Cable சங்கர்

26. Me I realized I kept watching her leave because I had started to like her. If I asked myself why, there was no answer. But the day she spent with me had brought about many changes within me. One day, I went to Sharmi's house with her. I met her mother. "In all these years, you're the first guest she's brought home," she said, surprised. When she said that, Sharmi looked at me wide-eyed and smiled. I had never seen such happiness on her face before. In the parties after those days, she started avoiding me at some of them, especially those organized by Amsavalli. While chatting with Amsavalli at another party, she asked, "What's with your brother? Is he in such high demand? He's never available." I realized Sharmi had told her I went to another party. I didn't ask Sharmi about it. In a way, I liked it. I had never experienced affection that showed a bit of possessiveness. When the money started coming in, my sister's affection and exces...

25. Sharmi I don't understand why I told Rajan my story. Was it the way he listened to me? When I spoke, he looked directly into my eyes. He remained silent until I finished speaking. Women do like men who listen attentively. Many just pretend to listen until they get what they want. As for Rajan, he had no ulterior motive with me. He wasn't particularly interested when I offered him money. I enjoyed talking to him. After that meeting, wherever there was a private party, I somehow made sure he was included. We'd have at least one party a month. According to our rules, apart from the clients, no one was supposed to leave together. This was to avoid any connections if we got into trouble. All of us in the team used call taxis, and only from the main road. The exhaustion from dancing all night would make us fall asleep as soon as we got into the taxi. But recently, he and I started sharing the same taxi. For the first two or three trips, we both slept during the ride. Last tim...

எங்களுடய காமு.காபி படத்தின் வேலை காரணமாய் க்யூப் வரை போக வேண்டிய வேலை. மைலாப்பூருக்கு ஆஞ்சநேயர் கோயில் வழியாய் மைலாப்பூர் சபா தாண்டி இஸபெல்லா ஆஸ்பிட்டலுக்கு பக்கத்தில் அந்தப் பக்கம் போக ஒரு சந்து இருக்கும் அது வழியாய்த்தான் நான் எப்போதும் போவது வழக்கம். மெட்ரோ பணிகளின் காரணமாய் சென்னையில் பல ரோடுகள் ஒன்வே ஆகியிருப்பது உத்துப் பார்த்து ஓட்டினால் ஏதாவது குழியில் விழ வாய்ப்பிருக்கிறது என்பதால் தோராயமாய் பார்த்து ஓட்டியே பழக்கப்பட்டதில் ஒன்வே சைனை பார்க்காமல் நுழைந்து விட்டேன்.  குட்டியூண்டு டனலில் ஓவர்ப்ளோ போக நானொரு வண்டி மட்டுமே எதிர்பக்கம் போக, என் எதிர்பக்கம் ஏகப்பட்ட வண்டிகள். நட்ட நடுவில் மாட்டிக் கொண்டு விட்டேன். திரும்பப் போகவும் முடியாது. ஏனென்றால் கிடைக்கிற கேப்பில் எல்லாம் பைக்கும் சைக்கிளும் நுழைந்து அவர்கள் பாட்டுக்கு போய் கொண்டிருந்தார்கள். எதிரே வந்த ஆட்டோக்காரர் “சார் இது ஒன்வே சார்” என்றார். “ஆமாங்க .. சாரி பார்க்காம வந்திட்டேன் சாரி. ரிவர்ஸ் போக முடியலை. கார் பெருசு வேற” என்று சோகமாய் சொன்னேன். ஆட்டோக்காரர் என்பதால் என் வண்டிக்கும் ரோட்டுக்குமிடையே இருந்த ஒரு சிறு கே...

  கடந்த ஒரு வாரமாய் ஏகப்பட்ட கால்கள். வழக்கமாய் ஒரு 30-50 போன்கால்கள் வரும். பிஸியான நேரங்களில் இன்னும் கொஞ்சம் கூட கூடும். ஆனால் என்னுடய இன்னொரு எண்ணுக்கு தொடர்ந்து கால்கள் வந்ததேயில்லை. மிகவும் சில நபர்களுக்கே அந்த நம்பர் தெரியும். கடந்த ஒரு வாரமாய் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கால்கள். மிஸ்ட் கால்கள். வாட்ஸப்பில் “கந்தி” மெசேஜுகள் என குவிய ஆரம்பித்தது. எல்லாவற்றுக்கும் காரணம்? நம்ம காயாடு லோஹர் தான். எனக்கும் அவருக்கும் ஸ்நானப் ப்ராப்தி இது வரை கிடையாது. எதிர்காலத்தில் வர வாய்ப்பிருக்கிறது என்றாலும் வருகிற போன் கால்களில் எல்லாரும் கூப்பிடுவது பெரும்பாலும் வடக்கன்கள் “கயாடு லோஹர்?” என்று கேட்க, நான் என் கந்தர்வக்குரலில் ‘ஹலோ” என்றதும், டக்கென கட் செய்து விடுவார்கள். இன்னும் சில பேர் இருக்கிறார்கள். வெறும் “ஹலோ” மட்டுமே சொல்லிவிட்டு, கொஞ்ச நேரம் அமைதியாய் இருப்பார்கள். நானும் பொழுது போகாத நேரங்களில் “மெளனமான நேரம்” விளையாட ஆரம்பித்துவிட்டேன். சமயங்களில் கயாடு லோஹர் குரலில் “ஹலோ” என்றெல்லாம் பேச ஆரம்பிக்க, செம்ம சுவாரஸ்யமாய் சமயங்கள் போகும். அலோ மேட்டர் எல்லாம் போய் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் கயாட...

  24. Me For those who hear about this from the outside, it seems exciting. It seems fun. Even I felt that way during my first assignment. It starts with red, Iranian red, dusky, short, tall, average, very beautiful, big, small, very big, among women aged between eighteen and twenty-five, with music, dance, beer, vodka, and whiskey in the middle of the night. As the intoxication increases, the frenzy begins. Imagine ten women and only three men. As the many faces of intoxication—dope, marijuana, cocaine—spread and enter, their level of lust also changes. At the same time, three women start climbing on one man and destroying him. Without time to prepare between the first round and the next, what can I say? Not just the liquor, but the women also go wild. Those who say, "Wow, it's fun," should get caught by one woman for just one day; then they'll understand. Each woman is a different beast. Although it's not new to a gigolo, I'm new to group sex. That day was m...

23. Sharmi I've known Vairam for three years. He puts on a show of being afraid of everything. A cunning fellow. He doesn't sleep all night. He has a great interest in "stuff" (referring to drugs). He'll buy and suck on it as if he's drinking reluctantly. I often buy and bring stuff just for him. I've seen him at countless parties, but only at nude parties does he definitely ask for and take the stuff. Once he's had the stuff, he takes Subbulakshmi away. His extreme caution is a big plus for me. There are only a couple of people in Chennai who arrange nude parties like me, and I'm the slightly cheaper one. These kinds of exclusive parties are only good if they're expensive and high-value. Safe within a very small circle. Rich people always have a special fascination with exclusivity and expensiveness. The desire for secrecy. But my desire is to somehow get out of this mess. All this game is only until the body and youth last. The lesson given b...

22. Diamond (Vairam) My name is Vairamurthy. Vairam. Watchman. In-charge. Owner. You can call me whatever you want. As far as this house is concerned, I am everything. The original owner lives in America. He comes to India once every two years and throws parties for relatives and friends. He spends a few days with his family. That's it. The rest of the time, it's just me and Subbulakshmi. Subbulakshmi is the housemaid, a 22-year-old. One day, behind this beach house, amidst the cries of a child, I heard her scream and ran to see four men assaulting her. All of them were young, intoxicated. It was night. I took my torch and the police whistle and ran towards them, blowing the whistle. This police whistle has saved me from many problems. Hearing the whistle, they scattered. Her blouse was torn, and she was disheveled. Seeing a three-year-old girl crying beside her, I brought her home without asking anything. I've seen many such incidents in the dark of the ECR beach houses. B...