ன தான் நடக்குது நம்ம நாட்டில என்று குழம்பியபடித்தான்  திரைத்துறையினர் இருந்தார்கள். ஜி.எஸ்.டி 18-28 % தமிழக கேளிக்கை வரி 30 % இரண்டையும் சேர்த்தால் 58% சதவிகிதம் வருகிறது.  120 ரூபாய் டிக்கெட்டில் 58 ரூபாய் போனால் மீதி 61 ரூபாயைத்தான் விநியோகஸ்தர் மற்றும் தியேட்டர் அதிபர்கள் பிரித்துக் கொள்ள வேண்டும்.  இது ஆகாது என்று முடிவெடுத்ததுதான் இந்த கதவடைப்பு.

தொடர் பேச்சு வார்த்தை நடந்து கொண்டிருந்தாலும் இதன் பின்னணியில் குழு ஈகோ தான் பெரிய அளவில் விளையாடியிருக்கிறது என்றே தோன்றுகிறது. இதே 30 ஆம் தேதி இவன் தந்திரன் போன்ற சிறு முதலீட்டு படங்கள் வெளியாகாமல் பெரிய படங்கள் வெளியாகியிருந்தால் நிச்சயம் இந்த கதவடைப்பு உடனடியாய் நடந்தேறியிருக்காது. சென்ற முறை விஷால் அழைத்த போது பாகுபலி பெரிய அளவில் கல்லா கட்டிக் கொண்டிருந்த நேரம். அதை இழக்க யாருக்கும் விருப்பமில்லை.

ஆனால் இந்த முப்பதாம் தேதி வெளியான இவன் தந்திரன், அதாகப்பட்டது மகாஜனங்களே, யானும் தீயவன், இவன் யாரென்று தெரிகிறதா உட்பட கிட்டத்தட்ட எட்டு படங்கள் மூன்றே நாட்களில் தியேட்டர்கள் அடைப்பினால் நிறுத்தப்படுகிறது. இந்த படத் தயாரிப்பாளர்களின் நிலை தான் என்ன? முதல் மூன்று நாள் வசூலை எங்களது பங்கு எடுத்துக் கொள்ளாம்ல மொத்தமாய் அவர்களுக்கே கொடுத்துவிடுகிறோம் என்று தியேட்டர் காரர்கள் அறிவித்திருந்தாலும், முன்பே ஈகோ இல்லாமல் பேசி வைத்து செய்திருந்தால் இந்த குற்றச்சாட்டை ஏற்றிருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

வரியை விலக்க வேண்டும் என்கிற கோரிக்கையோடு டிக்கெட் விலையும் உயர்த்தி கொடுக்கச் சொல்லி கேட்டிருக்கிறார்கள். இத்தனை வருடங்களாய் வரி விலக்கு காரணமாய் எந்த விதமான வருமானமும் கொடுக்காத தமிழ் சினிமா ஜி.எஸ்.டியின் வரவால் கிட்டத்தட்ட 9 முதல் 15 % வரி கொடுக்கும் போது எந்த காரணத்துக்காக லோக்கல் கேளிக்கை வரியை போட வேண்டுமென்று புரியவில்லை. கேரளா, கர்நாடகா, வங்காளம் ஆகிய மாநிலங்கள் தங்களது வரியை விலக்கியும், ஜி.எஸ்.டியின் வரும் தங்களது மாநில பங்கையும் திரும்பி அளிக்க முடிவெடுட்திருக்கும் நேரத்தில் ஏன்  இந்த குழப்பம்?.  அதற்கு ஒர் காரணம் கூட உள்ளது.

நமது அரசின் தற்போதைய ஆணைப்படி, மல்ட்டிப்ளெக்ஸுகள் அதிகபட்சம் 120 ரூபாயும், குறைந்த பட்சம் 10 ரூபாய் டிக்கெடு தான் விற்க வேண்டும் என்பது சட்டம். ஆனால் அதே சிங்கிள் ஸ்கிரின் தியேட்டர்கள், காம்ப்ளக்ஸ் தியேட்டர்களின் விலை அதற்கும் கீழே தான். ஆனால் தமிழகம் எங்கும் அரசு நிர்ணையித்த விலையில் யாரும் டிக்கெட் விற்பதில்லை. மற்ற மாவட்டங்களில் 35 அதிகபட்ச டிக்கெட் விலை என்பது எல்லாம் வெறும் வாய் அளவில் தான். குறைந்த பட்சம் 80- அதிக பட்சம் 150 வரை விற்றுக் கொண்டிருப்பது அரசுக்கும் தெரியும், மக்களுக்கு தெரியும். அப்படியிருக்க, தற்போதைய ஜிஎஸ்.டியினால் அரசு நிர்ணையித்த விலைக்குத்தான் வரியுடன் வசூலாய் காட்ட வேண்டியிருக்கும், மீறி வாங்கும் மிகுதி பணம் மத்திய அரசின் சட்டப்படி, மணி லாண்டரிங் வகையில் சார்த்து நடவடிக்கை எடுப்பார்கள். அது மட்டுமில்லாமல் தற்போதையை புதிய கேளிக்கை வரியையும் சேர்த்தால் இன்னும் குழப்படிதான். இதனால் தான் வரி விலக்கு மட்டுமில்லாமல், கூடவே விலையுர்வையும் சேர்த்து கேட்டுக் கொண்டிருப்பது. பதினைந்து வருடங்கள் அபீஷியலாய் ஏற்றப்படாத டிக்கெட் விலையை அஃபீஷியலாய் ஏற்றிக் கொண்டுத்துவிட்டால் அட்லீஸ்ட் இந்த தில்லாலங்கடி வேலையாவது குறையும். எது எப்படியோ,இந்திய அளவில் தியேட்டர்களுக்கு அதிக மக்கள் வரும் ஒரே மாநிலம் தமிழ்நாடுதான். அப்படியான தங்க வாத்தை அதிகப்படியான பேராசை காரணமாய் டிக்கெட் விலையை அநியாயமாயுயர்த்தி அறுத்துவிடக்கூடாது.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Spyder - My Opinion


Jai Lava Kusa - My opinion


Sep 8, 2017

சாப்பாட்டுக்கடை - பழனியப்பா மெஸ் - புதுக்கோட்டை

ஏற்கனவே இங்கே ஒரு முறை என் தயாரிப்பு நிர்வாகியோடு சாப்பிட்டிருக்கிறேன். டிபிக்கல் செட்டிநாடு மெஸ். புதுக்கோட்டை பஸ்ஸ்டாண்ட் அருகில் இருக்கிறது.  வெளியேயிருந்து பார்க்க, ஏதோ குட்டி ஓட்டல் போலிருந்தாலும் உள்ளே செல்லச் செல்ல, அகண்டு விரிந்து ஏசி ஹால், நான் ஏசி ஹால் என போய்க் கொண்டேயிருந்தது.

சமீபத்தில் நண்பர்களுடன் புதுக்கோட்டைக்கு சென்று விட்டு கிளம்பும் போது சொன்னேன். அட்டகாசமான மதிய சாப்பாடு என. அனைவரும் ஆர்வத்துடன் கிளம்பினார்கள். என் மேல் உள்ள நம்பிக்கையில். நான் கடையின் மேல் உள்ள நம்பிக்கையில் கிளம்பினேன். வழக்கம் போல கூட்டமாய்த்தான் இருந்தது. எல்லாருக்கும் லஞ்சும், ஒருவர் மட்டும் பிரியாணி ஆர்டர் செய்தார். சைட் டிஷ் ட்ரே எடுத்து வந்தார்கள். கோலா உருண்டை, ப்ரான், மட்டன் சுக்கா, நாட்டுக்கோழி, என வகையாய் ஆர்டர் செய்த மாத்திரத்தில் வந்தது. 

மட்டன் கோலா மட்டும் ஆறியிருக்க, மட்டனை விட பருப்பு அதிகம் இருந்த்தாய் பட்டது. நாட்டுக்கோழி ஆசம், மட்டன் சுக்காவும், ப்ரானும் ஸ்பெஷலாய் பாராட்டப் பட வேண்டிய ஐட்டங்கள். முறையே சிக்கன், மட்டன், மீன் குழம்பு வகைகள். வயிற்றை பதம் பார்க்காத காரம். திருப்தியான உணவு. புதுக்கோட்டை போகிறவர்கள் மதிய உணவுக்கு இருந்தால் மிஸ் செய்யாதீர்.

Sep 6, 2017

கொத்து பரோட்டா 2.0-41

கொத்து பரோட்டா -2.0 -42
கக்கூஸ்
தமிழகத்தில் பல இடங்களில் திரையிட போலீஸாரால் அனுமதி மறுக்கப்பட்ட ஆவணப்படம். மேனுவல் ஸ்கேவஞ்சிங் எனப்படும் மனிதனால் மனித கழிவுகளை அகற்றுகிறவர்களைப் பற்றியும், துப்புறவு பணியார்களின் பிரச்சனை, வேலை, உடல் நலம், அவர்களது ஜாதிப் பின்னணி, ஏன் குறிப்பிட்ட ஜாதிக்காரர்கள் மட்டுமே இப்பணிக்கு தெரிந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள்? அரசாங்கம் இவர்களது நலனில் எவ்வளவு கவனம் செலுத்துகிறது? விஷ வாயு மரணங்கள், அவர்களுக்கான இழப்பீடு? என பல விஷயங்களைப் பற்றி  இந்த ஆவணப்படம் பேசுகிறது.

சென்னை வெள்ளத்தின் போது தெருவெங்கும் கழிவுகள் மலை போல குவிந்து கிடக்க, அதை சுத்தமாக்க, அசலூர், மாநிலங்களில் இருந்து எல்லாம் துப்புரவு பணியாளர்களை அழைத்து வந்தார்கள். அவர்கள் மட்டும் இல்லையென்றால் என்னவாகியிருக்கும் என்று யோசிக்கும் போது பயமாய்த்தான் இருக்கிறது. அடைப்பட்ட, ட்ரைனேஜ், செப்ட்டிக் டேங்குகள், கிடைத்த இடத்தில் எல்லாம் ஒண்ணுக்கடிக்கும் சிவிக் சென்ஸ் இல்லாத நம் மக்கள், நாப்கின்களாலும், ரோட்டில் தூக்கியெறியப்படும் ப்ளாஸ்டிக்கினாலும் அடைபட்ட கக்கூஸ் ட்ரைனேஜுகள், என பல இக்கட்டுகளுக்கு நம்முடைய மோசமான சிவிக் சென்ஸே காரணம் என்ற குற்றவுணர்சியை கிளப்பிவிடும் ஆவணப்படம்.

மருத்துவ உதவி, இறந்தால் கிடைக்கும் இழப்பீடு, அதற்கான போராட்டம், நம்ம டாய்லெட் என்ற பெயரில் கட்டப்பட்டு மலக்கிடங்காகியிருக்கும் அவலம், நிரந்தர வேலையில்லாத நிலை, மிகக் குறைவான சம்பளத்திற்கு ஆள் எடுக்கும் கொடுமை. வேலை பார்க்கும் பெண்களிடம் பாலியல் தொல்லை தரும் அதிகாரிகள், மேஸ்திரிகள். சிறப்பு உபகரணங்களை அளிக்காத மாநகராட்சி நிர்வாகம். இந்த வேலையை செய்யும் இவர்களுக்கு சமூகத்தில் கிடைக்கும் மரியாதை அவமரியாதைகள். இவ்வளவு கஷ்டமிருக்கிறது என்று தெரிந்தும் ஏன் இந்த வேலைக்கு வருகிறார்கள் என்ற கேள்விக்கான பதில், இழப்பீடு வாங்குவதே பெரிய போராட்டம் என்றால் அந்த இழப்பீட்டை வாங்கித் தருவதாய் சொல்லி, ஏமாற்றும் அவர்கள் ஜாதி லோக்கல் தலைவர்கள். வாங்கி கொடுத்த பணத்தில் ஒன்னரை லட்சம் கட்டிங் போட்ட தலைவர்கள். மேனுவல் ஸ்கேவஞ்சிங்க் செய்ய பணித்தவரை கைது செய்யும் சட்டமிருந்தும் எத்தனை பேரின் மேல் இந்த சட்டம் பாய்ந்திருக்கிறது? என பல கேள்விகளை நம்முன் எடுத்து வைத்திருக்கிறது.

நிச்சயம் காட்சிக்கு காட்சி ரசித்து பார்க்க வைக்கக்கூடிய விஷுவல் இல்லை. சாப்பிடும் போது பார்க்கத் தகுந்த விஷயமில்லை. வீஷுவலில் பார்த்தாலே மூக்கை பொற்றிக் கொள்ள வைக்கும் காட்சிகள் தான் அதிகமென்றாலும் இத்தனைக்கும் காரணம் நாம் என்று நினைக்கும் போது ஏதாவது செய்யணும் பாஸ் என்கிற எண்ணம் நம்முள் தோன்ற வைக்கும் காட்சிகள் தேவையென்றாலும் மறுபடியும் மறுபடியும் காட்டப்படும் ஒரே ஷாட்களின் தொகுப்பு ஆயாசப்படுத்துகிறது. பரிதாபம் ஏற்படுத்த வேண்டுமெனபடுவதாய் திரும்பத் திரும்ப உயர்ஜாதிகளையும் அதிகாரிகளையும், சமூகத்தையும் குற்றம் சாட்டும்  பேச்சுக்கள் ஒன்சைட்டாகவே இருப்பதாய் தோன்றுகிறது. இவர்களது கையுறை, பூட்ஸுகள், முகமுடிகள் ஆகியவற்றை தருவதேயில்லை, தந்தாய் சொல்லி போட்டோ எடுத்து விட்டு திரும்பவும் வாங்கிக் கொள்வார்கள் என்ற  குற்றசாட்டை சொல்லும் போதே, இன்னொரு பக்கம் எங்களுக்கு அளித்தார்கள் ஆனால் நாங்கள் பயன்படுத்துவதில்லை என்று சொல்லும் காட்சிகளும் இருக்கிறது. அதற்கு அவர்கள் சொல்லும் காரணம் க்ளவுசைப் போட்டால் கையெல்லாம் நாற்றமடிக்கிறது என்பதுதான். அது மட்டுமில்லாமல் இவர்கள் பெரும்பாலும் குற்றம் சொல்லும் முக்கிய மேலதிகாரி இவர்களுடய மேஸ்திரி தான். அவர் இவர்களின் குழுவில் இருந்து பதவியுவர்வு பெற்றவர்தான். அவர்கள் நினைத்தால் இவர்களது பல அடிப்படை விஷயங்களை அதிகாரிகளிடம் பேசி, போராடி பெற்றுத்தர முடியும். ஏன் அதைப் பற்றி பேசவில்லை இந்த ஆவணப்படம்.

மனித கழிவுகளை அகற்ற மனிதனுக்கு பதிலாய் மிஷின்களை வாங்கிட வழி வகுத்தால் அதற்குரிய மோட்டரை வாங்க ஒரு லட்சம் ஆகும் என மிஷினை கிடப்பில் போட்டு விட்டு, மனிதனை அனுப்பும் அரசாங்க அவலம் ஒர் நிதர்சனமென்றால், அதே மனிதன் இறந்தால் பத்து லட்சம் தர தயாராக இருக்கிறது இந்த அரசாங்கம் எனும் முரண் கொடுமையாய் இருக்கிறது.

ஊரையே சுத்தம் செய்யும் இவர்களது இருப்பிடங்கள் மட்டும் ஏன் குப்பை மேடாய், சுத்தமில்லாமல் இருக்கிறது எனும் கேள்வி நியாயமானதே. அவர்களும் நமது குடிமக்கள் தானே? அவர்களுக்குரிய உரிமை இல்லையா? எனும் கோபமும் சரியே. இவர்களது சமூகத்திலிருந்து படித்து உயர்ந்தவர்கள் கூட இவர்களை அடுத்த கட்டத்திற்கு அழைத்து செல்ல, முயல்வதில்லை என்கிற விஷயம் கூட பேசப்பட்டிருக்கிறது.

என் நெருங்கிய நண்பர் ஒருவர் துப்புரவு பணியாளரின் மகன். அடிப்படை கல்வி பெற்றவர். அவர்களின் தொழில் எனப்படும் துப்புரவு பணியை செய்யவில்லை. என்னுடன் கேபிள் டிவி தொழிலில் ஈடுபட்டு முதலாளியாகி, அரசு பணி கிடைத்து செட்டிலாகிவிட்டார். அவருக்கு முன்று குழந்தைகள். அவருடய தம்பியும் அவருடன் வேலை பார்த்து வந்தார். பின்னாளில் கார்பரேஷன் துப்புரவு வேலை கிடைத்து நண்பரின் தொழிலில் பகுதி நேர வேலை பார்த்து வருகிறார். துப்புரவு வேலை அதிகாலையில் முடித்துவிட்டால் மீண்டும் அடுத்த நாள் வரை வேலை செய்யத் தேவையில்லை. மேஸ்திரியை சரி கட்டிக் கொண்டால் போதும் என்பார். இப்படித்தான் பெரும்பாலான ஆட்கள் அட்ஜெஸ்ட்மெண்ட் கணக்கோடு போய் கொண்டிருக்கிறார்கள். மேனுவல் ஸ்கேவஞ்சிங் நிச்சயம் ஒழிக்கபட வேண்டிய, குறிப்பிட்ட ஜாதியினர்களுக்கானது எனும் வரையரையை மாற்றியமைக்க வேண்டுமென்பது இன்றியமையாத ஒன்றுதான். அதே நேரத்தில் மேற்சொன்ன விஷயங்களை இப்படம் பேசியிருந்தால், கல்வி அவர்களுக்கு கொடுக்கும் உரிமை, பலம் போன்றவற்றையும், அவர்களில் ஒருவர் இதிலிருந்து வெளியே வந்திருப்பது பற்றி சொல்லியிருந்தால், ஒருதலை பட்ச ஆவணப்படமாய் ஆகியிருக்காது என்பது என் எண்ணம். இந்த ஆவணப்படத்தில் ஒலி சம்பந்தமான டெக்னிக்கல் குறைகள் இருந்தாலும், நிதர்சனத்தை அழுத்தமாய் எடுத்துரைத்த இயக்குனர் திவ்யாவை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.  இப்படத்தை பார்த்துவிட்டு, இவர்களது நல்லதுக்காக போராடுகிறோமோ இல்லையோ? இவர்களது பல பிரச்சனைகளுக்கான காரணம் நாம் தான் என்பதை உண்ர்ந்து செயல்பட ஆரம்பித்தாலே வெற்றிதான்.  https://www.youtube.com/watch?v=-UYWRoHUpkU
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
7 Boxes
உலகளவில் விமர்சகர்களால் பாராட்டப்பட்ட பராகுவேயன் படம்.  பராகுவேயின் தலைநகரான அசான்காய்ன் நகரில் உள்ள மார்கெட்டில் தள்ளுவண்டி தள்ளுகிறவன் விக்டர்.  அங்கேயுள்ள டிவி கடையில் படம் பார்த்து கனா காண்கிறவன். பதினேழு வயது இளைஞன். வேடிக்கைப் பார்த்ததில் அவனுக்கு கிடைக்க இருந்த வேலை வேறு ஒருவனுக்கு போகிறது. உடனடியாய் அடுத்த வேலையை தேடியலையும் போது ஒருவன் அழைக்கிறான். அவனிடம் நூறு டாலர் நோட்டின் பாதியை கொடுத்து, ஒரு பேக்கிரியின் பின்னால் இருக்கும் ஏழு பெட்டிகளை எடுத்துக் கொண்டு, எட்டு ப்ளாக்குகள் தள்ளியிருக்கும் இடத்தில் சேர்த்துவிட்டால் மீதி பாதி டாலர் நோட்டை பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்கிறான். நூறு டாலர் என்பது பெரும் பணம். சரி என்று ஒத்துக் கொள்கிறான். உடன் அவனை துரத்தும் காதல் தோழியுடன்.  நான்கைந்து ப்ளாக்குள் போய்க் கொண்டிருக்கும் போது அதில் ஒரு பெட்டியை ஒருவன் திருடிக் கொண்டு ஓடுகிறான்.

அதே நேரத்தில் இந்த வேலையை வழக்கமாய் செய்கிறவன் குழந்தையின் உடல் நிலை காரணமாய் மருத்துவமனைக்கு அலைந்துவிட்டு, லேட்டாய் வந்தால் வேலை வாய்ப்பு போய்விட, விக்டரிடமிருந்து அதை கைப்பற்ற வெறி கொண்டு அலைகிறான். ஒரு கட்டத்தில் அதில் என்ன இருக்கிறது என்று பார்க்கும் போது ஒரு பெண்ணின் உடலை துண்டு துண்டாக்கி பார்சல் செய்திருக்க, தான் ஒரு பெரிய பிரச்சனையில் மாட்டிக்கொண்டிருப்பதை உணர்கிறான் விக்டர்.


தொலைந்த பார்சலை தேட, அதை அனுப்பிய டீமே ஒரு பக்கம் துறத்துகிறது. இன்னொரு பக்கம் வேலை வாய்ப்பை இழந்தவன். இன்னொரு புறம் ராணுவ போலீஸ். இதன் நடுவில் நிறைமாத கர்பிணிப் பெண். அவளின் பிரசவம். கொரியனுக்கும் லோக்கல் பெண்ணுக்குமான சின்னக் காதல். இதற்கெல்லாம் காரணமான வில்லன். இவையனைத்து ஒரு நாள் இரவில் நடந்து முடிந்துவிடுகிறது. பரபர க்ளைமேக்ஸ், பின்னணியிசை, மேக்கிங் எல்லாம் பெரிய பலம் இப்படத்திற்கு. 2005ல் நடைபெறும் இக்கதையில் செல்போனின் ஆதிக்கம். அதன் மூலமாய் நடக்கும் பல நிகழ்வுகள் சுவாரஸ்யம்.

Sep 1, 2017

கொத்து பரோட்டா 2.0-40

கொத்து பரோட்டா 2.0-41
As Iam Suffering From காதல்
வழக்கமான டிவி சீரியலுக்கு இல்லாத சுதந்திரம், இண்டர்நெட் ஒரிஜினல் சீரிஸுக்கு உண்டு. முக்கியமாய் தடாலடி கருத்து கொண்ட கதைகளை சென்சாரில்லாமல்   சொல்ல முடிவது . டிவி சீரியல் ரேஞ்சுக்கு மொக்கையாக இல்லாமல், அமெரிக்க சிரீஸ் அளவுக்கு சூப்பராகவும் இல்லாமல் ஹிந்தியில் நல்ல தரமான, சீரீஸ்கள் வர ஆரம்பித்துவிட்டது. இப்போது தமிழில் இயக்குனர் பாலாஜி மோகனிடமிருந்து ஹாட்ஸ்டாரில். அதுவும் பிங்கி வாட்சிங் செய்ய ஏதுவாய் ஒரு சீசன் பூராவையும் ஒட்டுக்காய் போட்டிருக்கிறார்கள்.
கல்யாணம் ஆகி ஒருத்தரை ஒருத்தர் வச்சி செய்து கொண்டிருக்கும் பாலாஜி மோகன், தன்யா தம்பதி, லிவிங் டூ கெதரில் இருக்கும் சனானத்,  சஞ்சனா  ஜோடி,  எட்டு வருடங்கள் காதலித்து தங்கள் திருமணத்தை மிக ஆவலோடு எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் நட்சத்திரா நாகேஷ், அபிஷேக் ஜோடி. டைவர்ஸ் ஆகி, வாரத்தில் இரண்டு நாட்கள் தன் ஸ்வீட் குழந்தைக்காக வாழும் டைவர்ஸி, ஆன்லைன் பிலிம் ரிவ்வீயூவர் சுந்தர் ராமு. இவர்களுக்குள் நடக்கும் கதை தான். கல்யாணத்துக்கு முன் பேச்சுலர் பார்ட்டியில் பேங்காக்கில், போதையில் நீவாசூயிடம், “Cock” யூஸ் செய்ததினால் தனக்கு துரோகம் செய்துவிட்டதாய் உணர்ந்த மனைவி முதல் ராத்திரியில் குடித்துவிட்டு, வேறொருவனுடன் மேட்டர் செய்துவிட, காதலித்து மணந்த இருவரும் எதிர் எதிர் துவங்களாய் வீட்டிற்குள் இருந்தபடியே இந்தியா பாகிஸ்தான் போர் நடந்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அன்றைய ராத்திரியில் அவளுடன் இருந்தவன் யார்? என்பது கதையில் தெரிய வரும் போது செம்ம இண்டர்ஸ்டிங் ப்ளாட்டாய் மாறுகிறது.

அதிக பட்ச நுனி நாக்கு  ஆங்கில வசனங்கள், ஆங்கிலம், தமிழ் கெட்ட வார்த்தைகள், செக்ஸ் பற்றிய இயல்பான பேச்சுக்கிடையே, காதல், துரோகம் உறவுகள், நெகிழ்ச்சி என செம்ம கலாய் வசனங்கள். தன்யா, பாலாஜி மோகன், ஜார்ஜ், ஆகியோரின் மிக இயல்பான நடிப்பு. பட்ஜெட்டின் சிக்கனத்தை நடிகர்கள், காஸ்ட்யூம், விஷுவல்கள் மூலம் ரிச்சாய் ஆக்கியிருப்பது சாமர்த்தியம். பல இடங்களில் ஆர்.ஜே லவ் குருவின் கேள்விகளுக்கான  பதிலாய் கேமராவைப் பார்த்து பேசியபடி கதை நகர்த்தும் விதம் சுவாரஸ்யம்.

மொத்தமாய் பார்க்கும் போது ஆங்காங்கே 20 சொச்ச நிமிட எபிசோடில் ரோபோ சங்கர் வரும் காட்சிகள் எல்லாம் தொங்கினாலும், பாலாஜி மோகனின் ரைட்டிங் நிச்சயம் பெரிய ப்ள்ஸ். நிறைய இடங்களில் வாய்விட்டு சிரிக்க வைக்கிறது. என்னங்கடா.. தமிழ் நாட்டில் பொண்ணுங்க, ஹிந்தி சீரியல் கணக்கா தண்ணியடிப்பது, பார்ட்டி, செக்ஸ் என காட்டி  கலாச்சார சீரழிவை செய்கிறார்களே?  என்றெல்லாம் குதிக்கும் ஆளாக இருந்தால் தயவு செய்து ஒரு பெண்ணுக்கு மூணு புருஷன் கதை வரும் டிவி சிரியலை மட்டும் பார்க்கவும். மற்றவர்கள் என்ஜாய். வாழ்த்துக்கள் பாலாஜி மோகன்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
13 Reasons why?
ஹென்னா பேக்கர். 17 வயது அழகி, கொஞ்சம் பூசினார்ப் போன்ற உடல் வாகு. இண்ட்ரோவர்ட். உயர்நிலை பள்ளி மாணவி. அவளைப் பற்றிய கதை தான் இந்த சீரிஸ்.  ஆனால் அவள் உயிரோடு இல்லை. சக மாணவன், உள்ளுக்குள் ஹேன்னா பேக்கரை காதலிப்பவன்.  இன்னொரு இண்ட்ரோவர்ட். க்ளே ஜென்சன். ஹேன்னா இறந்து இரண்டு வாரங்களுக்கு பின் அவனுக்கு ஒர் பார்சல் வருகிறது. அதில்  7 ஆடியோ கேசட்டுகள் இருக்க, அதில் ஹேன்னா தான் ஏன் தற்கொலை முடிவுக்கு வந்தேன் என்பதற்கான 13 காரணங்களை பேசி அனுப்பியிருக்கிறாள். ஒவ்வொரு பக்கமாய் கேட்கக் கேட்க சம்பந்தப்பட்ட்வர்களிடம் க்ளே ரியாக்ட் செய்ய ஆரம்பிக்கிறான். அதற்கு அவர்கள் சொல்லும் பதில் “ஹேன்னா ஒரு பொய்யி. அவள் சொல்வதை நம்பாதே. அது மட்டுமில்லாமல் உன் சைட் கேசட்டை கேட்டு விட்டு வா” என்கிறார்கள். அவள் அனுப்பிய கேசட்டோடு கேட்டு விட்டு யாரிடம் கொடுக்க வேண்டுமென்று குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. 

கதை ஆரம்பித்த விதத்திலாகட்டும், அதை அன்போல்ட் செய்த விதமாகட்டும் க்ளாஸ் ரைட்டிங் அண்ட் மேக்கிங். இன்றைய அமெரிக்க கலாச்சாரம். புல்லியிங், செக்ஸ், இண்டெர்நெட், ஸ்லட் பட்டம், ஹார்ட் டிரிங்க்ஸ், பீர், உறவுகளின் முக்யத்துவம், காதல், இன்பாச்சுவேஷன், சுதந்திரம், ரேப், என  சகலத்தையும் மிக அழகாய் பேசுகிறது இந்த சீரிஸ்.  எபிசோடின் கடைசி காட்சிகள் எல்லாம் கொஞ்சம் நம் மனதை பாதிக்கவே செய்கிறது. கதையில் வரும் மாந்தர்களின் குற்றவுணர்ச்சி உறுத்துவதைப் போல நம்முள்ளும் உறுத்த ஆரம்பிக்கிறது.  

2007ல் ஜே ஆஷர் எழுதிய நாவலை தழுவி எடுக்கப்பட்ட இந்த சீரீஸ்.  கிரிக்டிக்கலாய் பல பாராட்டுக்கள் பெற்றிருந்தாலும், க்ளைமேக்ஸில் காட்டப்பட்ட தற்கொலை காட்சியை பற்றிய விவாதங்களை பெருமளவில் எழுப்பியிருக்கிறது என்றே சொல்ல வேண்டும். இளகிய மனமிருப்பவர்கள் நிச்சயம் பார்த்தால் நான்கு நாளைக்கு தூங்க மாட்டார்கள். அதுவும் அந்த குழந்தைத்தனமான கேத்தரின் லாங் போர்ட்டின்  முகமும், பாத்டப் நிறைய தண்ணீரை நிரப்பிக் கொண்டு அதில் உட்கார்ந்து கொண்டு, அவள் கைகளை அறுத்துக் கொள்ளும் காட்சி..  அய்யோ..
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Aug 17, 2017

கொத்து பரோட்டா 2.0-39

கொத்து பரோட்டா 2.0-40
Play test – Black Mirror
கூப்பர் ஒரு அமெரிக்கன். உலகம் சுற்றும் வாலிபன்.  லண்டனில் சுற்றி வரும் போது சோஞ்சா எனும் டெக் ஜர்னலிஸ்டை சந்திக்கிறான். இருவரும் நெருக்கமாகிறார்கள். அன்றிரவை அவளுடன் கழிக்கிறான். அடுத்த நாள் தன் டூரை தொடர நினைக்கும் போது அவனுடய க்ரெடிட் கார்ட் நம்பர் திருடப்பட்டு, பயணத்திற்கு பணமில்லாமல் போகிறது. வேறு வழியில்லாமல் மீண்டும் சோஞ்சாவிடம் போய் உதவி கேட்க, “ஆட் ஜாப்” எனும் ஆப் மூலம் ஒரு பிரபல கேம் கம்பெனியின் விளையாட்டை டெஸ்ட் செய்யும் ஆளாய் போகிறான். அங்கே அவனுடய கழுத்துக்கு பின் ஒர் பட்டன் போன்ற ஒன்றை வைத்துவிட்டு, கிட்டத்தட்ட விர்சுவல் ரியாலிட்டி போன்ற ஒரு விளையாட்டை விளையாட சொல்கிறார்கள். அதில் அவன் தன் முடிவுகளை சொல்ல, இதனிடையில் அவனை அங்கே கூட்டிச் செல்லும் பெண் போனவுடன் அவனுடய செல் போனை அணைக்கச் சொல்கிறாள். விளையாட்டு ஆரம்பிப்பதற்கு முன் அக்ரிமெண்ட் காப்பி எடுத்து வர அவள் போகின்ற நேரத்தில் கூப்பர் போனை ஆன் செய்து அந்த மெஷினின் படத்தை சோஞ்சாவுக்கு அனுப்புகிறான்.

முதல் ஆட்டத்தை முடித்தவுடன் அந்த கேம் கம்பெனியின் ஓனர் தங்களிடம் இன்னும் வெளியிடப்படாத பீட்டா கேம் ஒன்று உள்ளதாகவும். கொஞ்சம் அபாயகரமானதாக இருக்கும் எனவும். உயிருக்கு ஆபத்து இல்லை ஆனால் மனதிற்கு ஆபத்து. நீங்கள் டெஸ்ட் செய்ய விரும்பினால் நீங்கள் எதிர்பார்காத அளவுக்கான பணம் தருவதாகவும் சொல்ல, என்ன பெரிதாய் ஆட்டம் ஆடிவிடப் போகிறார்கள் என்று கூப்பர் ஓகே என்கிறான். அதன் பின்பு நடக்கும் விஷயங்கள் திடுக், திடுக் சமாச்சாரம். செம்ம சுவாரஸ்யம். க்ளைமேக்ஸ் அதை விட பெரிய ட்விஸ்ட்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
சினிமாவிற்கான ஜி.எஸ்.டி வரியை குறைக்க கோரிக்கை விடுத்திருந்த தமிழ் சினிமா குழுவினருக்கு 100 ரூபாய்க்கு கீழ் விற்கப்படும் டிக்கெட்டுகளுக்கு 18 சதவிகிதம் வரி என்றும் அதற்கு மேல் விற்கப்படும் டிக்கெட்டுகளுக்கு 28 சதவிகிதம் வரி என்ற அறிவிப்பு அஹா.. சூப்பர் என்று கொண்டாட முடியவில்லை. கிட்டத்தட்ட “செக்” வைத்த நிலை. அதிக வரி தமிழ் சினிமாவை அழித்துவிடும், ஹிந்தி படத்துக்கும் தமிழ் படத்துக்கும் ஒரே விதமான வரியா? என்றும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களின் பிரச்சனைதான் என்ன? தமிழ் சினிமாவிற்கு ஏற்கனவே 30-15 சதவீத வரி இருக்கத்தானே செய்கிறது? என்ன தமிழக அரசு கொடுக்கும் வரி விலக்கு இனி இல்லை. அவ்வளவுதானே? அதற்காக கொடுக்கப்படும் மாமுல் தொகையை கணக்கிடப்படும் போது வாங்காமல் வரி கட்டுவதே உசிதமென பல சிறு, குறு முதலீட்டு தயாரிப்பாளர்களின் எண்ணம்.  காசு கொடுத்து வரிவிலக்கு வாங்கியாகிவிட்டதே என்ற ப்ரெஷரில் ஜூன் மாதம் ரிலீசாகும் சிறு முதலீட்டு படங்கள் வரிசைக் கட்டி நிற்கிறது. 

இனி வரும் காலங்கள் மல்ட்டிப்ளெக்ஸை விட சிங்கிள் ஸ்கீரின் தியேட்டர்களுக்கு நல்லது என்ற ஒரு “டாக்”  தற்போது சினிமா ஆட்களிடம் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. ஏன் மல்ட்டிப்ளெக்ஸின் டிக்கெட் ரேட்டையும் நூறு ரூபாய்க்கு  கொண்டு வரக் கூடாது என்றும் ஒரு கேள்வி ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. அப்படி நூறு ரூபாய் ஆக்கும் பட்சத்தில் முன்பிருக்கும் 120 ரூபாய்க்கு பதிலாய் 118 தான் வரும். ரெண்டு ரூபாய் குறைவு என்கிறார்கள். போன வாரம் வரைக்கும் வார இறுதியில் எங்களுக்கு கட்டுப்படியாகிற விலையில் டிக்கெட் விலையை நிர்ணையிக்கும் உரிமையை தர வேண்டுமென்றவர்கள் இன்றைக்கு நூறு ரூபாய்க்குள் டிக்கெட் விலையை வைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்று விழைகிறார்கள் என்று புரியவில்லை. ஒரு பக்கம் டிக்கெட் விலையை ஏற்ற கோரிக்கை. அதே நேரத்தில் இன்னொரு பக்கம், தியேட்டர்காரர்கள் டிக்கெட் விலையை கொஞ்சம் அதிகப்படுத்தி தர மட்டுமே கோரிக்கை. காரணம் அரசு நிர்ணையித்துள்ள தொகைக்கு மேலே தான் ஆல்ரெடி வசூல் செய்து கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் அரசு ஒரிஜினல் விலையில் இருந்து 50 சதவிகிதம் ஏற்றினால் கூட இன்றைக்கு வாங்கு ரேட் தான் வரும். எனவே கேட்டு பிரயோசனமில்லை என்பது புரிந்ததினால் தான்.

உதாரணமாய் மாநகராட்சி ஏரியாவில், சிங்கிள் ஸ்கிரீன் தியேட்டர்களில் 50 ரூபாய் தான் அதிக பட்ச விலை. சென்னையில் கேசினோ, ஏவிஎம்.ராஜேஸ்வரியை தவிர யார் இந்த தொகைக்கு டிக்கெட் விற்கிறார்கள்? என்பது அனைவரும் அறிந்ததே. அரசு விலை ஏற்றம் என்று அறிவிக்கும் பட்சத்தில் இனி 50 ரூபாய் இல்லை. 80-100 ரூபாய் வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்யும் பட்சத்தில் தியேட்டர்காரர்களுக்கோ, விநியோகஸ்தருக்கோ, தயாரிப்பாளருக்கோ எந்தவிதமான வசூல் உயர்வும் வரப் போவதில்லை. அதனால் தான் மெல்லிய கீச்சை மட்டுமே வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.

100 ரூபாய்க்குள் டிக்கெட் என்றால் 18 சதவிகிதம் வரி என்பது நிச்சயம் ஒரு நல்ல மூவ். மாநில அரசும் அஃபீஷியலாக டிக்கெட் விலையை 100க்கு கீழ் சிங்கிள் ஸ்கிரீனுக்கு உயர்த்திக் கொடுத்துவிட்டால் நிச்சயம் அதற்குரிய வரியோடு வசூல் செய்ய ஏதுவாக இருக்கும். அதே நேரத்தில் நிச்சயம் மல்ட்டிப்ளெக்ஸுக்கு கட்டுப்படியாகுமா என்று தெரியவில்லை. ஏனென்றால் அவர்கள் தரும் வசதி அப்படி. ஜி.எஸ்.டி அமல் படுத்தப்படும் போது தற்போது உள்ளது போல, வரியுடன் டிக்கெட் விலை வசூலிக்கப்படுமா? அல்லது டிக்கெட் விலை மற்றும் வரியாய் வசூலிக்கப் போகிறார்களா? என்ற குழப்பமும் இந்த 100 ரூபாய்க்கு  18 சதவிகிதம் வரி எழுப்பியுள்ளது.  மந்திய மாநில அரசுகளின் உடனடி முடிவும், அறிவிப்பும் தான் நிறைய குழப்பங்களை தெளிய வைக்கும்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
சன் நெக்ஸ்ட் என்ற ஒர் புதிய அறிவிப்பு தமிழ் இணையம் பயன்படுத்தும் பலரிடம் என்னது அது என்ற கேள்வியை எழுப்புயுள்ளது. சாதாரண டிவி பார்க்கும் மக்களுக்கு சன்னின் இன்னொரு சேனல் போல என்ன இன்னும் டிவியில வரவேயில்லையே? என்று குழப்பமும் ஏற்படுத்தியிருக்க, இண்டர்நெட் மூலம் மொபைலில், இணைய சப்போர்ட் இருக்கும் டிவிக்களின் மூலமாக, மாதம் ஐம்பது ரூபாய்க்கு சன் குழும சேனல்கள் மற்றும் அவர்களுடய படங்கள், நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தையும் லைவாகவோ, அல்லது விரும்பிய நேரத்திலோ எப்போது வேண்டுமானாலும், பார்க்கலாம் என்று புரிய ஆர்மபிக்கும் போது அட என்று தோன்றினாலும், இவர்களின் எண்ட்ரி மிகவும் லேட் .  ஓ.டி.டி. ப்ளாட்பார்ம் எனும் இந்த ஓவர் த டாப் டெக்னாலஜிக்கு நம்மூர் விஜய் டிவி ஸ்டார் க்ரூப்பின் ஹாட் ஸ்டார் மூலமாய் வலம் வந்து அங்கே ஒளிபரப்பப்படும் நிகழ்ச்சிகளுக்கு தனியே விளம்பரம் வாங்கும் அளவிற்கு வளர்ந்து நிற்பதைப் பார்த்தபின் தான் அவனே இவ்வளவு செய்யும் போது நம்ம கிட்ட எம்பூட்டு இருக்கு என இறங்கியிருக்கிறார்கள். நெட்பிளிக்ஸ், ஹூலு, அமேசான் ப்ரைம், யுப்பி டிவி  என ஏற்கனவே இந்த ஓ.டி.டி. டெக்னாலஜியில் கால் பதித்து கலக்கிக் கொண்டிருப்பவர்கள் மத்தியில் சன்னின் இந்த முடிவு பெரிய அளவில் மாற்றத்தை கொண்டு வரப் போகிறது.

ஹிந்தியில் பிரபல டிவி மற்றும் மோஷன் பிக்க்சர் தயாரிப்பாளர்களான பாலாஜி டெலி பிலிம்ஸ் அவர்களுக்கென தனி ஓ.டி.டி ப்ளாட்பார்மாக ஆல்ட் பாலாஜி என ஒன்றை ஆரம்பித்து, தடாலடியாய் பல ஒரிஜினல் கண்டெண்டுகளாய், சீரீஸ், மற்றும் படங்களை தயாரித்து வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இன்னொரு பக்கம் சோனி லிவ்,  என ஏகப்பட்ட டிஜிட்டல் ப்ளாட்பார்ம் வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.  டிவியை ஆப்பின் மூலமாய் பார்க்கும் வசதி, அது மட்டுமில்லாமல் டிவி மார்க்கெட்டை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டு ஜல்லியடிக்காமல், வித்யாசமான, போல்டான கண்டெண்டுகளை கொண்டு, மக்களை ஈர்பது ஒரு புறம் என்றாலும், இனி வரும் இண்டெர்நெட் காலங்களில் டிவி நிகழ்சிச்களை என்பது வெறும் சாட்டிலைட் கேபிள் ஒளிபரப்பு என்றில்லாமல் ஒர் புதிய பரிணாமத்தை இந்த ஓ.டி.டி டெக்னாலஜி மூலம் அடையப் போகிறது. ஓ.டி.டி. பிங்கி வாட்சிங், ஒரிஜினல் கண்டெண்ட், க்ரோம் காஸ்ட், ஆண்ட்ராய்ட் டிவி, ஸ்மார்ட் டிவி என்பதை பற்றியெல்லாம் இனி வரும் வாரங்களில் பார்ப்போம்.  ஒரு விதத்தில் தமிழ் சினிமா உலகிற்கு ஒர் நல்ல விஷயம். இனி சாட்டிலைட் சேனல்களின் ரைட்சுகளை மட்டுமே நம்பியில்லாமல், இம்மாதிரியான இணைய வழி ப்ளாட்பார்ம்களுக்கு தனித்தனியே விற்க வாய்ப்பும், புதிய புதிய கண்டெண்டுகளுக்கான டிமாண்டும் ஏற்படப் போகிறது. லைட்ஸ் வெயிட் அண்ட் வாட்ச்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


Aug 13, 2017

கொத்து பரோட்டா -2.0-38

கொத்து பரோட்டா -2.0-38
Socio Sexuals எனும் டெர்ம் சமீபகாலமாய் இணையத்தில் வளைய வர ஆரம்பித்திருக்கிறது.  இது என்ன புது கலாட்டா? என்றால் புதுசு எல்லாம் ஒன்றுமில்லை. பழசுதான் புதுசாய் பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள். காதல், டேட்டிங், மீட்டிங் எல்லாம் இன்றைக்கு இணையம் மூலமாகவே நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்க, நான் ஒரு “கே” “லெஸ்பியன்” பை- செக்‌ஷுவல்” “ஸ்ட்ரெயிட்” என்பது போல “இந்த சோபியா செக்‌ஷுவல். சரி சோபியா செக்‌ஷுவல் என்றால் என்ன? இனக்கவர்ச்சி, அழகு, வயது எல்லாவற்றையும் மீறி அறிவு சார்ந்த, புத்திசாலித்தனமான விஷயங்களை பேசி அதன் மூலமாய் ஒருவருக்கு ஒருவர் இன்ஸ்பயர் ஆகி, செக்‌ஷுவல் தேடலை தொடர்வது.  டாரன்  ஸ்டான்லர் தான்  1998ல் இந்த சோஷியோ செக்‌ஷுவல் என்ற வார்த்தையை  தன்னுடய செக்‌ஷுவாலிட்டியாய்  அறிவித்தாராம். .

காதல், செக்ஸ், பிஸிக்ஸ், கெமிஸ்ட்ரி, கதை, கட்டுரை, மதம், இசை, என இரண்டு பேரின் ஒருமித்த கருத்துக்களை அறிவுப் பூர்வமாய் முதல் டேட்டிங்கில் பேச ஆர்மபித்து, மெல்ல அந்த பேச்சு பேசுகிறவர்கள் மீது காதலாய் மாறி, செக்சுவல் உறவு வரை போவது தான் இந்த சோசியோ செக்‌ஷுவல். இவர்களுக்கு, இருபாலரின் உடலோ, அல்லது அழகோ, பணம், ஆகியவற்றைப் பார்த்து செக்ஸுவல் உணர்வு ஏற்படுவதில்லையாம். அறிவு சார்ந்த விஷயங்கள் தான் அவர்களுடய செக்ஸ்ஷுவல் உணர்வைக் கிளப்பி விடுகிறதாம்.

இன்றைக்கும் இணைய வெளியில் கவிதை, கட்டுரை, என ஒருவரை ஒருவர் பாராட்டி, சீராட்டி, தனியே இன்பாக்ஸில் தனியே பேச ஆரம்பித்து, பேஸ்புக்காலில் தொடர்ந்து, பின் நேரடியாய் சந்தித்து, தங்களுடய இண்டெலிக்சுவல் தேடலை உடலால் ஒன்று சேர்ந்து முடிப்பவர்கள் பல பேருக்கு தாங்கள் ஒரு சோஷியோ செக்ஸ்ஷுவல் என்று தெரியாது. நம்மூர் நாவல்கள், சிறுகதைகளில் , கதாநாயகி, சாலிஞ்சரோ, ல.சா.ராவோ, புளியமரத்தின் கதை பற்றி பேசும் இளைஞனிடம் மெல்ல, மெல்ல ஈர்ப்பு ஏற்படுவதாய் எழுதப்படுவதும்,  அதே வைஸ் வர்ஸா பேசும் இளைஞி ஆங்கில கவிதைகளை கோட் பண்ணி பேசுவதாய் எழுதப்படுவதும், ஹா என்று அவளின் அறிவை, ஆச்சர்யமாய் பார்த்து, இருவரும் புத்தகம் கொடுத்து, காதல் செய்வதாய் எழுதப்படுவதும், சோஷியோ செக்ஸுவாலிட்டியில் வரும் என்று அன்றைக்கு யாருக்கும் தெரிவதற்கு வாய்ப்பில்லை. அப்படிப் பார்த்தால் பாலசந்தரின் பெரும்பாலான நாயக, நாயகிகள் சோஷியோ செக்ஸ்ஷுவாலிட்டி வகைதான். என்ன இப்பத்தான் பேர் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Wonder Woman
காமிக்ஸை படமாக்கி காசு பண்ணுவது ஹாலிவுட்காரர்களுக்கு பழகிப் போன ஒன்று. சிஜி என்ற டெக்னாலஜி வளர்ந்த பிறகு இவர்களது விஷுவல் விஸ்வரூபம் கட்டுக்கடங்காமல் போய், ப்ளாஸ்டிக்காய் உலகை காப்பாற்றிக் கொண்டிருந்த சூப்பர் ஹீரோக்களை, சிஜியோடு, கொஞ்சம் எமோஷனையும் கலந்தடித்து கிட்டத்தட்ட அந்தக்கால தமிழ் பட ரேஞ்சில், சாதாரண மனிதனின் உணர்வுகள், தடுமாற்றங்கள், செண்டிமெண்ட்  எல்லாவற்றையும் கலந்த சூப்பர் ஹீரோவை கொடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள் ஹாலிவுட்காரர்கள். சூப்பர் ஹீரோவாக ஆண்களை பார்த்த கண்களுக்கு  சூப்பர் வுமன்களை அவ்வளவாக பிடிப்பதில்லை.  அதையெல்லாம் மீறி பேட்மேன் v/s சூப்பர் மேன் படத்தில் வொண்டர் உமனை சேர்த்திருந்தார்கள். அப்படத்திற்கு கிடைத்த வரவேற்பை வைத்து டி.சி காமிக்ஸ் முழு படமாகவே தயாரித்து வெளியிட்டுவிட்டார்கள்.
டயானா அமேசானில் உள்ள ஒர் தீவில். கடவுளால் உருவாக்கப்பட்ட வீரப் பெண்களால் வளர்க்கப்பட்டவள். அவளது தீவில் ஸ்டீவ் எனும் அமெரிக்க விமானி அடிபட்டு விழ, அவனை காப்பாற்றுகிறாள். அவனைத் தேடி ஜெர்மானிய வீரர்கள் வருகிறார்கள். போரில் ஜெர்மனிய சயிண்டிஸ்ட்  டாக்டர் மரோ புதிய வகை மஸ்டர்ட் கேஸ் எனும் வாயு ஒன்றை கண்டுபிடித்து போரில் பயன்படுத்தி, உலகை, போரை வெல்ல நினைக்க,  எப்படி ஒண்டர் வுமனும், ஸ்டீவும் சேர்ந்து தன் பவரையெல்லாம் வைத்து காப்பாற்றுகிறாள் என்பதுதான் கதை. காமிக்ஸ் வெறியர்கள் நான் இப்படி சர்வ சாதரணமாய் அவர்களது சூப்பர் ஹீரோ கேரக்டரின் பின்புலம், பின் கதை என எதையும் சொல்லாமல் சொல்லியிருப்பதை பார்த்து காண்டாவதை என்னால் உணர முடிந்தாலும் என்னைப் பொறுத்தவரை உலகை அதிலும் அமெரிக்காவையோ, பிரிட்டனையோ, ஜெர்மானியர்களிடமிருந்தோ, அல்லது ரஷ்யர்களிடமிருந்தோ காப்பது ஒன்றுதான் இந்த சூப்பர் ஹீரோக்களின் பிரதான வேலையாய் இருப்பதால் வேறேதும் சொல்ல தோன்றவில்லை.

வொண்டர் உமன்  கால் கடோடுக்கு 32 வயதாம்.. ம்ஹும்.. என்னாமா இருக்கு பொண்ணு. அந்த ஷார்ப் மூக்கும், ஓங்கு தாங்கான சிக் உடலும், தன் தீவிலிருந்து நகருக்கு வந்து மக்களின் நடவடிக்கைகளைப் பார்த்து, ஒன்றும் புரியாமல் வெகுளியாய் கேள்வி கேட்கும் போது அவ்வளவு க்யூட். ஆனால் அதே நேரத்தில் வொண்டர் உமன் காஸ்ட்யூமில் உயரமான கால்களை, தன் இறுக்கமான ஸ்லீக் தொடைகளை காட்டிக் கொண்டு, சாதாரண துப்பாக்கியிலிருந்து, பீரங்கி குண்டு வரை சர்வ சாதாரணமாய் ஒரு சில மொக்கை சிஜி ஷாட்களோடு, தடுத்தாளும் பாங்கு இருக்கிறதே.. ஆகா.. அகா..அககா..  சால பாக உந்தி. நான் நம்பிட்டேன் அம்மணி வொண்டர் உமன் தான்.  என்ன ஆளாளுக்கு கலர் கலராய் லைட் அனுப்பி வெடிக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். டிசி காமிக்ஸ் காரர்களிடம் ஒர் வேண்டுகோள். கொஞ்சமாச்சும் வெளிச்சத்தில் படமெடுக்கவும் எல்லா ஷாட்களும் விடியற்காலை மூணு மணிக்கு எடுத்தார்போலவே இருப்பதாலும், 3டி கண்ணாடி வேறு கருப்பாய் இருப்பதாலும் கருகும்மென இருக்கிறது. என் தலைவியை கண் குளிர காண முடியவில்லை என்பதை வருத்ததுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

படம் நெடுக மிக இயல்பான வசனங்கள். டயானா ஆண்களாய் பேசிக் கொண்டிருக்கும் மீட்டிங்கில் நுழைந்துவிட, ”இங்கே ஒரு பெண் இருக்கிறாள் என்று மற்றவர்கள் சொல்ல, அவளை வெளியே கூட்டி வருகிறான் ஸ்டீவ். “ஏன் பெண்களை பேச அனுமதிக்க மாட்டேன் என்கிறார்கள்? என்று டயானா கேட்க, அப்போது அங்கு வரும் பேட்ரிக்கிடம் மன்னிப்பு கேட்கிறான் ஸ்டீவ். அதற்கு அவர் சொல்லும் பதில். “பரவாயில்லை. ஒரு பெண் உள்ளே வந்ததினால் கிடைத்த அமைதியை வைத்து என் பேச்சை சுலபமாய் கேட்க வைக்க முடிந்தது” என்பார். இன்னொரு காட்சியில் ஹீரோ குளித்துக் கொண்டிருக்க, டயானா எதிர்பாராமல் உள்ளே போய் விட, பப்பி ஷேமாய் இருக்கும் ஹீரோவை வைத்த கண் வாங்காமல் மேலிருந்து கீழ் பார்த்து நிலைத்த பார்வையோடு, டயானா ஸ்டீவிடம் கேட்கும் கேள்வி “அது என்ன?” என்பதுதான். என்ன என்பதை வெள்ளித்திரையில் 3டியில் கண்டு கொள்ளுங்கள். இயக்குனர் பேட்டி ஜென்கின்ஸ் ஒரு பெண் என்பதால் குட்டிக் குட்டி ரொமான்ஸ், எக்ஸ்பிரசன்ஸில், மிக நுணுக்கமான நகைச்சுவை வசனங்களில்  பளிச்சென்று தெரிகிறார். படம் பார்த்துவிட்டு வெளியே வந்த போது நடிகர் சத்யேந்திரனை பார்த்தேன். என்ன படமென்றார். சொன்னேன். ஹீரோயினை பற்றி நாலு வரி புளங்காகிதமாய் சொன்னேன். என்ன இருந்தாலும் ராக்வெல் வெல்ச் போல வரலை என்றார். ம்ஹும்.. ஒவ்வொருத்தருக்குள்ளேயும்.. ஒவ்வொரு..
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
நண்பர் மணிஜியின் அழைப்பின் பேரில் திடீர் மாயவரப் பயணம். டோல்களின் கொள்ளை காரணத்தினாலும், ரொம்ப நாள் ஆயிருச்சு ஈ.சி.ஆர்ல போய் என்பதாலும் ஈ.சி.ஆர் பயணம். முன்பு போல அவ்வளவு சுகமாய் இல்லை. பல இடங்களில் டபுள் ரோடும், திடீர் திடீரென சிங்கிள் ரோடுமாய் பாண்டிவரை போய்க் கொண்டிருக்கிறது. சென்னையிலிருந்து பாண்டிக்கு வாங்கு ஒரே ஒரு டோல்தான். ஹைவே எங்கும் இருந்த டாஸ்மாக்குகளும், பாண்டி ஓயின்ஸ்களும் கண்களுக்கு தட்டுப்படவேயில்லை. பாண்டி ஊர் எல்லையில் இருக்கும் கென்னடி மட்டும் ட்ரைவின் ரெஸ்டாரண்டாய் 500 மீட்டர் தள்ளி வழி காட்டியது. முன்பை விட பிரம்மாண்டமாய் மிக பிரம்மாண்டமாய் வயல்வெளிகளை வழித்தெடுத்து புதிய கடை அமைத்திருந்தார்கள். எதிரே இன்னொரு பெரிய ஒயின்ஸ் காரர் ரெடியாகிக் கொண்டிருக்கிறார். வழக்கம் போல புத்தூர் ஜெயராமன் கடையில் வேர்வையும், அன்பும் ஒழுக, கெட்டித்தயிரோடு அட்டகாச சாப்பாடு. மாயவரத்தில் வேலை முடித்துவிட்டு சனீஸ்வரரை சந்திக்க ப்ளான் செய்து திருநள்ளாரில் அறை எடுத்தோம். டபுள் பெட் 1200 என்றார். ஏறெடுத்து பார்த்த போது இன்னைக்கு வியாழன் அதனால இந்த ரேட்டு, நாளைக்கு 2500 என்றார். ராத்திரி டிபன் எங்க நல்லாருக்கும் என்று ஒரு மளிகைக்கடையில் கேட்டோம். இங்க எங்கேயும் சாப்பாடு வெளங்காது. அநியாயமா ஏமாத்திருவாங்க. ஒரு ரெண்டுகிலோமீட்டர் போனீங்கன்னா காரைக்கால் டவுன் வந்திரும். அங்கன போய் சாப்பிட்டிருங்க.. என்றார். சோம்பேறித்தனப்பட்டு பக்கத்திலிருந்த ஒர் சின்ன கடையில் சாப்பிட்டோம் நல்ல காரச்சட்னி, தேங்காய் சட்னியோடு, தோசை, இட்லி என வெறும் 80 ரூபாய் சிறப்பான உணவைக் கொடுத்தார்கள். மளிகைக்கடைக்காரருக்கு என்ன கோபமோ இந்த ஊர் கடைக்காரர்கள் மேல்? என்று தெரியவில்லை.
நடையே காலியாயிருக்க, உற்சவரை சந்தித்துவிட்டு, சனீஸ்வரரை கண்டு கொண்டு வ்ந்தோம். சிறப்பான தரிசனம். சில வாரங்களுக்கு முன் தான் தீவிபத்து ஏற்பட்டிருந்த ஆலயம் அதன் சுவடு தெரியாமல் இருந்தது. வழக்கம் போல அன்ன தானம் அளிக்க போர்டு வைத்து விற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள். விளக்கு ஏற்ற கோயிலினுள் காண்ட்ரேக்ட் ஆளிருக்க, வெளியே விளக்கு விற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள். இருந்ந குட்டியூண்டு கூட்டத்தைக் கூட ஓவர் டேக் செய்து ஒருகிராதி தாண்டி சனீஸ்வரனை அருகே நின்று பார்க்க, வாட்ச்மேனுக்கு இரு நூறு ரூபாய் கட்டிங் கொடுத்த ஆந்திராவாடு குடும்பம். காசு வாங்கிக் கொண்டு ஆசீர்வாதம் கொடுக்கும் யானை. “போட்டோவெல்லா  எடுக்காதீங்க சார்”. உள்ளே இன்னொரு யானைக்கு காலை ப்ரேக் பாஸ்ட் சாதத்தோடு எத்தையோ கலந்து உருண்டையாய் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். யானைக்கு சுகர் ஏன் வருகிறது என்று நியாண்டர் பேலியோவில் கேட்ட கேள்வி நியாபகம் வந்தது. சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு அதே யானையோடு ஊர்வலமாய் சாமி வர, நல்ல வேளை சாப்பிட்ட பிறகு யானைக்கு வாங்கி இருப்பதால் சுகர் கொஞ்சம் கண்ட்ரோலில் இருக்குமென்று நினைத்துக் கொண்டேன்.  
போன முறை சாப்பாடு வாங்கி கொடுத்தேன். பொட்டலம் வாங்கினவன் எந்த கடையில வாங்கினீங்கனு கேட்டேன். கடைய சொன்னேன் அது பழசாயிருக்கும் வேற கடையில வாங்கினதா இருந்தா கொடுங்கன்னான். வாங்கிக் கொடுத்தபின் தன் பையிலிருந்த நிறைய பொட்டலங்களோடு பரபரவென கிளம்பிப் போய் அதே கடையில் நின்னத பார்த்ததிலேர்ந்து சாப்பாடு வாங்கி கொடுக்கிறத நிறுத்திட்டேன் என்றார் மணிஜி. லாஜிக்காய் பார்த்தால் பசிக்கு தான் சாப்பிட முடியும். சனிப்ரீதிக்காக எப்படி சாப்பிட முடியும்?
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Aug 3, 2017

கொத்து பரோட்டா 2.0-37

கொத்து பரோட்டா 2.0-38
Rarandoi Veduka Chudham
அப்பா நாகார்ஜுனாவை வைத்து குஜாலான சின்னி நைனா படத்தை எடுத்து ஹிட் கொடுத்தவர்,  பையன் நாக சைத்தன்யாவை வைத்து டிபிக்கல், தெலுங்கு டெம்ப்ளேட் காதல் குடும்பக் கதை எடுத்திருக்கிறார் இயக்குனர் கல்யாண்.  ஆஸ்யூஸ்வல் கல்யாணத்தில் ஹீரோயின் சந்திப்பு. பார்த்தவுடன் பிடித்துப் போதல். சைத்தன்யாவின் ‘மச்சித்தனம்” பார்த்து ஹீரோயின் குடும்பமே இம்ப்ரஸ் ஆவது. ட்விஸ்ட் என்னவென்றால் ஹீரோயின் அப்பாவும், ஹீரோ அப்பாவும் முன்னாள் நண்பர்கள் இன்னாள் விரோதிகள். காரணம் ஆஸ்யூஸ்வலான நட்பு துரோகம். தங்கையுடன் திருட்டுக் கல்யாணம் செய்ய முனையும் போது தங்கையின் சாவு. ஆனால் பின்னணியில் ஒர் மொக்கை குடும்ப வில்லன். குடும்பத்தையும், காதலையும் சேர்க்க ஹீரோவின் முயற்சி என சகலவிதமான தெலுங்கு பட டெம்ப்ளேட்டுகளுடனான கதை. ரசிக்கக்கூடிய ஒர் விஷயம் குளுகுளு ராகுல் ப்ரீதி சிங். தேவி ஸ்ரீ பிரசாத்தின் ஒரிரு பாடல்கள். கலர்புல் ஒளிப்பதிவு மட்டுமே. ரொமான்ஸில் தம்பி இன்னும் ப்ரீகேஜியே தாண்டவில்லை. அப்பாவை வைத்து இந்த கதையை எடுத்திருந்தால் மிண்டும் ஹிட்டடித்திருப்பார் இயக்குனர்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Wild Tales
Damian sifron இயக்கத்தில் வெளியான  குறும்படங்களின் தொகுப்பு இந்த அர்ஜெண்டேனிய படம்.  இப்படத்தின் சுவாரஸ்யம் என்னவெறால் இப்படங்களின் அடிநாதமான கண்டெண்ட். எல்லா படங்களின் அடிப்படை பழிவாங்கும் உணர்வும் அதை சார்ந்த செயல்களும் தான். மொத்தம் ஆறு படங்கள். ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொருவிதமான பழிவாங்கும் உணர்வை வெளிப்படுத்தும் படங்கள்.
முதல் படத்தில் விமானத்தில்  இருபது பேர்களுக்கு மேல் இருக்க, அங்கிருக்கும் ரெண்டு பேர்கள் பேஸ்தர்நாக் பற்றி பேசுகிறார்கள். இரண்டு பேரில் ஒருத்தி பெண். பேஸ்தர்நாக்கின் முன்னாள் காதலி. இன்னொருவருர் அவனின் இசை விமர்சகர். அவனின் இசைத் தொகுப்பை கிழித்து தொங்கவிட்டவர். கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விமானத்தில் இருப்பவர்கள் அனைவருக்கும் தெரிய வருகிற விஷயம் அனைவருமே பேஸ்தர்நாக்கை அறிந்தவர்கள், ஏதோ ஒரு விதத்தில் அவனின் மேல் அதிருப்தியை வெளியிட்டவர்கள். அப்போது விமான பணிப் பெண் பதற்றத்துடன் ஓடி வருகிறாள். என்னவென்று எல்லோரும் கேட்க, விமான பைலட் தன்னுடய கேபினை உள்பக்கமாய் பூட்டிக் கொண்டு திறக்க மறுக்கிறார் என்று சொல்ல, அவரின் பேரை கேட்கிறார்கள் அனைவரும்  அவள் பதற்றத்துடன் “பேஸ்தர்நாக்” என்று சொல்ல, விமானம் பேஸ்தர்நாக்கின் பெற்றோர்கள் மீது க்ராஷ் ஆகிறது.

மூன்றாவது படத்தில் டியாகோ தன்னுடய ஹை எண்ட் காரில் ஹைவேயில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறான். அவனின் முன் ஒரு லொடக்கா குட்டியானையை வைத்துக் கொண்டு, வழிவிடாமல் போய்க் கொண்டிருக்கிறான் மரியோ. ஒரு கட்டத்தில் டியாகோ கோபத்தில் அவனை முந்தி ஓட்டி, அவனை அவமானப்படுத்துவிதாமாய் செய்கை ஒன்றை செய்துவிட்டு, முந்திச் செல்கிறார். சில மணிநேரங்களுக்கு பிறகு  டியாகோவின் கார் பஞ்சராகி நிற்க, டயர் மாற்றிக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் மரியோ தன் லொடக்கா வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டு வருகிறான். தன் வழியை மறிக்கும் டியாகோவின் வண்டியின் முன் நிறுத்திவிட்டு, அவனை நோக்கி வருகிறான். டியாகோ பயந்து போய் கதவை மூடிக் கொண்டு, இருக்க, மரியோ வண்டியின் விண்ட்ஷீல்டை அடித்து உடைத்துவிட்டு, வண்டியின் மேல் ஆய் போய் விட்டு கிளம்ப யத்தனிக்க, கோபம் கொண்ட டியாகோ அவனின் வண்டியோடு, இடித்து தள்ளுகிறான். வண்டி பாலத்தின் மீது மோதாமல், பாலத்தின் அடியில் உருண்டோட, சற்று தூரம் வண்டியோட்டிச் சென்ற டியாகோ, எங்கே போலீஸ் பிரச்சனை ஏதாவது வருமோ என்று பயந்து திரும்ப அங்கேயே வருகிறான். வண்டியின் வீல் கழண்டு ஓடிய வேகத்தில் அவனது வண்டியும், அதே பாலத்தின் அடியில் மரியோவின் வண்டியின் மீது வீழ்கிறது. டியோகோ காரின் சீட் பெல்ல்டில் மாட்டிக் கொண்டிருக்க, மரியோ டீசல் டேங்கை உடைத்து, தன் கிழிந்த சட்டையில் டீசலை நினைத்து கொளுத்திவிட முயல்கிறான். டியாகோ அவனை எரித்துவிட்டு வெளியேற முடியாத படி கட்டி அணைத்துக் கொள்ள, வண்டி வெடிக்கிறது. டோ வண்டிக்காரன் இருவரும் கட்டி அணைத்தபடி இறந்திருப்பதைப் பார்த்து காதலர்கள் என்று நினைத்துக் கொள்கிறான்.

நான்காவது படத்தில் பிட்சர் பெரிய பெரிய கட்டிடங்களை சீட்டுக்கட்டுக்களாய் வெடி வைத்து சரிக்கும் டெமாலிஷன் எக்ஸ்பர்ட். ஒரு நாள் தன் மகளின் பிறந்தநாளுக்காக கேக் வாங்க கடையின் முன் காரை பார்க் செய்துவிட்டு போகிறான். அவனின் கார் நோ பார்க்கிங்கில் பார்க் செய்யப்பட்டதற்காக டோ செய்யப்படுகிறது. பைன் கட்டும் இடத்தில் வந்து ”நோ பார்க்கிங்கிற்கான” மஞ்சள் கோடு போடப்படவேயில்லை என்று வாதாடுகிறான். ஆனாலும் பணம் கட்டித்தான் வண்டியை எடுக்க வேண்டியிருக்கிறது. அதனால் அவனின் மகளின் பிறந்தநாள் பார்ட்டியை மிஸ் செய்கிறான். இன்னொரு முறையும் அதே போல தவறாய் வண்டியை நோ பார்க்கிங்கிற்காக டோ செய்யப்பட்டுவிட, இம்முறை அவன் சண்டை போட, கைகலப்பாகி, போலீஸாரால் அரஸ்ட் செய்யப்படுகிறான். இதனால் அவனின் வேலை மற்றும் குடும்பம் சிக்கலாகிப் போக, ஒரு நாள் வண்டி முழுவதும் வெடிப்பொருட்களாய் நிரப்பி, நோ பார்க்கிங்கில் நிறுத்தி வைக்க, வழக்கம் போல, வண்டியை போலிஸார் டோ செய்து கொண்டு போக, பார்க்கிங்கில் வைத்த பின் தன் ரிமோட் மூலம் வெடிக்கச் செய்து அந்த பார்க்கிங் லாட்டையே நாசப்ப்டுத்துகிறான். தான் செய்யும் தொழிலைக் காட்டி என் அனுமதியில்லாமல் வண்டியை டோ செய்ததினால் வெடித்தது என்கிறான்.

இப்படியாக மொத்தம் ஆறு கதைகள். ஒவ்வொன்றும் வன்மம், வஞ்சம், பழிவாங்கலை மட்டுமே பேசும் கதைகள். பல விதமான பேக்ரவுண்டுகளில். எல்லாமெ நடிப்பில், மேக்கிங்கில் க்ளாஸ் என்றே சொல்ல வேண்டும். சிறந்த வெளிநாட்டு படத்துக்கான ஆஸ்கர் நாமினேஷனைப் பெற்ற படம். மிச்சம் இருக்கும் மூன்று கதைகள் உங்களின் ரசனைக்காக விடப்பட்டிருக்கிறது. என் ஜாய்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@  
Black Mirror – White Bear
அம்னீஷியாவிலிருந்து எழுந்தது போல ஒரு பெண் கண் முழிக்கிறாள்.  தான் எங்கேயிருக்கிறோம்? என்று கூட புரியாமல் மலங்க மலங்க முழித்தபடி தேட, ஒரு குட்டிப் பெண்ணின் படம் ஒன்று அங்கே இருக்க, அவள் தன் மகள் என்று முடிவு செய்து கொண்டு அவளை தேடுகிறாள். இன்னொரு டேபிளின் மேல் அவள் ஒர் ஆணுடன் இருக்கும் போட்டோவை பார்க்கிறாள். அவளுக்கு ஏதுவுமே நியாபகம் இல்லை. டிவியில் ஒரு சிம்பள் ஒன்று மட்டும் ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருக்கிறது.  தனக்கு உதவ யாராவது இருக்கிறார்களா? என்று எட்டிப் பார்த்தால் எல்லா ஜன்னல்களிலிருந்தும் அவரவர் மொபைல்களில் இவளை ஷூட் செய்து கொண்டிருகிறார்கள். ஒன்றும் புரியாமல் வெளியே வருகிறாள். அப்போது தெருக்களில் கூட்டமாய் யாருமே அவளுக்கு உதவ வராமல், அவளை வீடியோ எடுக்கிறார்களே தவிர உதவிக்கு வரவேயில்லை. ஒன்றும் புரியாமல் அவர்களிடமிருந்து தப்பிக்க முயலும் போது முகமுடி போட்ட வண்டியிலிருந்து ஒரு கூட்டம் இவளை துரத்துகிறது. துப்பாக்கியால் சுட முயல்கிறது.
அப்போது ஒரு பெண் அவளை காப்பாற்றுகிறாள். டிவியிலும், இண்டர்நெட்டிலும் ஒரு விதமான சிம்பல் ஒளிபரப்பாகி, அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எதையும், எல்லாவற்றையும் பார்வையாளர்களாக மட்டுமே மாற்றிவிட்டிருக்கிறது என்றும். வாயரிசம் போன்ற ஒரு பாதிப்பு அனைவருக்கும் ஏற்பட்டுவிட்டது என்கிறாள். என்னைப் போல உன்னைப் போலவே இன்னும் சிலர் இந்த சிக்னலினால் பாதிக்கப்படாமல் இருப்பதாகவும், அதில் சிலர் குழுவாய் அமைத்துக் கொண்டு, இன்னொரு குழுவை கொல்ல முயல்வதாகவும், இன்னொரு கூட்டம் காட்டுத்தனமாய் நடந்து கொள்வதாகவும் சொல்கிறாள். வைட் பியர் எனும் இடத்தில் உள்ள ட்ரான்ஸ்மிட்டரை அழித்துவிட்டால் எல்லாருக்கும் இந்த பிரச்சனையிலிருந்து விடுதலை அடைந்துவிட முடியுமென்கிறாள். அந்த ட்ரான்ஸ்மிட்டரை அழிக்க முனையும் பயணத்தின் போதான பிரச்சனைகள், துரோகங்கள் எல்லாம் கடந்து கதை முடியுமிடம் செம்ம ட்விஸ்ட்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
குறும்படம் -அரும்பு
கொஞ்சம் பழைய படம் தான் என்றாலும் இன்றைய சாதனையாளர்கள் பலரின் முதல் முயற்சியை இதில் பார்க்க முடியும். சிறுவர் சீர்திருத்த பள்ளியிலிருந்து கதை ஆரம்பிக்கிறது. தந்தையை இழந்ததினால் வழியேயில்லாமல் படிப்பை பாதியில் நிறுத்தி குடும்பத்துக்காக வேலைக்கு போகும் சிறுவனை அரசாங்க சட்டம் வாழவிடாத கதை. இயக்குனர் கேபிபி.நவீனின் இக்குறும்படம் இன்றைக்கும் பொருந்தி வரக்கூடியதுதான்.  https://www.youtube.com/watch?v=DCZYIhqoL7A&t=2s



Jul 27, 2017

கொத்து பரோட்டா -2.0-36

கொத்து பரோட்டா 2.0-36
The Affair -குறும்படம்.
தமிழில் தற்காலத்தில் வரும் பெரும்பாலான குறும்படங்களில் ஒரு கேரக்டரைக்  காட்டி, இவர் பெயர் ராமசாமி. செம்ம காமெடியா பேசுவார்னு அறிமுகபடுத்தி ஆரம்பிப்பதுதான் லேட்டஸ்ட். வழக்கம். காமெடியா பேசுவார்னு முன்னமே சொல்லிட்டோமேன்கிற உரிமையில்,  பெரும்பாலான குறும்படங்கள், ப்ளாக், ப்ளூ, வொயிட் என பல கலர்களில் காமெடியாய் நினைத்து கொடுக்கும் பல விஷயங்கள் சோகமாய் முடிவதுண்டு. உறவுகள் பற்றியோ, அதன் முரண்கள் பற்றியோ பேசும் படங்கள் மிகக்குறைவு. பாஸ்ட் கட்டில்யே படம் எடுத்து பழகி, உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த சில மாண்டேஜ் ஷாட்களோ, நிறுத்தி நிதானமாய் நடிக்க வாய்பிருக்கும் காட்சிகளோ வைத்தால் அது லேக் என்று முடிவாகி, சட்சட்டென எகிறும் எடிட் தான் சாஸ்வதம் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் இந்த படம் விதிவிலக்கு.. உடல்நலமில்லாத படுத்த படுக்கையான மனைவி, காதல் கல்யாணம் செய்ததால் வீட்டை விட்டு விரட்டப்பட்ட மகன், திருமணமான மகள். மகனின் மனைவி மூலமாய் தங்கள் அப்பாவிற்கு வேறு ஒரு சிறு வயது பெண்ணுடன் தொடர்பு என்று அறிகிறான் மகன். மகள் குமுறுகிறாள். இனி அம்மா அப்பாவோடு இருக்கக்கூடாது என்று தங்களுடன் அழைக்கிறார்கள் . அப்பாவோ, இவர்கள் சொல்வது உண்மைதான். எனக்கு ஒரு உதவி செய், நீ இன்னும் ஒரு மாதம் தான் உயிரோடு இருப்பாய் நீ இறந்த பிறகு என்னுடன் இருக்கும் பெண்ணிற்கு உன் கண்களை தானம் செய்ய கையெழுத்து இடு” என்கிறார். குடும்பம் கொதிக்கிறது. பின்பு என்ன ஆனது என்பது தான் கதை. விவிங்ஸ்டன், அனுபமா குமார், போன்ற அனுபவஸ்தர்களுடன் புதியவர்களும் அருமையாய் நடித்திருக்கும் படம். நடிகர்களை கையாண்டிருக்கிற விதமாகட்டும், அப்பாவிற்கும் மகளுக்குமான வார்த்தை தடித்த உரையாடல்கள் ஆகட்டும், செம்ம மெச்சூரிட்டியாய் கையாட்டிருக்கிறார் இயக்குனர் சூர்யா நாராயணன். வாழ்த்துக்கள் . https://www.youtube.com/watch?v=C_mVB6ng5lU
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
டிவி சேனல்களுக்கு இலவசமாய் பாடல்களோ, காட்சிகளோ கொடுக்காதீர்கள் என்று புதிய தயாரிப்பாளர் சங்கம் கேட்டு கொண்டதும் பல குட்டிக் குட்டி டிவி சேனல்கள் எல்லாம் ஆடித்தான் போய்விட்டது.  அதற்கு இணையத்தில் ஆதரவு தெரிவித்திருந்தேன். சில பேருக்கு கோபம் வந்து பர்சனலாய் பேச ஆரம்பித்தார்கள். அதற்கு காரணமிருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் தமிழ் சேனல்கள் அதுவும் சாட்டிலைட் சேனல்கள் என்று எடுத்துக் கொண்டால் கிட்டத்தட்ட நூறு சேனல்கள் இருக்கும். இதில் லோக்கல் கேபிள் சேனல்களை கணக்கெடுத்தால் இருநூறுக்கும் மேலிருக்கும். முன்பெல்லாம் டிவி சேனல் ஆரம்பிப்பது மிகவும் கடினம். ஆனால் இன்றைக்கு இருக்கும் டெக்னாலஜியில் ஒரு கோடி இருந்தால் டிவி சேனல் ஆரம்பித்துவிடலாம். அப்படி ஆரம்பிக்கப்பட்ட சேனல் ஊரில் உள்ள எல்லா கேபிள் மற்றும் டி.டி.எச் நெட்வொர்க்குகளில் தெரிவதற்குத்தான் பல கோடிகள் வேண்டும். டிவி சேனல் ஆரம்பித்தாயிற்று, மாதா மாதம் சேனலுக்கான நிகழ்ச்சிகளுக்கு எத்தனை செலவு செய்ய வேண்டும்? அதற்குரிய பட்ஜெட்.? போட்டிச் சேனலுக்கு ஈடான நிகழ்வுகள்? என்றெல்லாம் யோசித்தீர்களானால் நியாயம் தான். ஆனால் நிஜத்தில் பல சேனல்களின் மாதாந்திர ப்ரோக்கிராமிங் செலவு எவ்வளவு என்று உங்களுக்கு தெரியுமா? 50 ஆயிரத்திலிருந்து 3 லட்சம் வரை தான். பின் எப்படித்தான் இவர்கள் பிழைப்பு ஓட்டுகிறார்கள்?. என்ற யோசனை வரத்தான் செய்யும். சேனல் தொடங்க ஆகும் செலவைப் விடுங்கள். அதான் ஆரம்பித்தாயிற்றே?. ஆரம்பித்த உடன் மக்களுக்கு சேனல் சென்றடைய வேண்டும். அதற்குரிய ஒரே வழி அரசு கேபிள் நெட்வொர்க்தான். சென்னையைத் தவிர தமிழகமெங்கும் நெட்வொர்க் நடந்தும் அரசு கேபிளில் கேரேஜ் பீஸ் இல்லை என்று சட்டமிருந்தாலும், ஆரம்பிக்கப்பட்ட சேனலின் ”கொடுக்கும்” வசதியை வைத்து முப்பது மாவட்டமா? அல்லது பத்து மாவட்டமா? என்று முடிவு செய்து கொள்ளலாம். ஆனால் இதெல்லாம் முன்பிருந்த ப்ரதர்ஸ் காலத்தில் வாய்ப்பே இல்லை..

நிகழ்ச்சிக்காக பெரியதாய் ஒன்றும் கஷ்டப்பட வேண்டியது இல்லை. இருக்கவே இருக்கிறார்கள் நம் தமிழ் சினிமா தயாரிப்பாளர்கள்.  படத்தின் ஒவ்வொரு நிலையிலும், டிவி சேனல் கவரேஜ் மூலம் கிடைக்கும் புட்டேஜுகள். தயாரிப்பாளர் தரப்பிலிருந்து கொடுக்கப்படும் பேட்டிகள். அதைவிட முக்கியமான விஷயம் சுமார் 20 நிமிடங்களுக்கு, படத்திலிருந்து காமெடி, சீரியஸ், ஆக்‌ஷன் காட்சிகள், முழு பாடல்கள் என எல்லாவற்றையும் விளம்பரத்துக்காக இலவசமாய் அளிக்கிறேன் என்று லெட்டர் பேடில் கையெழுத்திட்டு, பென் ட்ரைவ், டிவிடி, டிவி டேப் என டிவி சேனலின் ஒளிபரப்பு தரத்திற்கு ஏற்ப செலவு செய்து, இலவசமாய் அளிக்கிறார்கள். ஆறிலிருந்து எட்டு மணி நேர நிகழ்ச்சிக்கு புட்டேஜ் தயார்.  பத்துக்கு பத்து இடத்தில் சின்ன ப்ளூ மேட் ஸ்டூடியோ போட்டுவிட்டு, சல்லீசாய் கிடைக்கும் ஆர்வகுட்டி ஆணையோ, முகம் முழுவதும் லிப்ஸ்டிக் தடவிய ஒல்லிப்பிச்சான் பெண்ணையோ தெரிவு செய்து, ஒரு மணி நேர பாடல் காட்சிகள் லைவ், பின்பு காமெடி காட்சிகள் என வரிசைக்கட்டி போட்டுவிட்டால் ப்ரோக்ராமிங் ஓவர். இதற்காக இவர்கள் பெரும் செலவு செய்வது ப்ளூ மேட் ஸ்டூடியோவுக்கான செட்டப்பும், ஆங்கருக்கு கொடுக்கும் சுண்டல் பணமும் தான். எப்படியும் சேனலுக்கு என்று ஒர் ஆஸ்தான கேமராமேன், எடிட்டர், வரைகலை ஆள், லைட் எல்லாம் முதல் இன்வெஸ்ட்மெண்ட்டில் வந்துவிடும்.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சினிமா புட்டேஜுகளை காட்டி, நானும் ரவுடி தான் எனும் ரேஞ்சுக்கு நாங்களும் சேனல் தான் என்று காட்டியாகிவிட்டது. அடுத்ததாய் ஆரம்பிப்பது தான் இவர்களுக்கான வருமானம். வாதம்,பித்தம், நரம்பு  தளர்ச்சி, ஸ்வப்ன ஸ்கலிதம், குழந்தையின்மை போன்றவைகளுக்கான சித்த வைத்தியம், ஜோசியம், ராசிக்கல், கஜகாமினி உற்சாக எழுச்சி கேப்ஸூயூல்ஸ், தற்போதைய மார்கெட் நிலவரம் கலவரமாய் இருக்கும் ரியல் எஸ்டேட், டேபிள் மேட் போன்ற வசீகர சாதனங்கள்,  என அரை மணி நேர ஸ்லாட்டை ஆயிரத்தில் ஆரம்பித்து விற்க ஆரம்பிப்பார்கள். ப்ரைம் டைமுக்கு இருக்கவே இருக்கு சினிமா ஓசி புட்டேஜ். மீதி நேரத்திற்கு மேற்ச் சொன்ன விளம்பரதாரர் நிகழ்ச்சிகள். இம்மாதிரியான நிகழ்ச்சிகளுக்கு எம்மாதிரியான வரவேற்பு இருக்கும் என்று கேட்பீர்கள். பல கோடி ரூபாய் வியாபாரம் கொண்ட சந்தையிது. எப்படி இன்றைக்கும் இருட்டு திருவல்லிக்கேணி லாட்ஜுகளை ஆக்கிரமிக்கும் சித்த வைத்திய சிகாமணிகள் இன்றைக்கும் குறைவில்லாமல் இருக்க எப்படி மார்கெட் இல்லாது போகும். இப்படி ஆயிரத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட அரை மணி நேர ஸ்லாட்  தற்போது ஏழாயிரம் முதல் ஒன்பதாயிரம் வரை, ப்ரைம் டைம் 6-10 தவிர மீதி நேரங்களை அரை மணி நேரங்களாய் கணக்கிட்டு மேற்ச் சொன்ன தொகையை போட்டு கணக்கிட்டு பாருங்கள் அவர்களுடய வருமானம் எவ்வளவு என்று. எனக்கு தெரிந்து மொத்தம் நான்கைந்து பேரை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டு பல வருடங்களாய் சேனல் நடத்திக் கொண்டிருப்பவர்கள் ஏராளம். கிட்டத்தட்ட குடிசைத் தொழில் போல. கொஞ்சம் வியாபாரம் ஆக, ஆக, பிறிதொரு நன்னாளில் வளரும் அரசியல் கட்சித் தலைவரின் அன் அபீஷியல் சேனலாய் கன்வர்ட் ஆனவர்களும் உண்டு.  அந்த அந்தஸ்தை வைத்து ஊர் பக்கம் தெரிந்து கொண்டிருந்த சேனலை மெல்ல சென்னையில் உள்ள நெட்வொர்க்குகளில் தெரிய வைக்க ஆரம்பிக்க முடியும். 

இப்படி புட்டேஜுக்கோ, அல்லது நிகழ்ச்சி தயாரிப்புக்கோ கொஞ்சம் கூட மெனக்கெடாத சேனல்களுக்கு நடுவில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் நிகழ்ச்சிக்களின் தரத்தை உயர்த்தி, பகாசூரர்களிடையே நேர்மையாய் தொழில் செய்யும் சேனல்களும் உண்டு என்றாலும், மற்றவர்கள் தங்களது நிகழ்ச்சிகளை மக்களுக்கு காட்ட பணம் வாங்கும் நிறுவனங்கள் தங்களை சேனலாய் நிறுவ உதவும் தயாரிப்பாளர்களின் புட்டேஜுக்கு காசு கொடுத்தால் என்ன குறைந்துவிடுவார்கள்.?. எப்படியும் இவர்களின் ப்ரைம் டைம் நிகழ்ச்சிகளை மக்கள் பார்ப்பதில்லை. பார்க்காத சேனலுக்கு எதற்கு வீண் விளம்பரத்திற்காக இலவச புட்டேஜ்? அப்படி விளம்பரம் கொடுப்பதால் தயாரிப்பாளருக்கு என்ன பிரயோஜனம்?. அடிமாட்டு ரேட்டுக்காகவாவது சேட்டிலைட் ரைட்ஸ் வாங்குவார்கள் என்று பார்த்தால் அதுவுமில்லை. அப்படியிருக்க எதற்கு இலவச புட்டேஜ். நூற்றுக்கு மேற்பட்ட சேனல்கள் இருக்க, சிறு முதலீட்டு படத்திற்கு குறைந்த பட்சம்   25 ஆயிரம் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள் நூறு சாட்டிலைட் சேனல்கள் இருக்கும் மார்கெட்டில் எவ்வளவு ரூபாய் வருமானம் வரும். இதில் லோக்கல் கேபிள் சேனல்களின் வாழ்வாதாரமே சினிமாவை மட்டுமே நம்பியிருக்கிறது.

அரசு கேபிள் காலத்திற்கு முன்  தனியார் நெட்வொர்க்குகள் இருந்தது. அதில் லோக்கல் சேனல் நடத்துபவர்கள் படம் வெளியான  அடுத்த நாளே புதிய திரைப்படங்களின் திருட்டு விசிடியை ஒளிப்பரப்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். பின்பு லோக்கல் தியேட்டர்களின் ப்ரெஷர் தாங்காமல் தியேட்டர்களிலிருந்து படம் எடுக்கப்பட்டவுடன் ஒளிபரப்ப ஆரம்பித்தார்கள். மக்களும் எப்படியும் படம் எடுத்தவுடனே போட்டுருவான் கேபிள்காரன் என்று காத்திருக்க ஆரம்பித்தார்கள். ஆனால் தற்போது நடப்பது அரசு கேபிள். இதில் லோக்கல் கேபிள் நடத்துவதற்கு தனியே அரசுக்கு லைசென்ஸ் தொகை கட்டித்தான் நடத்த வேண்டும். அப்பிடியிருக்கும் போது அதில் ஒளிபரப்பாகும் அத்துனை சினிமா புட்டேஜுகளும், படங்களும் உரிமை இல்லாமல் ஒளிபரப்பப்படுவதே.. அரசு சார்ந்த நிறுவனத்தில் இதை அனுமதிப்பது எந்த வகையில் நியாயம்?. பைரஸியை தடுக்க தனிப்படையெல்லாம் ஏற்பாடு செய்வதற்கு முன் இவர்களது நெட்வொர்க்கில் உரிமம் இல்லாது படம் போடுவதை தடுக்கலாம் இல்லையா?.


இப்படி பல பேருக்கு வாழ்வாதாரமாய் விளங்கும் சினிமா, அந்த சினிமாவை வைத்து விளம்பரம் மூலம் சம்பாதிக்க ஏதுவாக இருக்கும் சினிமாவை தயாரிக்கும் தயாரிப்பாளர் மட்டும் இலவசமாய் கொடுக்க வேண்டுமென்று எதிர்பார்ப்பது எந்த விதத்தில் நியாயம்?. லோக்கல் சேனல்களிலும் சினிமாக்களுக்கான விளம்பரம் வெளிவர ஆரம்பித்திருக்கிறது இலவசமாய் புட்டேஜ், பைரஸி டிவிடி மூலம் சேனல் நடத்து லோக்கல் கேபிள் நெட்வொர்க்குகள் தொழில் தர்மத்திற்காகவாவது இலவசமாய் விளம்பரம் செய்கிறார்களா? என்றால் இல்லை. பணம் வாங்கிக் கொண்டுதான் விளம்பரம் போடுகிறார்கள். இப்படி எல்லாருடய உழைப்புக்கும், தொழிலுக்கும், நேரத்திற்கும், பணத்திற்கும் மதிப்பிருக்கும் போது, பல கோடி செலவு செய்து படம் தயாரிக்கும் தயாரிப்பாளரின் உழைப்பிற்கும், பணத்திற்கும் உரிமைக்கும் மதிப்பு கொடுத்து வாங்கச் சொல்வதில் தவறென்ன இருக்கிறது?. 

Jul 19, 2017

கொத்து பரோட்டா 2.0-35

டாஸ்மாக் சந்திப்புகள்
இரவு எட்டு மணியிருக்கும். எதிரே வரும் ஆள் தெரியக்கூடிய வெளிச்சம் ரோட்டில் இருந்தது. கால் டாக்ஸிக்காக காத்திருந்தேன். தாகமாய் இருக்க, எதிர்பக்கம் இருந்த பெட்டிக்கடைக்கு சென்று மோர் ஒன்றை குடித்துவிட்டு, மீண்டும் என் இடத்துக்கு வந்து கொண்டிருந்தேன். எனக்கு நேர் எதிரே கரு கும்மென்ற ஒருவர். என் மேல் மோதி விடுவது போல வந்து நான் போகவா.. நீ போறியா என்பது போல கீழ் பார்வை பார்த்தார். மூச்சில் டாஸ்மாக் மணத்தது. நான் கொஞ்சம் வழி விட்டு, ”போங்கண்ணே..” என்றேன். ”என்ன போங்கண்ணே… ஒழுங்கா ரோட்டுல நடக்கக்கூட தெரியாதா?’ என்றவர் கொஞ்சம் தூரம் நடந்து திரும்பிப் பார்த்து, ”ஒழுங்கு மரியாதையா போ.” என்றார். காண்டாகிப் போன நான் “எல்லாம் எனக்கு தெரியும் போய்யா” என்றேன். வேகமாய் வருவதாய் நினைத்து, இரண்டடியை இடதும் வலதுமாய் நடந்து தேவர் மகன் நாசர் போல என் முகத்துக்கு அருகில் அவர் முகத்தை வைத்து “யாரைப் பார்த்து போய்யாண்ணே?’.த்தா.. கொன்ருவேன்”.  எனக்கு அவரின் மூச்சும் பேச்சும் அசூசையை வரவழைக்க, முகத்தை அந்த பக்கமாய் திருப்பிவிட்டு, “ரொம்ப நாறுதுன்ணே கிளம்புங்க” என்றேன். விருட்டென திரும்பவும் என் முகத்துக்கருகே வர நினைத்து ஓவராய் திரும்பி விட, போர்ஸ் அதிகமாகி, இடப்புறமாய் ஒரு திருகு திருகி, மீண்டும் ஒர் நிலைக்கு வருவதற்குள்  நான் பத்தடி நடந்துவிட்டேன். “என்னைப் பார்த்தா போய்யாண்ணே.. நான் யாருன்னு தெரியாது.” “சரிண்ணே போண்ணே..” என்றதும் ஏதுவும் பதில் சொல்ல முடியாமல வார்த்தைகளுக்கு போராடி, “போடா கண்ணாடி” என்றார் தன் கண்ணாடியை சரிப் படுத்திக் கொண்டே.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Black Mirror – NoseDive
லைக்ஸும், ரீட்வீட்டும் தான் அங்கீகாரமாக கருதும் இளைஞர்களின் காலமிது. இந்த அங்கீகாரத்துக்காக, அபாயகரமான இடத்தில் நின்று செல்ஃபி எடுத்துக் கொள்வதிலிருந்து பல வேலைகள் செய்து, லைக் வாங்கி வாழ்ந்தவரும் உண்டு, லைக்குக்காக செத்தவரும் உண்டு. இந்த மேனியா தொடரும் பட்சத்தில் எதிர்காலத்தில் இந்த ”நோஸ் டைவ்” படத்தில் வருவது போல் தான் ஆகும். மற்றவர்கள் உங்களை எப்படி மதிக்கிறார்கள் என்பதை தங்களது மொபைல் போனிலிருந்து உங்களுக்கு ஸ்டார் கொடுப்பார்கள். நான்குக்கு மேல் ஸ்டார் வாங்கியவர்கள் தங்களது ஸ்டார் ஸ்டேடஸை தக்க வைத்துக் கொள்ள போராட வேண்டும். மற்றவர் உங்களுக்கு கொடுக்கும்  ஸ்டார் ரேட்டிங் தான் உங்கள் எதிர்கால வாழ்க்கையை தீர்மானிக்கும் எனும் போது அதை பெறுவதற்கான பிரயத்தனங்களுக்காக நாம் நாமாக இல்லாமல் நடிக்க ஆரம்பிக்கிறோம். இந்த கதையின் நாயகி லையிஸ் தான் எப்படியாவது ஐந்து ஸ்டார் வாங்கி எலைட் ஆனவாளாய் ஆகிவிட வேண்டுமென்று அலைபவள். அவளுடய சிறு வயது தோழியின் திருமணத்திற்கு அவளை தோழியாய் அழைக்கிறாள். அந்த திருமணத்திற்கு வரும் விருந்தினர்கள் அனைவரும் நான்கு அல்லது அதற்கு மேல் ஸ்டார் ரேட்டிங் எடுத்தவர்கள் தான் என்கிறாள். தன் தோழியின் திருமணத்திற்கு தோழியாய் சென்று மேலும் ஸ்டார்களை பெற்று புகழ் பெற நினைக்கிறால் லையிஸ். ஆனால் அவள் திருமணத்திற்கு கிளம்ப ஆரம்பித்த்திலிருந்து பல பிரச்சனைகள். ஒன்றன்பின் ஒன்றாய். அந்த ப்ரஷரை தாங்க முடியாமல் அவளின் ஒரிஜினல் குணம் வெளிவர, அவளது ஸ்டார் ரேட்டிங் குறைகிறது. பல போராட்டங்களுக்கு பிறகு தோழியின் திருமணத்தை அடைகிறாள். ஆனால் அவளின் ரேட்டிங் ஒன்று வந்துவிட, தோழி தயவு செய்து வராதே.. என் மானம் மரியாதை போய்விடுமென சொல்ல, சுவர் ஏறி குதிட்து  செல்கிறாள் பின் என்ன ஆனது என்பதுதான் கதை. படம் நெடுக ப்ளாக் ஹூயுமரும், சர்காஸமுமாய் கலந்து  கட்டி அடித்து ஆடியிருக்கிறார்கள். செம்ம வீஷுவல்ஸ். ஸ்டார் என்பது வாழ்க்கையல்ல என்று சொல்லும் பெண் ட்ரக் ட்ரைவர் பாத்திரம் ஆசம்.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
மே30 ஆம் தேதி முதல்  தமிழ் சினிமா வழக்கம் போல் இயங்குமா? என்கிற கேள்வி  சினிமா சம்பந்தப்பட்டவர்கள் முதல் சாதாரண ரசிகன்  வரை  எழுந்து கொண்டேயிருக்கிறது. மே  கடைசி வாரத்தில் படம் ரிலீஸ் செய்தால் அடுத்த வாரம் தியேட்டர்கள் இல்லாத பட்சத்தில் நஷ்டமடைவோமே? நல்ல காலத்திலேயே தியேட்டர் கிடைக்காமல் அல்லாடிக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், ரிலீஸே செய்யாவிட்டால் வட்டி யார் கட்டுவது என்பது போன்ற கேள்விகள் தயாரிப்பாளர்கள் மத்தியில் என்றால், ஓடுகிற படங்களை என்ன செய்ய? தியேட்டருக்கான இன்வெஸ்ட்மெண்ட், சம்பளம், வேலை வாய்ப்புகள், மற்ற மொழி படங்களின் நிலை என இன்னொரு பக்கமிருக்க, ரிலீஸுக்கு தயாராய் இருக்கும் படங்கள் என்றில்லாமல் படப்பிடிப்பு நடந்து கொண்டிருக்கும் பெரிய படத்திலிருந்து சின்ன படம் நிறுத்தப்பட வேண்டியிருந்தால் அதனால் ஆகப் போகும் களேபரங்கள் என இன்னொரு பக்கம், இந்த பாகுபலியின் பேய் ஓட்டத்தினால்  மற்ற பெரிய படங்கள் தங்கள் வெளியீட்டை தள்ளிப் போட்டிருக்கிறார்கள்.. எல்லாவற்றிக்கும் காரணம் பைரஸி, டிக்கெட் விலை, ஜி.எஸ்.டி டாக்ஸ் விலக்கு என பல்வேறு கோரிக்கைகளை மத்திய, மாநில அரசுகளின் முன் வைத்து இந்த வேலை நிறுத்த போராட்டம் அறிவிக்கப் பட்டிருக்கிறது. கோடை விடுமுறையை முன் வைத்து தங்கள் பெரிய படங்களை வெளியிட தயாராக இருந்த பல படங்கள் காலவரையற்று தள்ளிப் போடப்பட்டிருக்கிறது.
இதற்கிடையில்  இந்த வேலை நிறுத்தம் சரிதானா? என்ற கேள்வியும் பல தயாரிப்பாளர்களிடம் எழுந்திருக்கிறது. டிக்கெட் விலையேற்றம் குறித்த ஹைகோர்ட் தீர்ப்பை விரைவில் தமிழக அரசு நடைமுறைப்படுத்த வேண்டியிருப்பதால் நிச்சயம் திரையரங்கு உரிமையாளர்களில் பெரும்பாலானோர் இந்த போராட்டத்தில் கலந்து கொள்வார்களா என்று சந்தேகமே. வரிவிலக்கு என்ற ஒன்று ஜி.எஸ்.டி அமல்படுத்தப்படும் போது இல்லாது போகும். அப்படியிருக்க, பைரஸிக்காக தனி உயர் அதிகாரி தலைமையில் தமிழகம் முழுவதும் ஒர் குழு அமைக்க வேண்டுமெனில் அதற்குரிய  செலவு என்று ஒன்றிருக்கிறது. இத்தனை நாட்களாய் கொடுக்கப்படாத திரைப்பட மானியங்கள் கொடுக்கப்பட அரசின் நிதி நிலை எப்படி இருக்கிறதோ?  தமிழில் பெயர் வைத்தால், யு சர்டிபிகேட் வாங்கி அரசின் வரி விலக்கு குழுவினால் சிபாரிசு செய்யப்பட்டால் வரியே இல்லாமல் வருமானம் தமிழ் சினிமா தயாரிப்பாளர்களுக்கு போகும் என்கிற நிலையில்  ஜி.எஸ்.டி அமலாகும் போது, அது வருமானமாக மாறும்.  பெரும்பாலான படங்களின் தோல்வி, தியேட்டர் வருமானம் போதவில்லை எனும் போதே எங்கே பார்த்தாலும் நூறு கோடி, இருநூறு கோடி என அறிவித்துக் கொண்டிருப்பதை பார்த்து  “காசே வரல எல்லாமே தோல்வி எனும் போது இந்த குறைந்த அனுமதித் தொகையில் இத்தனை கோடி எப்படி வசூல் ஆனது என்று சொல்கிறார்கள்? என்று கேட்கின்றனர்.  வரி விலக்குக்காக தயாரிப்பாளர்களிடமிருந்து தனியே வருமானம் பார்த்ததும் இந்த ஜி/எஸ்.டியால் காலியாகும் பட்சத்தில், தமிழ் சினிமாவினால் நேரடியாகவோ, அல்லது மறைமுகமாகவோ வருமானம் இல்லை எனும் போது அரசு எப்படி இவர்களின் பெரும்பாலான கோரிக்கைகளுக்கு செவி சாய்க்குமா? என்பது மில்லியன் டாலர் கேள்வி.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
C.I.A (Commraade In America)
இந்தியாவெங்கும் பாகுபலியின் வெறி கொண்ட ஓட்டம் அத்தனை மொழிகளீலும் தம் தம் படங்களை வெளியிட யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் மலையாளத்தில் துல்கர் சல்மானின் இந்த சி.ஐ.ஏவின் வெளியீடு ஒர் புரட்சிதான். பலேவில் ஒர் தீவிர கம்யூனிஸ்ட் தொண்டர் துல்கர். அவருடய அப்பா மலையாள பட வழக்கம் போல கேரள காங்கிரஸ் ஆள். துல்கருக்கும் கார்த்திகாவுக்கும் காதல் அரும்ப, ஒர் கட்டத்தில் கார்த்திகாவின் விட்டிற்கு தெரிந்து அவரை அமெரிக்காவுக்கு திரும்ப அனுப்பிவிடுகிறார். அவளது மாமா.  எப்படியாவது வந்து என்னை அழைத்துக் கொண்டு போ என்று கார்திகா அங்கிருந்து அழ, பாஸ்போர்ட் கூட இல்லாத துல்கர் என்ன செய்கிறார் என்பதுதான் கதை. பாஸ்போர்ட் வாங்குவதில் ஆரம்பித்து, காதலுக்காக, மெக்ஸிக்கோ வழியாய் இல்லீகலாய் அமெரிக்காவில் நுழைய முற்படுகிறார். அவர் அமெரிக்கா நுழைந்தாரா? காதலை வென்றாரா? என்பது மீதிக் கதை. முதல் பாதி முழுவதும், உள்ளூரிலேயே காங்கிரஸையும், கம்யூனிஸ்டையும் கிண்டலடித்து விளையாடுகிறார்கள். இம்மாதிரியான விஷயங்கள் ஆரம்ப காலத்தில் மலையாள படங்கள் பார்க்கும் போது அட என ஆச்சர்யபடுத்தியவைகள். தற்போது க்ளீஷேவாகிக் கொண்டிருக்கிறது.கொஞ்சம் ஆயாசமாகக்கூட இருக்கிறது. இரண்டாம் பாதியில் தமிழ் பேசும் டாக்சி ட்ரைவர். அதுவும் இலங்கை தமிழர். வீட்டில் பிரபாகரனின் போட்டோவுக்கு குங்குமப் பொட்டு வைத்து வழிபட்டுக் கொண்டிருப்பவர். போன்ற சில விஷயங்கள் அட போட வைத்தாலும், “நீங்க புலியா?” என்று துல்கர் அவரைப் பார்த்து கேட்பதும், இலங்கை தமிழும் இல்லாமல், சாதா தமிழும் இல்லாமல் அவர் பேசும் தமிழும் அவர் வாழ்க்கையை பற்றி பேசும் பல இடங்களில் அமெச்சூர் தனம்.  சீனன், மெக்ஸிக்கன் குடும்பம், சம்பந்தமேயில்லாம ஒர் மலையாளிப் பெண், பாகிஸ்தான் முஸ்ஸிமுடன் மெக்ஸிகோவுக்கு பயணப்படும் இடத்திலிருந்து படம் நொண்ட ஆரம்பிக்கிறது. கொஞ்சமும் நம்பகத்தன்மையில்லாத காட்சிகள். அமெச்சூர் தனமான அமெரிக்க போலீஸ் காட்சிகள் என க்ளைமேக்ஸ் நெருங்கும் போது  அட போங்கடா.. துல்கரின் நடிப்பும், கோபி சுந்தரின் பின்னணியிசையும் மட்டுமே அறுதல்.. கம்யூனிசம் தோற்றது.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@